#imcountingtomilion

- Dostanę buziaka? -  Zapytał pewnie, jakby planował to od dawna. W ciemności widać było słaby zarys jego twarzy i błyszczące oczy, z których przebijało szczere pragnienie. - No wiesz. Nie mam wprawy. - Mruknęła drżącym głosem, rozglądając się z zakłopotaniem na boki. - Ja cię nauczę. - Szepnął, pochylając się do niej, nim zdążyła zastanowić się, czy tego chce. I w momencie, gdy jego ciepłe wargi dotknęły jej ust czas się zatrzymał. A gdy wziął ją na ręce, poczuła, że traci dla niego głowę.

Oboje wstrzymywaliście oddech, gdy tylko wasze usta się stykały. W tamtych momentach nie było nic więcej poza wami.

Mówisz, że brakuje ci jego ciepła, a chodzisz po domu w zwiewnej sukience i narzekasz na temperaturę. Fakt jest taki, że nie zawsze marznie twoje ciało. Czasami jest to dusza, która przez cały ten czas, gdy go nie ma, zamarza od środka.

Pozwolił mi wierzyć, że marzenia się spełniają. Dobry Boże, gdy trzymałam jego rękę na prawdę się spełniały.

Mówił, że zawsze chciał taką dziewczynę, jak ty. Taką sliczną, niską blondynkę. Ale odszedł i nie wrócił. A do marzeń się wraca. Wniosek z tego jeden. Ty nim nie byłaś.