I'm counting to milion

Dziś niebo ma kolor jej oczu.

Pamiętasz, jak pocałowałeś ją po raz pierwszy w taką noc jak ta? Jak jej drobne ciało drżało z chłodu i strachu? Strachu, bo robiła to po raz pierwszy i nie wiedziała nawet, czy potrafi. Pamiętasz, jak dotknąłeś swoimi ustami jej drżących warg, patrząc na nią wzrokiem pełnym pożądania? Czuła je. I jak odwzajemniła twój pocałunek? Myślała wtedy, że w końcu znalazła to, czego szukała całe życie. I gdy wziąłeś ją na ręce, chcąc mieć ją jak najbliżej siebie, wiedziała, że straciła dla ciebie głowę. Pamiętasz, jak spacerowaliście wieczorami, zatrzymując się co kilka kroków, żeby się całować? I jak robiliście to ukradkiem, bo obok was przechodzili ludzie? Pamiętasz, jak wpadała ci w ramiona? Lubiła się całować. Lubiłeś ją całować? A czy pamiętasz, jak jej chłodne, drobne palce idealnie pasowały do twojej ciepłej ręki? Nie miałeś wtedy nawet pojęcia, że była pewna, że dopóki będzie ją trzymać wszystko będzie dobrze i nic nie będzie miało prawa jej się stać. I dalej nie zdajesz sobie sprawy, jak bardzo zabolało ją twoje odejście. Pamiętaszm jak mówiłeś jej, że ją chcesz? Dla niej te słowa znaczyły więcej, niż jakiekolwiek kocham cię, którego od ciebie nie usłyszała. A zachowywałeś się, jakbyś ją kochał, prawda? Jednak nie odszedłbyś, gdyby tak było. Ludzi nie przestaje się kochać. Pamiętasz, jak powtarzałeś jej, że jest piękna, obiecawszy, że będziesz udowadniał swoje słowa? Byłeś pierwszym, któremu uwierzyła. Pamiętasz, jak smakowały jej usta, za każdym razem, gdy dotykały twoich? Jak słodkie były te delikatne wargi, śmiejące się do ciebie przez cały czas, gdy całowałeś ją tak, jakbyś był spragniony miłości? A pamiętasz, jak uroczo nieśmiała była, gdy złapałeś ją po raz pierwszy za rękę? Zamilkła wtedy, bo po raz pierwszy poczuła to bezpieczeństwo, którego wcześniej nie znała. W jej głowie biło się wtedy mnóstwo myśli i uczuć, a ty pomyślałeś po prostu, że jest słodka. Pamiętasz moment, gdy zobaczyłeś ją po raz pierwszy i nie mogłeś później oderwać od niej wzroku? Gdy mówiłeś kumplom, że musisz ją odnaleźć za wszelką cenę, gdy mimo, że jej nie znałeś, wiedziałeś, że jest cudowna. A pamiętasz, jak spotkaliście się po raz pierwszy twarzą w twarz? Jak urocza i czarująca wtedy była? I jak ty starałeś się zrobić na niej dobre wrażenie? Wydałeś jej się wtedy niesamowicie uroczy. Pamiętasz tą dziewczynę, która mimo tłumu natychmiastowo przyciągnęła twoje spojrzenie? Tą ślicznę, niską blondynkę, o której zawsze marzyłeś?

Tęsknisz za nim, gdy poczujesz zapach męskich perfum podobnych do tych, których on używał. Gdy przytulasz się do jakiegoś chłopaka wierząc, że to on. Gdy widzisz parę, całującą się ukradkiem, wciąż pamiętając, że wy też tak robiliście. Gdy marzniesz, nie mając wokół siebie jego ramion i nie trzymając się kurczowo jego ręki, jakby była wszystkim. Gdy pragniesz, żeby znów patrzył na ciebie, jak na niebo z tym swoim uroczym uśmiechem na ustach i żeby znowu z jego oczu przebijało pragnienie. Tęsknisz za nim i chcesz, żeby wrócił.

Wciąż pamiętasz zapach jego perfum, który rozpoznajesz u chłopców wokół ciebie. Wciąż pamiętasz jego głos, błagając Boga, żeby nie pozwolił ci go zapomnieć. Czasami zdaje ci się, że czujesz ciepło jego ramion i widzisz oczami wyobraźni swoje zimne palce, wplecione w jego ciepłą dłoń. I znów czujesz tą pewność, że nic nie ma prawa ci się stać. Wciąż czujesz przyjemne mrowienie, a serce bije ci szybciej, gdy przypomisz sobie, jak gorące były jego usta, gdy dotykały twoich. I jak bardzo kochałaś to, gdy brał cię na ręce. I znów ci go cholernie brakuje.

Mówił, że zawsze chciał taką dziewczynę, jak ty. Taką sliczną, niską blondynkę. Ale odszedł i nie wrócił. A do marzeń się wraca. Wniosek z tego jeden. Ty nim nie byłaś.

Całowali się co chwila, jakby nie widzieli się od wieków. Ludzie, przechodząc obok nich, wyciągali parasole. Tak głośno grzmiały serca spragnione miłości.

Oboje wstrzymywaliście oddech, gdy tylko wasze usta się stykały. W tamtych momentach nie było nic więcej poza wami.

Pozwolił mi wierzyć, że marzenia się spełniają. Dobry Boże, gdy trzymałam jego rękę na prawdę się spełniały.

- Dostanę buziaka? -  Zapytał pewnie, jakby planował to od dawna. W ciemności widać było słaby zarys jego twarzy i błyszczące oczy, z których przebijało szczere pragnienie. - No wiesz. Nie mam wprawy. - Mruknęła drżącym głosem, rozglądając się z zakłopotaniem na boki. - Ja cię nauczę. - Szepnął, pochylając się do niej, nim zdążyła zastanowić się, czy tego chce. I w momencie, gdy jego ciepłe wargi dotknęły jej ust czas się zatrzymał. A gdy wziął ją na ręce, poczuła, że traci dla niego głowę.

Mówisz, że brakuje ci jego ciepła, a chodzisz po domu w zwiewnej sukience i narzekasz na temperaturę. Fakt jest taki, że nie zawsze marznie twoje ciało. Czasami jest to dusza, która przez cały ten czas, gdy go nie ma, zamarza od środka.

Twoje brązowe oczy lśniły jaśniej, niż to miasto kiedykolwiek potrafiło.

Tęsknota za nim to takie uczucie, gdy chcesz wrócić do domu. A potem przypominasz sobie, że w nim jesteś. Bo przecież siedzisz na kanapie w salonie. Tyle, że w momencie, gdy go poznałaś twój dom przestał być budynkiem, a stał się ramionami, które obejmowały cię z czułością i ustami, które całowały cię jak nigdy dotąd. Dopiero to do ciebie dociera. Jesteś bezdomna.