#fugei

Ο Ανδρέας Μικρούτσικος μιλά για τον τσακωμό της Ραΐσα Κόντη με την Άννα Μαρία στο Big Brother αλλά και τι αναμένεται να γίνει με τις ψήφους:

Έλληνες και Ελληνοαρμένιοι δηλώνουν έτοιμοι να πάνε να πολεμήσουν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Μεταξύ αυτών και ένας Έλληνας πρώην υπαξιωματικός που εξηγεί στο Sputnik τους λόγους πίσω από την απόφασή του. «Εγώ δεν θα πολεμήσω δίπλα στους Αρμένιους, που είναι τα αδέλφια μου, ούτε για να δοξαστώ, ούτε για να πάρω δημοσιότητα, ούτε ώστε, όταν τελειώσει ο πόλεμος, να πάω στον διοικητή και να πάρω μετάλλιο και να μου πει “μπράβο” και να με βγάλουν στις τηλεοράσεις. Θέλω να βοηθήσω τα αδέλφια μας, που γιατί Χριστιανοί. Εγώ είμαι Έλληνας» είναι οι πρώτες λέξεις του 39χρονου πρώην υπαξιωματικού στον ελληνικό στρατό με τον οποίο και συνομιλήσαμε τηλεφωνικά. Ο ίδιος έχει εμπειρία στον πόλεμο στο Κόσοβο και στο Αφγανιστάν. Αναζητώντας έναν σύνδεσμο προκειμένου να μεταβεί στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ανακάλυψε έναν ιστότοπο με την αναρτημένη, στις 28 Σεπτεμβρίου, «Έκκληση για εθελοντική κατάταξη στον Στρατό της Δημοκρατίας της Αρμενίας» που ανταποκρινόμενη στην έκκληση του πρωθυπουργού της Αρμενίας, του Προέδρου της αποκαλούμενης «Δημοκρατίας του Αρτσάχ» και του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων της Αρμενίας προς τη νεολαία της αρμενικής διασποράς, απηύθυνε κάλεσμα στη «Νεολαία της Αρμενικής Διασποράς». Δεν τον εμπόδισε αυτό παρότι «100% Έλληνας», όπως μου λέει, να στείλει μήνυμα στο e-mail που βρήκε στη σελίδα στον Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο «Αρμενία» απ’ όπου και του απάντησαν. «Δεν ξέρω πότε ακριβώς θα φτάσω τελικά στο Καραμπάχ. Όσοι ενδιαφερόμαστε στείλαμε στο e-mail. Από εκεί και πέρα, δεν ξέρω τι θα γίνει. Θέλουμε να βοηθήσουμε όμως με κάθε τρόπο τους Αρμένιους αδελφούς, θέλουμε να τσακίσουμε τον Τούρκο. Τελείωσε! Μας πνίγει το δίκιο. Σκοτώνουν αθώο κόσμο. Παρακαλούσαμε κι εδώ στην Ελλάδα να γίνει το “μπαμ”. Προσευχές κάναμε. Δυστυχώς δεν γίνεται όμως τίποτα εδώ. Όλοι είναι πουλημένοι» δηλώνει ο 39χρονος. Τον ρωτάω αν γνωρίζει κι άλλους Έλληνες που σκοπεύουν να πάνε στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. «Βεβαίως, είμαστε πάρα πολλοί. Περίπου απ’ όσο γνωρίζω 500-800 άτομα, μέχρι στιγμής. Μπορεί από μέρα σε ημέρα να γίνονται περισσότεροι. Μίλησα χτες με πάρα πολλά άτομα, όλοι αυτό θέλουμε: Να πάμε να πολεμήσουμε στο πλευρό των Αρμενίων. Αυτή τη στιγμή προσπαθώ να επικοινωνήσω και με άλλους συναδέλφους και φίλους που ήμασταν μαζί στον στρατό, κάποιοι δεν ήταν υπαξιωματικοί, φαντάροι υπηρέτησαν, αλλά σε σώματα ασφαλείας ειδικών δυνάμεων. Δηλαδή, ξέρουν να χειρίζονται