#aks_baran

••• تمام جاده چشمم بهشون بود؛ هر جا سر بر میگردوندم بودن. چنان پاهاشون رو محکم کنار هم به زمین کوبیده بودن و بیخ ریش هم چسبیده بودن که انگار هیچ سنگینی و مسئولیتی روی دوششون نبود. کلاهشون رو تا چشم پایین کشیده بودن و بی خیالیشون کل دنیارو برداشته بود. حال دلشون خوب بود و اینو از دستای به هم قلاب شده و دستای رو به آسمونشون میشد فهمید. از خستگی هیچ نمیدونستن و دست به هم دیگه در حال رقص و آواز بودن. دیگه از کاج سنگدل سیم پیام خبری نبود و جاش دوش به دوش کنار هم بودن ... ‌ ‌ ‌

••• با خاطرات زیادی زندگی میکنیم که اگر به خودشان بود تا حالا هزار بار از خاطرمان رفته بودند اما ما نگه شان میداریم، مدام مرورشــان می کنیم... همان یک لحظه ی کوچک که روزی قلبمان را به نفس نفس انداخته... همان خاطره های ناچیز دوست داشتنی که مسکن زخم های روزمرگی اند... ‍ ‍ ‍ سید محمد مرکبیان ‍ ‍ ‍ ‍