#havo4

Voorwoord en inleiding

Als ik aan de industriële revolutie denk, denk ik aan stoommachines. Maar dit is zeker niet het enige dat de industriële revolutie heeft gebracht. In mijn verslag ik ga dieper in op wat deze industriële revolutie inhield: Wat verstaan we onder een revolutie? En waar is ‘de industriële revolutie’ ontstaan? Hoe zat het met de economie tijdens de industriële revolutie? En wat heeft de industriële revolutie allemaal teweeg gebracht?

‘De Romantiek’ is een kunststroming, deze stroming heb ik gekozen als onderzoeksonderwerp, omdat ik persoonlijk de schilderijen mooier vind dan de schilderijen van het impressionisme. In dit verslag onderzoek ik wat ‘De Romantiek’ inhoudt en wat deze stroming met de (industriële) revolutie te maken heeft.

Hoofdonderwerp: De industriële revolutie

Wat verstaan we onder een revolutie?

Met een revolutie worden grote veranderingen bedoeld, deze veranderingen treden tijdens een revolutie in een korte periode op. Sommige mensen vragen zich af of de ‘Industriële Revolutie’ werkelijk wel een revolutie was, de industrialisatie begon al minstens een eeuw voor de industriële revolutie. De naam ‘industriële revolutie’ werd vermoedelijk het eerst uitgesproken door de Franse Politicus Louis Blanqui ( 1805-1881), deze politicus was een voorstander van de ideeën van de Franse Revolutie.

Groot-Brittannië was de koploper van de industrialisatie en werd dus ook het eerste industrieland ter wereld. Vanaf 1780 ging de industrialisatie snel, dit betekende dat de manier van leven in sommige opzichten totaal veranderd werd: Het uiterlijk van het land werd anders, er ontstonden drukke spoorlijnen en je kon het land nauwelijks meer een agrarisch gebied noemen. Het kleine land werd een van de rijkste en machtigste naties ter wereld.

Voor- en nadelen voor burgers

De industriële revolutie bracht voor- en nadelen met zich mee: Door de vernieuwende machines en de automatisering gingen er banen verloren, maar het voedsel, de kleding en het openbaar vervoer (per spoor) werd goedkoper. Een voorbeeld was de prijsafname van het vlees: Door nieuwe methoden als selectief fokken werden onder andere koeien groter en dikker, het gewicht nam per dier toe, de vleesprijs nam af.

Katoen

Veel mensen kochten liever katoen dan wol: Het was lichter, kon gemakkelijker gewassen worden en voelde zachter aan. Katoen was daardoor ook hygiënischer, wat vooral een belangrijke rol speelde bij huishoudens zonder stromend water. Katoen was echter erg duur totdat de beschikbare hoeveelheid katoen toenam. Oorspronkelijk daalde de prijs door de slavenarbeid die de katoenzaadjes met de hand scheidden. Eén persoon had na een hele dag werken een opbrengst van nog geen halve kilo. Whitney’s gin kon 455 kilo per dag scheiden. Zijn uitvinding zorgde voor een verbeterde katoenteelt. De groeiende katoenteelt stimuleerde de groei van de textielfabrieken, in 1810 waren er al 87 fabrieken.

Nieuwe klassenmaatschappij

De industriële revolutie leidde tot een nieuwe klassenmaatschappij. De adel was niet langer de heersende klasse maar de burgerij, die de fabrieken in handen had. Als je als burger geen productiemiddelen had was het noodzakelijk om je arbeid te verkopen om in leven te blijven. Hierdoor werden deze ‘bezitloze’ burgers tijdens de industriële revolutie erg uitgebuit. Volgens Karl Marx was het nodig dat deze arbeiders in opstand moesten komen tegen de nieuwe heersende klasse. De ideeën van Marx, die vooral ontstaan zijn door de industriële revolutie, leidden tot het Marxisme.

