#grummer

the GazettE [SOUND ANALYZE BOOK] SCANS 14/?

Kai’s post

All scans and editing by me

Try the #longevity sea urchin picnic on the #beach in #Greece, and never age...

Click, Sense and Stay with us, 24/7

via Inspire Me Greece by Greek to me !  

Για αυτό σε νοιάζει, για αυτό με νοιάζει. Γιατί εποχιακ# σημαίνει πέντε με έξι μήνες δουλεία, κάθε μέρα, χωρίς ρεπό , Κυριακές και αρρώστιες. Σημαίνει εδώ_ΔΕΝ_υπάρχει_πια_οκτάωρο. Σημαίνει ζεις εκεί που δουλεύεις, δουλεύεις εκεί που ζεις, ζεις για να δουλεύεις. Σημαίνει – και μην σοκαριστείς αλλά η ελληνική επαρχία είναι χωρίο ακόμα και στις πιο κοσμοπολίτικες εκδοχές της- ότι # εργοδότ# σου ξέρει που είσαι και τι κάνεις τις ώρες που δεν δουλεύεις.

Ναι, σίγουρα υπάρχει εκείνος # γνωστ# σου που δουλεύει σερβιτόρ# σε κάποιο εστιατόριο και βγάζει χιλιάρικα. Σίγουρα σου μιλάει σαν το μαγαζί να είναι δικό του και μπορείς εύκολα να συμπεράνεις την σχέση που έχει με το αφεντικό του και την αλληλεγγύη που –δεν – έχει με # συναδέρφ# του. Ίσως καταφέρνει να ζει μόνο με τα  tips τις λίγες ώρες που του μένουν χωρίς να δουλεύει, άλλωστε φαντάζομαι ότι είναι # πρώτ# σερβιτόρ# και παίρνει παραπάνω tips από αυτόν τ#ν ντόπι# πιτσιρίκ# που στα 16 του δουλεύει δέκα ώρες την ημέρα.

Όμως είναι έτσι για την καθαρίστρια που μένει ξύπνια ως τις 8 το πρωί, και το κάνει γιατί τώρα έχει δουλεία τον χειμώνα δεν θα μπορεί να βρει τίποτα; Είναι έτσι για την σερβιτόρα στο απέναντι μαγαζί που στα 25 της μετράει σπασμένες φλέβες; Είναι έτσι για εκείνον τον μπάρμαν –άκου την λέξη μπάρμαν τι ωραία που ηχεί και σκέψου όλο τον σεξισμό που δέχεται να είναι ωραίος και γοητευτικός, να φλερτάρει και να χαμογελάει- , οποίος απολύθηκε τον Ιούνη επειδή στο ρεπό του (ρεπό_τρόπος_του_λέγειν 4 ωρών, ένα απόγευμα Τετάρτης που δεν είχε δουλεία) πήγε σε μια άλλη καφετέρια να πιει καφέ και όχι εκεί που δούλευε; Ποιος άνθρωπος πηγαίνει στο ρεπό ξανά στην δουλεία; Είναι έτσι για την κοπέλα στο σούπερ μάρκετ; Είναι έτσι για το παλικάρι που κουβαλάει τις προμήθειες για τα μαγαζιά;

Όχι, δεν αμφισβητώ ότι η βαριά εθνική βιομηχανία είναι κερδοφόρα. Απλώς τονίζω ότι τα κέρδη είναι κέρδη για τα αφεντικά. Όπως παντού. Τονίζω- γιατί νιώθω πως χρειάζεται να τονιστεί- ότι όπως κάθε «βιομηχανία» έχει και αυτή τις εργάτριες και τους εργάτες της. Εργάτ# με συνείδηση ή χωρίς, που αλλοτριώνονται συνήθως μακριά από την μόνιμη κατοικία τ#ς, μακριά από τ# δικ#ς τ# ανθρώπους. Εργάτ# που παραμένουν εξυπηρετικ# και χαρούμεν#. Εργάτριες κυρίως ποθητές, χαμογελαστές και με την φούστα πιο κόντη – εντολή ανωτέρου.

Γιατί το κάνουμε; Γιατί δεν είχαμε άλλη λύση, η καθαρίστρια μένει εδώ μόνιμα τον χειμώνα δεν μπορούσες να βρει δουλεία. Τα χρήματα πιτσιρικάς τα μαζεύει γιατί δεν έχουμε πανεπιστήμιο εδώ, και οι δικοί του δεν θα μπορούν να τον συντηρούν όταν τελειώσει το σχολείο. Η σερβιτόρα και ο μπάρμαν δεν ήθελαν να γυρίσουν στα πατρικά τους σπίτια αφού απολύθηκαν, θύματα όχι καμιάς ανθρωπιστικής κρίσης αλλά του σκληρού ταξικού πολέμου που συνεχώς εντείνεται και εγγράφεται στο κορμί τ#. Τα παιδιά από το σούπερ μάρκετ και τις αποθήκες χονδρικής δουλεύουν εκεί και τον χειμώνα, ξέρουν ότι αν καταγγείλουν την αύξηση του ωραρίου το καλοκαίρι –που δεν σημαίνει και αύξηση μισθού- δεν θα ξαναβρούν πότε δουλεία στο νησί. Κι όμως (χωρίς να γίνεται μόνος σκοπός η βελτίωση στην δουλεία_με_διακοπές όπως πλασάρεται) όλ# οι αναφερόμεν# αγωνίζονται καθημερινά, όχι προς την επιβίωση μόνο αλλά  ενάντια στην τρομοκρατία των αφεντικών μικρών και μεγάλων, κυρίως ενάντια σε αυτό το περιτυλιγμένο με γυαλιστερό χαρτί που ακούγονται για τις συνθήκες εργασίας μας. 

Το κάνουμε για τον ίδιο λόγο που δουλεύουν όλοι. Γιατί δεν είχαμε τίποτα άλλο να πουλήσουμε πάρα μόνο τους εαυτούς μας. Και ξέρεις τι λέμε; Ότι όσο πιο πολύ τρέξει η μύτη σου τον Μάιο – άγιος ο μήνας που προλαβαίνεις να κάνεις μπάνιο στην θάλασσα- τόσα πιο πολλά δακρυγόνα έφαγες τον χειμώνα. Και θα ξανά φας και τον επόμενο χειμώνα. Θα τρώμε διαρκώς μέχρι να αλλάξει αυτός ο κόσμος. Αλήθεια, αυτός # φίλ# σου που την βγάζει με τα λεφτά του καλοκαιριού ήταν δίπλα στην αντιφασιστική της Κυριακής;

Βάλε σε ένα μπλέντερ την βαριά βιομηχανία του τουρισμού , την εκμετάλλευση μας και λίγο καλοκαίρι, χτύπα τα καλά και έχεις έτοιμο ένα δροσιστικό κοκτέιλ που θυμίζει λίγο την βιομηχανική ζώνη του Περάματος ή του Ασπρόπυργου.