#gezelim

Festival genelde Nisan ayının ilk haftası, Cuma gününden başlayıp Pazar günü günün geç saatlerine kadar sürmekte. Eğer sizde Cuma günü çalışıp akşamdan veya Cumartesi sabahtan yola çıkanlardansanız tavsiyem Cumartesi Öğlen 12den önce Alaçatı'ya varmış olmanız. Aksi halde sizi Alaçatı otoban çıkışından itibaren merkeze kadar güzel bir trafik bekliyor olacak. Konaklama konusunda madem geldik buralara kadar, e konsept Alaçatı temalı butik bir otel olsun diyorsanız ortalamanın üzerinde rakamlara (gecelik oda başı 400 tl ve üzeri) çıkmayı göze almalısınız. Ama maksat festival teması yemek içmek keyifle vakit geçirmek derseniz elbette Çeşme içine kolaylıkla dolmuş taksi vb. ulaşımla giderek konaklayabilirsiniz. 

Gelelim festivalde neler var neler yok... Tema yemek olunca oluşan panayır çadırlarına olabildiğince Ege şiveli hamarat teyzelerin yapıp sattığı Ege yemekleri( Şevketi bostan, Radika, Enginar Dolması, Yaprak sarması) hediyelik eşyacılar, yine yemek temalı yarışmalar ve tabiki Alaçatı'nın sakızlı kahvesinden tutun sakızlı kurabiyesine, kumrusuna kadar birçok lezzet. Ayrıca bu sene Gripin'in verdiği konser ile Cumartesi akşamı daha bir keyiflendi diyebiliriz.

İstemediğiniz kadar çok çeşitte birbirinden farklı otu bulabileceğiniz pazarı bir harika;

Standlarda yapılmış olarak köylü ve yerli teyzelerden satılan ürünlerden dilediğiniz kadar alıp çimlere serilerek herbirinin ve bu güzel şenliğin tadını çıkarabilirsiniz,

Yukarıda gördüğünüz tadımlıklardan en üsttekiler enginarlı iç pilavı, sol ortadakiler ege-göçmen mutfağından şevketi bostan, en alttaki beyaz kıvadaki meze ot kavurması, sağ en altta midyeye benzeyen ise enginar dolması. Her biri birbirinden güzel ve denenmeye değer tatlar..

Festival ot bahane, gezmek görmek şahane derseniz Alaçatı’nın ara sokaklarında kaybolup akşam yemeğine harika bir balıkçıya oturup mezelerle sofranızı taçlandırabilirsiniz.

Birde dipnot: sizde benim gibi Otların poşetlere doluşturup İstanbul’a getirmeye kalkışırsanız çok fazla oyalanma lüksünüzün olmadığını hatırlatmak isterim yoksa hepsi kokuşmuş şekilde sizi karşılar ve bütün emeğiniz çöpe gitmiş olabilir .

Kahvaltı için en ideal ve leziz yer neresi diye şöyle küçük bir araştırma yaptığımızda hemen hemen her yer zaten köylülerin evlerini çevirdiği bir ziyaret müzesi veya kahvaltıcı ancak gelen taviseyelerle biz Azime’nin Yeri’ni seçtik, hoş ve samimi bahçede asma yapraklarının altında kahvaltı yapmak harikaydı ancak lezzet konusunda iddialı olduğu patates köftesini sert olması yönünden pek sevemedik ve diğer ürünlerinde de pek doğallık göremedik.

Sokaklarda yürümeye devam ederken  Köy evlerinin genellikle taş, ahşap ve kerpiçten yapılmış iki katlı yapılardan oluştuğunu görüyoruz. Hemen hemen hepsinin pencerelerinde kafes ya da cumbalar dikkatimizi çekiyor. En çok da kapılar… Hepsi ahşap ve iki kanatlı kapıların üzerlerindeki demir tokmaklar, aralık olanlarından kafanızı uzatınca yerli halkın günlük hayatından anlara şahitlik ediyoruz ve yerlilerin yaptığı bazlama-gözlemeleri seyre dalıyoruz;zaten bir çoğu birşey yapıp satmasada bütün samimiyetiyle sizi yaşamlarını yakından görmeniz için içeriye davet ediyor

Burası için turizmle beraber yozlaşmamış, özgünlüğünü korumaya devam eden bir köy olduğunu söylemek yanlış olmaz zaten bu devirdede insanı burayı gezerken mutluluk aşılayan en önemli şey bu.

Bu köyün en önemli özelliklerinden biri olan UNESCO Dünya Mirası Listesi’nde bulunan Cumalıkızık’ın kuruluş hikayesinin 1300’lü yıllara kadar uzandığı biliniyor. Osmanlı’nın erken dönem sivil mimari örneklerine ev sahipliği yapan köy, bu dönemde Uludağ çevresine kurulan 7 kızık köyünden biri… . O zamanlar dağ eteklerinde kurulan köyleri tanımlamak için “kızık” sözcüğü kullanılıyormuş. Bu köylerden Cumalıkızık, Derekızık, Hamamlıkızık, Fidyekızık ve Değirmenlikızık olmak üzere beşi günümüze kadar ulaşmış. Aralarında orijinal dokusuna en yakın şekilde korunmuş olanı ise Cumalıkızık. Eskiden tüm kızık köylerindeki halkın cuma namazı için toplandığı yer olması sebebiyle köyün bu ismi aldığı rivayet ediliyor. Cumalıkızık'a toplu ulaşımla ulaşmak çok kolay, Bursa'da Kentmeydanı AVM'nin bulunduğu meydandan geçen Cumalıkızık minibüsleriyle yaklaşık 20 dk içinde köydesiniz. Minibüs mahalle aralarından ilerlerken öncelikle yanlış yolda olduğunuzu düşünmenize neden olacak ancak sabredin yeşilliğiyle size göz kırpacak Cumalıkızık meydanı’nı görmeye az kaldı...İşte orada kocaman bir Çınar ağacı selamlıyor olacak...sonrası küçük ve dar sokaklarda kaybolmak

Unutmadan;

-Cin aralığından mutlaka geçin

-Köyde içinizi ısıtan bir kapıdan girip mükellef bir kahvaltı yapıp gözleme mutlaka yiyin

-Bursa UNESCO derneğinin müze evi olan “Küpeli Evi” ziyaret edin