#heziketa

Hau izango da bullyingaren  inguruko azkenengo sarrera. Sarrera hau publikatzea erabaki dut psikologiarako lan bat bezala egin nuen eta aprobetzatu izan nahi dut.

Zer da?

Bullyinga da akoso eskolarra, honek fisikoa, hitzezkoa edo psikologiko izan daiteke eta behin eta berriro errepikatzen da ikasleen artean batez ere.  Bullyingeko kasuak normalean klaseetan edo eskolako patioetan burutzen da, batez ere lehen hezkuntzatik aurrera.

Kasuak aztertuta psikologoek lortu dute argi izatea nolako pertsonalitateak dituzten erasotzailea eta biktima, adibidez; erasotzaileak kontrola izan behar du boteretsua sentitzeko, ez ditu ahalmen sozialik eta ez dira empatikoak, normalean biolentzia kasuak jasaten dituzte haien etxeetan eta bukatzeko errealitatea nahi duen moduan manipulatzen du. Biktimak berriz sumisoak izaten dira, autoestima maila baxua dute eta ez dute pertsonalitate indartsu bat, ezinezkoa egiten zaio bere burua defendatzea eta bere familiaren behar handia du ez da batere autonomoa.

Akoso mota hau forma desberdinetan burutu daiteke, hauen artean daude isiltasuna ( klaseko ikasleek erasotzailea aurre egiten ez diotenean) edo ikaskideen adoztasuna (ikaskideek noizbehinka parte hartzen dutela). Hasiko da burlekin, ikaskideek umeaz barre egingo dute, baina gero arazoa handiagoa izango da eta kolpeetan bihurtu daiteke.

Horrialde honetati atera dut informazioa: http://definicion.de/bullying/

Bullyng motak

Zazpi bullying mota existitzen dira gaur egun, honako hauek dira; fisikoa, hitzezkoa, keinuzkoa, jarrerazkoa, ciber-bullyinga, emozionala eta sexuala. Jarraian banan banan azalduko ditut.

Bullying fisikoa: Kasu hauetan indarra erabiltzen da. Jotzea, bultzatzea, kasu batzuetan haurrak armairutan ixtea, oztikoak, norbait eltzea, kasu serio batzuetan itotzea eta edozein motatako armak erabiltzea.

Hitzezkoa: Bullying mota hau ohikoena da. Hitzen bitartez gauza mingarriak esatean datza, mehatxuak, gezurrak asmatzea, haur batetaz barre egitea, haurren aparientzia fisikoaz barre egitea, haurren familien ahalmen ekonomikoaz barre egitea etab.

Keinuzkoa: Aurpegi mingarriak jartzea biktima agertzen denean, kainu obzenoak, begirada mehatxugarriak, burlazko keinuak, begiak goruntz mugitu haurra hitz egiten duenean, keinuen bitartez iraintzea.

Jarrerazkoa: Jardueretan haurra kanpoan uztea, taldeak egiterakoan beti haur hori bakarrik uztea, haurra igniratzea, umearei ez hitz egitea, umearekin beti hotza izatea.

Ciber-bullyinga: Teknologia berriekin batera bullyinga aurrera egin du. Interneten bidezko mezu mehatxaileak, sare sozial desberdinen bitartez. Mezuak bidali ditzakete egun osoan zehar gelditu gabe, biktimaren baimenik gabeko argazkiak internetera igo ditzakete.

Emozionala: Norbaitetaz barre egitea, aurpegiak jartzea, haur hori esatea ikastetxean guztiek gorroto dutela, komentari razistak egitea, haur hori diskapazitate bat izanez gero beraz barre egitea etab.

Sexuala: Haurra forma desegokian ukitzea, umearen gorputzaz barre egitea, haurraren orientazio sexualaz barre egitea, homosexualitatearen inguruko komentario negatiboak, argazkiak egitea umea komunean dagoenean etab.

Horrialde honetatik atera dut informazioa: 

Egun hauetan egon gara Emmi Piklerren metodologiaz hitz egiten duen liburu batetaz. Liburua ez zait oso interesgarria suertatu baina berriz emakume honen bizitza bai, horregatik sarrera honetan beraz eta bere metodologiaz hitz egingo dizuet.

Emmi Pikler (09/01/1902 - 06/06/1984 ) medikua izan zen eta bere ikasketak Vienako hirian burutu zituen, baina pediatra bezala lan egitera joan zen Budapesteko hirira 1930ean. Bere irudia haurrengan zen; izaki aktiboa, kompetentea eta iniziatibakoa zela, honek eramaten du haurren gurasoei esatera berak bultzatzen eta defendatzen duela umeen garapen autonomoa eta ekintza auto-induzituak (haurrak bere kabuz burutzen dituenak).  

1946an Emmi Piklerri ematen zaio Budapesteko Haur-etxe baten kontrola (gaur egun Pikler institutua deitua dena). Bertan lehen aplikatu izan zuen metodologia familiekin jarraitu egin zuen, bilatzen zuen haurrek garapen egokia izatea eta haien gurasoekin lotura sendoak izatea.

Haur-etxe honetan Loczy metodologia jaio egingo da. Metodologia honetan ez zen bilatzen ama-seme lotura baizik eta lotura gozoak sortzea zaindarien eta haurren artean, lotura hauek sortuko dira atentzio esklusibo batzuei ezker. Atentzio hauek zaindariek emango dituzte haurren eguneroko sainketan zehar. Haurren behar pertsonalei moldatuz.

Konfidantza handia ematen zaio haurrei nahi dutena egiteko hau da, haien interesen arabera ekintz zehatz batzuk egiteko aukera izango dute. Burutzen dituen ekintzen bitartez ohartuko da edozein gauza egiteko ahalmena duela eta honek bere konfidantza handituko du.

Pentsamendua argazki bat da.

Experimentatzearen garrantzia

“La mente es una cualidad”

“conocer no es lo mismo que saber”

Behaketa

Egiten irakatsi

Esperientzia = autoritatea, ezin da egon autoritatea esperientzia gabe.

“Mundo de complacencia no de investigacion”

Ez gaude ohituta gure buruak definitzen “No estamos acostumbrados a definirnos siendo”

“Siendo surge la experencia del conocimiento”

Bideo honetan ikusten da nola hainbat pertsonei galderak eginez erakutzi nahi digu nolako egoeran dago gure hezkuntza sistema eta hezitzen ari garen haurrak. Hezkuntza sistemaren alde txarrak erakuzten dizkigu nolabait kontzientzia hartzeko eta metodo berriak, eraginkorragoak eta egokiagoak erabiltzen gure burua animatzeko. 

Honako ideia hauek aurkezten dira Lomceren inguruan bideo honetan:

Lomce legearen bitartez periodo sensibleak ez dira errespetatzen, hau da; helburuak aurreratzen dira eta hau kaltegarria da haurrentzat intseguritateak sortuz. Haurrak behartuak ikusten dira hainbat ekintzak burutzera goizeegi eta hau estresa sortu dezake umeengan. Estresa etengabeakoa bada ume inestableak sortuko dira, konfidantzazko eszenarioak sortu behar ditugu.

Haurren erritmoak ez dira errespetatuko eta honekin batera azterketen erabilpena ez da egokia izango, honekin esan nahi dena da azterketa gehiegi erabiliko direla. Haurra memoriaz ikasten duelako eta ez ulertuz, honek ondorio kaltegarriak ekarriko ditu ikasitakoa ahaztuko dutelako.

Haur gehiago klasean egoterakoan atentzio pertsonalizatua ez dute jasoko. Haien garapena txikiagoa izango da.