                      Onderzoeksonderwerp: De Romantiek

‘De Romantiek heeft niet in Nederland bestaan’ is de mening van velen. Toch is dit te kort door de bocht want ook De Romantiek heeft in Nederland bestaan. De Romantiek is een kunststroming die vooral aan het einde van de 18e eeuw en het begin van de 19e eeuw bloeide. Er werd tijdens De Romantiek niet meer op de objectieve kant van de kunst uitgegaan; zo ging het voelen boven het denken en werden spontaniteit, emotie en verbeelding belangrijke kenmerken van deze kunststroming. In Nederland werd door sommige mensen De Romantiek als iets zeer ‘on-Hollands’  gezien, dit ging zelf zo ver dat de romanticus Johannes Tavenraat, een schilder uit Rotterdam, een ‘verdwaalde Duitser’ werd genoemd. Al met al blijft: ‘De Romantiek’ toch de meest gebruikte term om de kunst die tussen 1800 en 1850 in Nederland werd geproduceerd aan te duiden. Romantische plaatsen

Als centrum van de Romantiek in Nederland wordt Den Haag aangewezen. Hier werden de bekendste romantici opgeleid en ze bleven er meestal ook wonen en werken. Ook in Rotterdam was een behoorlijk aantal romantici: Waaronder Johannes Tavenraat die in leer was bij Willem Hendrik Schmidt, die als ‘één de meest succesvolste en best betaalde schilders van ons land’ werd betiteld. (bron: http://hart.amsterdammuseum.nl/10534/nl/willem-hendrik-schmidt-in-delft)

Verzet

De Romantiek is ontstaan doordat mensen de realiteit wouden ontvluchten. Deze stroming was een verzet tegen de Verlichting, dat ook wel de ‘Eeuw van de Rede’ wordt genoemd. Tijdens de Verlichting wou men alle problemen oplossen met het verstand. De tijd van bijgeloof en duisternis was toen voorbij. Ook was er tijdens de Romantiek verzet tegen de industrialisatie en verstedelijking. Dit verzet leidde tot werken die veel waarde hechtten aan het landschap, geloof, emoties en verbeelding. Het was ook daarom dat alle plekken die nog niet door de mens verstedelijkt waren, door de aanhangers van de Romantiek bestempeld werden als ‘natuur’. Een romanticus geloofde dat de wildernis de meest pure vorm is van de natuur. Ook tijdens de Franse Revolutie was het tijd voor veel veranderingen. Tot dan toe was Frankrijk een monarchie geweest, maar tijdens deze revolutie veranderde Frankrijk in een Republiek. In Versailles werd een verklaring van de rechten van de burgers opgesteld. De belangrijkste kenmerken hieruit waren: Alle mensen zijn vrij en gelijk; mensen hebben recht op bescherming en vrijheid, en de macht ligt bij het volk. De drang naar vrijheid is ook voor de Romantiek typerend: Romantici wouden vrij zijn van de regels die onder andere in het Neoclassicisme belangrijk waren.

Muziek

In de romantische periode van de klassieke muziek worden er grotere en lastigere composities door componisten gemaakt. Ook in de muziek komen de belangrijkste kenmerken van de Romantiek naar voren: Natuur, emoties en het verlangen naar het verleden. Maar ook  verbeelding is een belangrijk kenmerk van de Romantiek, er wordt niet meer vastgeklampt aan regels en er worden zelfs niet eerder gebruikte muziekinstrumenten gebruikt. Ook is de muziek niet langer alleen voor de rijkeren of voor diegene uit een hogere stand, componisten proberen hun werk te verkopen aan hun luisteraars. Muziekles wordt niet alleen meer gegeven in de kerkscholen, zo ontstaan er conservatoria en muziek wordt toegankelijk voor iedereen. Alhoewel de muziek nu toegankelijk werd voor iedereen, werd deze muziek steeds complexer. Hierdoor konden de amateurs de muziek niet goed spelen en werd de grens tussen amateur en professional  steeds groter.

