Weg met Tinder en Happn. Ik ben er klaar mee!
Ik ben ermee gestopt. Tinder, Happn, The Inner Circle. Heb alles van m´n telefoon afgegooid. Ik ben er he-le-maal klaar mee. Stiekem was ik er best veel tijd mee kwijt. Even swipen op Tinder tijdens een dood momentje op m’n werk. Oh, even op Happn kijken of er nog leuke mannen in de buurt zijn.  Urenlange chatgesprekken met mannen die ik nog nooit heb gezien. Meestal in m’n bed. Terwijl ik dan ook een boek had kunnen lezen. Of gewoon eens een keer vroeg slapen. Ik durf de uren dat ik zinloze gesprekken heb gevoerd met onbekenden niet te tellen. Veels te confronterend. Maar nu is het klaar. Met een lichte twijfel sleep ik alle icoontjes naar de prullenbak. Zo. Weg ermee. Stiekem ben ik wel benieuwd hoe ik het ga vinden, zonder deze apps.
Dat de paar dates die ik heb gehad via dating apps en sites geen succes waren, heeft er misschien ook wel wat mee te maken. De man met de gele broek is een goed voorbeeld. Super aardige vent, maar als ik hem ‘in het echt’ ontmoet had, had ik je na een paar seconden al kunnen vertellen dat hij niks voor mij is. Nu was ik dagen chatten en een date verder. Mijn laatste Tinderdate was toch ook wel een uitblinker. En de druppel. Tinder is niet mijn medium. Het zegt namelijk niets als iemand ‘een leuke apper’ is. Deze man was namelijk een super leuke apper. Attent. Complimenteus. Onderhoudend. Grappig. Lief. Hij maakte mijn dagen tot een feestje. Ik zag altijd wel een leuk, lief, grappig appje als ik op mijn telefoon keek. Dit kon niet anders dan een leuke date worden. Dacht ik…
Het was echt een aardige vent. Maar z’n wereldbeeld was wel wat typisch. Een tikje negatief en wantrouwend. Dat zal toch wel meevallen denk je. I quote: ‘Als ik Marokkaans was geweest, had ik me bij de IS aangesloten’. Okay…  Zie dan het gesprek nog maar es naar een wat luchtiger onderwerp te brengen. En ook: ‘niemand is te vertrouwen’. Euhm…  Rekening alsjeblieft!! En dat gebit van hem… onregelmatig, beetje bruinig en miste hij daar nu een tand? Dat had ik op de foto’s niet gezien. (Toen ik later terugkeek bleek dat hij overal met gesloten mond opstond. Tja…) En ook dat enorme accent hoor je niet op de app. Daar schrik je toch een beetje van. Ik wel, in ieder geval. Toch dacht hij dat het helemaal goed zat: ‘Met m’n vorige Tinderdate had ik echt geen chemie’,  zei hij. Ik keek om me heen, zoekend naar de verborgen camera’s. Ongelooflijk…
Op weg naar huis dacht ik, waarom moet ik dit in godsnaam iedere keer weer doorstaan? Het eerste contact, de leuke appjes heen en weer. Beetje spanning, wanneer appt ie terug, zullen we binnenkort afspreken, of loopt het op niets uit. De dagen voor de date, uitkijken naar die ene avond. Je klopt het teveel op, verwacht er teveel van, denk je nu misschien. En ja, daar kun je gelijk in hebben. Maar ik ben niet een seriële dater. Als ik dus met iemand ga daten, dan heb ik daar echt zin in. Ga ik ervoor. Geen half werk. Dat kan een valkuil zijn, maar ook een kracht. Als je dan iemand treft die er ook zo instaat, dan is de match meteen 100%. Het lastige met datingapps is dat je die inschatting niet kunt maken. Geen idee of iemand uit is op platte seks of een relatie.
Daarom ben ik dus gestopt met datingapps. Ik hoef niet meer van mezelf. En dat is een hele opluchting, kan ik je vertellen. Al die uurtjes die ik heb verspild aan zinloze chats ga ik lekker in zinnige dingen steken. Niet meer met m’n hoofd naar het telefoonschermpje turen. Nee, om me heen kijken. Bijvoorbeeld naar mensen die voorbij komen. Een praatje maken met vreemden. Gewoon, omdat er super veel leuke mensen op de wereld zijn. En 80% van de communicatie non verbaal is. Daar kan ik heel wat meer van af lezen dan van mijn telefoon. Dus kom maar op leuke mannen ‘in het wild’. Millie is ready for you!
