#insiran

••• #memories طعم غذا و لحظه ها... ‌ بعدن نوشت: عکسا چقدر حرف دادن برا گفتن، الان که خودم دوباره نگاهم بهشون‌ افتاد حتی تک تک ثانیه هاش یادم اومد لحظه سفارش همون غذا که یادم رفته اسمش رو، که چرا نزاشتمش. که هون نفس کشیدن کنار اون دریا و گرمای هواش ... عکس از طبیعت بی جان از در و دیوار از خاطره و لحظه ها بعدها موقع ورق زدنش چه حس غریبی داره... ‌ ‌

••• بهار میگذرد، خیز و دست دلبر گیر ... ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

••• انقد اب زلال و شفاف بود طاقت نیاوردم یه گوشه خلوت گوشه ای از بدن رو زدیم بر آب، هنوزم غذا نخوردیم تازه مسیر بعدی ام شوشه، دلم نمیاد دل بکنم اخه :) ‌ ‌ ‌ ‌

••• فقط خواستم بگم ما خودمون ازین بک گراد های ویندوز اکس پی داریم از برای اونا هم قشنگتر ؛) ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

••• تمام جاده چشمم بهشون بود؛ هر جا سر بر میگردوندم بودن. چنان پاهاشون رو محکم کنار هم به زمین کوبیده بودن و بیخ ریش هم چسبیده بودن که انگار هیچ سنگینی و مسئولیتی روی دوششون نبود. کلاهشون رو تا چشم پایین کشیده بودن و بی خیالیشون کل دنیارو برداشته بود. حال دلشون خوب بود و اینو از دستای به هم قلاب شده و دستای رو به آسمونشون میشد فهمید. از خستگی هیچ نمیدونستن و دست به هم دیگه در حال رقص و آواز بودن. دیگه از کاج سنگدل سیم پیام خبری نبود و جاش دوش به دوش کنار هم بودن ... ‌ ‌ ‌