De volgende kenmerken zijn herkenbaar voor de muziek tijdens de Romantiek:

Er werd niet meer alleen aandacht besteed aan de strijkers

De symfonieën werden groter

Er waren langere thema’s

Er werden fantasievormen bedacht

Tempo’s wisselden af: Van snel naar langzaam

Er ontstonden grotere orkesten

Architectuur

Het verzet tegen het hedendaagse leidde tot een hernieuwde interesse in de gotiek. De gotiek is een laatmiddeleeuwse stijl van architectuur en is ontstaan na de val van het Romeinse Rijk. Kenmerken van de gotiek waren de hoge ramen die voor veel licht inval zorgden, de spitsbogen en de roosvensters (zie afbeelding).

Ook worden er verschillende stijlen door elkaar heen gebruikt, wat eclecticisme wordt genoemd. Zo worden er in de Romantiek bijvoorbeeld Romeinse, Oosterse en Griekse elementen door elkaar gebruikt.

Een voorbeeld van een gebouw uit de Romantiek is het Rijksmuseum in Amsterdam. Dit gebouw is gemaakt door Pierre Cuypers en hij combineerde gotische en renaissance-elementen. Het gebruik van steunberen is bijvoorbeeld een gotisch element. De klassieke zuilen verwijzen naar de renaissance.

Sprookjes

Het sprookje was tijdens de Romantiek een populair genre. De gebroeders Grimm, onder andere bekend van sprookjes als Roodkapje; Hans en Grietje, Doornroosje en Assepoester, waren de eersten die in 1818 een bundel van sprookjes uitbrachten. Tot dan toe waren de sprookjes alleen nog maar mondeling verteld. In de Romantiek groeide de belangstelling voor sprookjes, mensen waren in deze tijd erg geïnteresseerd in oude mythen, legenden en sprookjes.

Kenmerkend voor sprookjes uit de Romantiek is de hang naar het ongrijpbare, zo komen er in de verhalen vaak heksen en spoken voor. Ook Hans Christian Andersen, een Deense schrijver en dichter is wereldwijd bekend geworden door zijn sprookjes. De bekendste zijn ‘Het lelijke eendje’, ‘De kleine zeemeermin’ en ‘Duim lijntje’. Andersen is bekend geworden doordat hij zijn sprookjes zelf verzon en doordat hij ze schreef voor jong en oud.

De schilderkunst

Ook voor schilders werd het in de Romantiek anders. Net zoals met de muziek was de kunst nu niet alleen meer bestemd voor de vorsten, adel en de kerk. De schilders richtten zich nu op de markt waarbij de belangrijkste opdrachtgevers de burgers werden. Tijdens de Romantiek worden landschappen en historische gebeurtenissen erg belangrijk. Emotie en symboliek zijn belangrijke aspecten in de schilderkunst.

Een voorbeeld is het schilderij hierboven. Dit schilderij is gemaakt door Delacroix, een Franse kunstenaar. Hij zet in dit schilderij gedachten om in beeld. Ook speelt de symboliek een belangrijke rol: Dit schilderij speelt zich af tijdens de Franse Revolutie. De vrouw met de Franse vlag is het nationale symbool van Frankrijk. In dit schilderij staat ze symbool voor de vrijheid. Ook is er in het schilderij veel emotie te zien.

Slot

Ik zou kunnen zeggen dat tijdens de Romantiek de kunst er heel erg op vooruit is gegaan. Ik vind het mooi om in schilderijen, muziek en architectuur emotie en verbeelding te kunnen herkennen. Daarbij vind ik ook dat kunst niet iets is wat in regels vast te leggen is. Je kunt concluderen dat onder andere de industriële revolutie voor veranderingen heeft gezorgd die de Romantiek wilde camoufleren. Ik denk dat dit ook heeft gezorgd dat emotie, verbeeldingskracht, vrijheid en natuur in de kunst bestaan is gebleven. Ook de industriële revolutie heeft veel invloed gehad op ons dagelijks leven, zonder deze revolutie zouden we nu in een volledig agrarisch land wonen. De industriële revolutie heeft vroeger veel nadelen gehad, arme arbeiders werden bijvoorbeeld uitgebuit maar voor ons tegenwoordig heeft de industriële revolutie ook voor veel voordelen gezorgd: We hebben computers, fabrieken en andere gemoderniseerde voorwerpen die we mogelijk zonder deze revolutie niet hadden gehad.

Het effect van de Romantiek en de industriële revolutie is dus tegenwoordig nog steeds zichtbaar.

Bronnen

Internet

http://romantiek4havo.wordpress.com/architectuur/

http://de.wikipedia.org/wiki/Romantik

http://nl.wikipedia.org/wiki/Romantiek_%28muziek%29

http://nl.wikipedia.org/wiki/Romantiek_%28stroming%29

http://www.schooltv.nl/eigenwijzer/project/2293595/kunst-is-mensenwerk-kunst-uit-de-19e-eeuw/2157317/ckv/item/2301007/de-romantiek-1820-1875/

http://www.huiswerksucks.nl/index.php?view=view&sub=huiswerk&id=13190

http://www.kunstcontext.com/ckv/sd4read.htm

Boeken

‘De industriële revolutie’ – Nigel Smith.

Inleiding

Op vrijdagavond 16 december 2011 ben ik met mijn zusjes naar Zorro de musical geweest. Ik was nog nooit naar een musical geweest en wist dus niet wat ik moest verwachten.  De musical gaat over Diego die het volk probeert te redden van de machtspelletjes van zijn broer Ramon, dit doet Diego undercover als ‘Zorro’. Ik heb de musical in schouwburg ‘De Harmonie’ te Leeuwarden gezien.

Algemeen deel

Zorro dook voor het eerst op in 1919 in de roman ‘The Curse of Capistrano’ van Johnston McCulley, hij wordt gezien als een van de eerste superhelden in de Amerikaanse literatuur. Zorro is in de musical een sluwe en lenige man die het opneemt voor rechtvaardigheid. In het analyseschema ga ik hier verder op in.

Waar gaat de musical over?

Diego en Ramon zijn de zoons van de bekende Spaanse edelman ‘Alejandro de la Vega’, ook wel Don Alejandro genoemd. Diego is ‘vaderskindje’ en gaat veel om met Luisa. Omdat Ramon  wegens jaloezie vals speelt met een spelletje, wordt hij door zijn broer en Luisa buitengesloten. Diego en Luisa spelen vaak in hun geheime grot en hebben een hechte band.

Jaren later heeft de jaloezie van Ramon geleid tot een wil om macht en geld. Hij besluit zijn eigen vader gevangen te nemen om zo de macht over het volk te krijgen. Aan de buitenwereld vertelt hij dat de bekende Don Alejandro gestorven is door een ongeluk met zijn paard.

Ondertussen treedt Diego in Spanje op met een zigeunerkamp. Door zijn optredens wordt hij al gauw succesvol en krijgt hij de bijnaam ‘El  Californiano’. Luisa komt hem het vreselijke nieuws van de dood van zijn vader vertellen, hij is erg verdrietig. Ook vertelt Luisa hem dat het volk onderdrukt wordt door de machtspelletjes van Ramon. Hij besluit met het zigeunerkamp met Luisa mee te gaan.

Terug in zijn geboorteplaats durft Diego het niet als zichzelf op te nemen tegen zijn broer. Hij besluit zich met behulp van de zigeunerin Inez te vermommen. Hij krijgt de bijnaam ‘El Zorro’ wat Spaans is voor Vos. Zorro is sluw als een vos en neemt het op tegen zijn broer. Ondertussen doet Diego alsof hij aan de kant van Ramon staat, hij noemt zich zijn hulpje wat grappige momenten oplevert. Dit is echter tot verdriet van Luisa. Ramon dwingt Luisa met hem te trouwen.

In een gevecht tussen Zorro en Ramon, snijdt Zorro een grote ‘Z’  met zijn zwaard op het lichaam  van Ramon. Zorro verbergt zich achter een willekeurige deur wat de badkamer blijkt te zijn, hier zit Luisa  en de spanning tussen hen was goed te voelen. Luisa werd verliefd op Zorro, terwijl ze zat te balen om Diego.

Aan het einde leek alles mis te gaan, Inez werd gedood door Ramon, Zorro werd gevangen genomen en Luisa werd gedwongen met Ramon te trouwen. Met behulp van Sergeant Garcia, die werkte voor Ramon, vond Zorro/Diego zijn vader in de gevangenis terug. Garcia lied hen tweeën vrij en het verhaal eindigde met de zoen tussen Luisa en Diego.

Wat heeft de theatermaker daarover te vertellen?

Basismateriaal 

De musical is gebaseerd op de Engelse versie van de musical. De Engelse musical Zorro gebruikt ‘Zorro: A Novel’ als basis, verder is de voorstelling voor een deel gebaseerd op  ‘The Curse of Capistrano’  en ‘The mask of Zorro’. Het originele script is geschreven door Stephen Clark en de eerste productie van de musical ging in première in 2008. Het script is vertaald door André Breedland.

Interpretatie

Het verhaal van de musical Zorro wijkt niet veel af van het Engelse script. De musical is (bijna) letterlijk vertaald en is dus gebaseerd op de interpretatie van de Engelse theatermakers van Zorro. Natuurlijk zijn er wel een aantal verschillen en spelen de interpretaties van de Nederlandse theatermakers ook een grote rol; een aantal liedjes zijn bijvoorbeeld in het Nederlands en de choreografie is gebaseerd op de interpretatie van de choreograaf. De dans is natuurlijk wel gebaseerd op de muziek en  onder andere de Spaanse zigeunercultuur.

In hoeverre suggereert de musical de werkelijkheid?

Manier van spelen

In musicals moet er groter gespeeld worden, het geluid, de bewegingen en emoties moeten ook achter in de zaal te horen en te zien zijn. Vooral bij de liedjes waren de bewegingen groter en minder naturalistisch doordat het verhaal in de vorm van dans verteld werd. Dit was zeker niet storend. De musical had een verassende opening: Links en rechts in het publiek stonden Spaanse muzikanten en dansers te performen. Je werd meteen meegetrokken in de Spaanse cultuur en een mooiere inleiding voor de musical zou bijna niet kunnen. 

Soort verhaal

Het verhaal begint wanneer Diego, Ramon en Luisa nog klein zijn, Ramon wordt buitengesloten omdat hij vals speelt met een spelletje. Deze gebeurtenis speelde zich in het verleden af. Daarna begint het verhaal in de ‘nu-tijd’. We zijn in Spanje, waar Diego met een groep zigeuners rond trekt om op te treden. Luisa, Diego’s jeugdliefde, zoekt Diego op om hem het vreselijke nieuws te vertellen dat zijn vader , ‘Alejandro de la Vega’, is overleden. Ramon, Diego’s broer, heeft nu alle macht op zich geëist door geweld. Dan komt Zorro in het verhaal en gaat de musical verder met deze held. Het verhaal wordt chronologisch verteld. Af en toe zien we een flashback in de vorm van een herinnering aan Ramon’s, Luisa’s en Diego’s jeugd. Officieel bevat de musical Zorro geen kinderen in de cast, in de Nederlandse versie is dit wel het geval. Dit maakt het duidelijker waarom Ramon op een bepaalde manier reageert, ook maakt dit de flashbacks mogelijk.

Waarmee is de musical gemaakt?

Acteurs en spel

Tommie Christiaan heeft een perfecte Zorro neergezet! Hij liet zich echt als een held zien en er kwamen zelfs verdwijntrucs aan te pas. Ook kon hij enorm goed Diego neerzetten, op een humoristische maar geloofwaardige manier. Tommie bewoog als een echte Zorro, temperament vol, alsof hij geen Nederlander maar een Spanjaard is. Tussen de professionele flamencodansers hield hij zich goed staande. Tommie kon heel goed de humor van Diego aan het publiek tonen.  Michelle Splietelhof  speelde de bloedmooie Luisa. Michelle kan heel mooi zingen en zag er prachtig uit met kostuum en pruik; als een echte Luisa. Je kon goed meeleven met Luisa door de emoties die zij aan het publiek toonde: Ze was bang voor Ramon, was verliefd op Zorro en teleurgesteld in Diego.  Christophe Haddad was als de tiran Ramon in de musical te zien. Ongelofelijk hoe Christophe hem neerzet, ik werd echt boos op Ramon en vond dan ook dat Christophe hem heel geloofwaardig heeft gespeeld. Zijn arrogantie en strijd naar macht voel je vanaf het begin. Toch heb ik wel een moment gehad dat ik medelijden met Ramon kreeg, dit was op een moment van een flashback in de vorm van een herinnering, waarin Ramon zich erg eenzaam voelde. Het is enorm knap dat Christophe een slechterik kan spelen maar tegelijk ook medelijden bij het publiek kan oproepen. De grime was heel goed, de ‘Z’ die met een zwaard op zijn lijf gesneden werd is hiervan een hoogtepunt. 

Lone van Roosendaal speelde de temperamentvolle Inez. Ik heb vaak moeten lachen om Inez. Lone van Roosendaal weet sarcasme en humor goed combineren. Als een Nederlandse musicalster zet ze  de Spaanse zigeunerin erg goed neer: Ze danst tussen flamencodansers en draagt mooie Spaanse kleding. Zjon Smaal was te zien als een naïeve Garcia. Garcia was een enorm leuke en humoristische personage. Garcia werd verliefd op de beeldschone Inez,  op een klunzige manier probeerde hij haar te versieren wat veel grappige momenten met zich meebracht. Aernout Pleket speelde Don Alejandro, de vader van Diego en Ramon. Hij had niet een grote rol maar kon goed spelen.

Verhaalelementen

Het verhaal werd niet langzaam opgebouwd, je werd gelijk meegenomen naar de Spaanse cultuur door de dansers en zangers. Het verhaal begint in de jeugdjaren van de hoofpersonen, later in de musical wordt duidelijk waarom: Je kon hierdoor een beetje meeleven met de slechte Ramon. Na vrijwel één scène in het verleden, ging het verhaal verder met een groep zigeuners die aan het optreden waren, waaronder Diego. Luisa kwam hem opzoeken om het nieuws vertellen dat zijn vader was gestorven, wat niet waar bleek te zijn,  en Ramon nu alle macht op zich had geëist. Diego reisde met Luisa en het zigeunerkamp terug naar zijn geboorteland om zijn burgers te redden van Ramon.

De musical had constant mijn aandacht, geen moment nam mijn interesse af. De scènes sloten heel goed op elkaar aan. Je had momenten waarop Ramon zijn vader op zocht, terwijl Luisa zich ondertussen schuil hield in de geheime grot van haar en Diego. De scènes die zo elkaar afwisselden waren niet verwarrend, het bleef duidelijk.

De spanning tussen Luisa en Zorro voelde je vooral tijdens ‘de badscène’ : Zorro stormde per ongeluk de badkamer binnen waar Luisa in bad zat, dit leverde een grappige scène op.  De spanning bereikte een hoogtepunt toen alles leek mis te gaan, Zorro werd gevangen genomen, Inez gedood en Luisa werd verplicht te trouwen met Ramon.

Toneel en ruimte

De musical werd gespeeld op het podium in ‘De Harmonie’, te Leeuwarden. De speelruimte was redelijk groot, want ‘De Harmonie’ heeft een groot podium. Ik zat recht voor het podium op de allerlaatste rij, maar ik kon alles goed zien en horen.  Het decor was heel mooi en paste perfect bij de voorstelling! Het mooie was dat er ook van decor gewisseld werd en dat bepaalde rekwisieten zoals de grote zigeunerwagen meerdere malen in voorstelling zichtbaar waren. 

Ook was de geheime grot van Diego en Luisa mooi gebouwd, net als de gevangenis waar Don Alejandro en later Zorro gevangen zaten. Het licht werd aangepast aan de gevoelens en situaties die zich afspeelden: Bijvoorbeeld toen Luisa in de grot verscholen zat was het licht meer gedempt, ook waren er enorme lichtflitsen wanneer Zorro een verdwijntruc uitvoerde. De muziek was voornamelijk van de Gipsy Kings met onder andere wereldberoemde nummers als ‘Bamboleo’, ‘Djobi Djoba’ en ‘Baila me’. Dit zijn vrolijke flamenconummers waarbij je niet stil op je stoel kunt zitten. Deze muziek droeg veel bij aan de sfeer op het podium en in de zaal, al na enkele nummer kon je de liedjes meezingen. Verder waren er nog een aantal Nederlandse liedjes die goed bij de musical pasten. Het mooiste liedje vond ik ‘Op die dag’ dat door de kleine Luisa en enkele vrouwen gezongen werd, in dit nummer hoorde je de hoop in de stemmen van de burgers. Ook ‘Nog een bier’ vond ik een heel leuk nummer, in dit nummer was veel humor te zien. De acteurs verplaatsten zich op een mooie maar natuurlijke manier. Het hele podium werd benut en bijna overal was wel wat te zien. De musical verveelde je nooit.

 Hoe zijn de middelen geordend?

De regisseur van de musical ‘Zorro’ is Christopher Renshaw. Renshaw deed ook de regie voor de musical ‘Zorro’ in Engeland. Het idee om er een flamencomusical van te maken kwam ook van hem. Hoewel Renshaw deze musical al vaker heeft geregisseerd, maakt hij het geheel iedere keer weer anders.

Niet alleen Lone van Roosendaal kreeg een musical award ‘De beste vrouwelijke hoofdrol’ voor haar rol in Zorro, ook de kostuums, pruiken en make-up die in handen waren van Cocky van Huijkelom ontvingen een musical award.

Het decorontwerp was in handen van Tom Piper en hij heeft enorm goed werk geleverd. Verder leverde de belichting van Ben Ormerod hele mooie plaatjes op. Al met al is ‘Zorro’ een prachtig geheel geworden  waar je zeker moet zijn geweest.

Met welk doel werd de musical gebracht?

De grootste functie van de musical is vermaak. Een musical heeft als doel mensen te vermaken met spel, dans en zang. Verder is Zorro een van de eerste ‘superhelden’ uit de Amerikaanse literatuur en dus heeft de musical ook een historisch doel.  Ook is een functie de Spaanse cultuur in beeld te brengen, dit is zeker gelukt met veel liedjes van de ‘Gipsy Kings’ en professionele flamencodansers.

Conclusie

De musical is geweldig, je kunt niet stil blijven zitten en voor je gevoel ben je een aantal uren echt in Spanje. De Spaanse cultuur vol temperament en passie wordt geweldig uitgebeeld. Er waren flamencodansers en geweldige musicalsterren. Het is bijna gek dat dit een Nederlandse musical is, want het lijkt net of je in het warme zuiden bent. De musical ging over liefde, verdriet en de gypsy-cultuur. Ook aan humor ontbrak de musical niet, er waren veel grappige scènes. Al met al is Zorro een heerlijke  avond met veel vermaak: Viva el Zorro!

 Bronnen

http://mjoesical.wordpress.com/2011/03/09/even-proeven-aan-de-musical-zorro/

http://www.parktheater.nl/programma/1298/Joop_van_den_Ende_Theaterproducties/Zorro/