καταστάσεις. Είχα μια ψιλο-επικοινωνία πάλι μαζί τους το πρωί. Αλλά αυτή τη στιγμή, που τους παίρνω στο τηλέφωνο, άλλος είναι στη δουλειά, άλλος δεν μπορεί να μιλήσει, κάποιος άλλος είναι σε ραντεβού. Αλλά κι αυτοί θέλουν να κατεβούν παρέα». «Πάμε για να βοηθήσουμε τα αδέλφια μας, τους Αρμένιους» Ενώ προετοιμάζεται για το Καραμπάχ, συνεχίζει να δουλεύει στο μαγαζί με ανταλλακτικά που διατηρεί. «Αλλά υπηρέτησα στις ειδικές δυνάμεις και στα ΟΥΚ πεζοναύτης. Εννοείται δηλαδή πως ξέρω να χειρίζομαι όπλο. Σας ξαναλέω, είμαι πρώην υπαξιωματικός. Δεν είμαι φαντάρος. Και οι υπόλοιποι Έλληνες που θέλουν να πολεμήσουν στην Αρμενία ξέρουν να χειρίζονται όπλα γιατί ήταν επίσης σε σώματα Ειδικών Δυνάμεων και ΟΥΚ. Δεν πάμε για κάποιο πονηρό σκοπό. Πάμε για να βοηθήσουμε τα αδέλφια μας, τους Αρμένιους, γιατί είναι Χριστιανοί». Για το ταξίδι ως το Καραμπάχ, τον πληροφόρησαν από το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο «Αρμενία» ότι «θα πάμε αεροπορικώς. Απ’ όσο γνωρίζω ως ένα σημείο της Αρμενίας δεν έχουν κλείσει τα αεροδρόμια. Δεν γνωρίζω κάτι παραπάνω, παρά μόνο ότι με το που φτάνεις εκεί πέρα σε αναλαμβάνει η στρατολογία της». Υπάρχουν προϋποθέσεις για να γίνεις δεκτός; «Μας είπαν πως θέλουν να έχεις μαζί σου την ταυτότητά σου κι ένα χαρτί γιατρού, που να πιστοποιεί ότι είσαι υγιέστατος, με καλή φυσική κατάσταση. Μετά σε αναλαμβάνει αυτός που πρέπει να σε αναλάβει». Ενοχλείται όταν τον ρωτώ αν φοβάται όταν του περνάει η σκέψη ότι στο πεδίο της μάχης ενδέχεται να αφήσει την τελευταία του πνοή: «Όχι, δεν φοβάμαι. Δεν φοβάμαι κανέναν. Γιατί να φοβηθώ; Για τη ζωή μου; Εγώ μόνο τον Θεό φοβάμαι. Δεν φοβάμαι γιατί είμαι εκπαιδευμένος. Είναι σαν να μου λέτε ότι θα γίνει πόλεμος στην Ελλάδα με την Τουρκία κι εγώ θα πάω να κρυφτώ στο λαγούμι μου. Κυρία μου, δεν μιλάτε με κάποιον τυχαίο. Το μόνο που έχω να πω και είναι και οι τελευταίες μου κουβέντες είναι “εύγε για τον Αρμένικο λαό”. Ένα πολύ μεγάλο μπράβο. Γιατί ο Αρμένιος πιστεύει στον Θεό, είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και τα παρατάει όλα για να υπερασπιστεί τα πάτρια εδάφη του. Εδώ τα λαμόγια, οι δικοί μας τι κάνουνε; Πείτε μου! Το τι έχουν εκχωρήσει στους Τούρκους το ξέρω πολύ καλά, γιατί με την πρόσφατη ένταση, ήμουνα μέσα σε επιφυλακή κι εγώ». Έχει ακούσει ότι υπάρχουν κι ανήλικα παιδιά από την Ελλάδα που θέλουν να μεταβούν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ: «Είναι πάρα πολύ μικρά για να μετάσχουν όμως σε ένα τέτοιο πράγμα και δεν θα το διακινδύνευα. Δεν μπορείς να στείλεις στον πόλεμο έναν άνθρωπο που δεν έχει κρατήσει ποτέ στη ζωή του όπλο. Δεν το ρισκάρεις ποτέ αυτό το πράγμα. Επειδή έχω κάνει και Κόσοβο και Αφγανιστάν κι έχω δει με τα μάτια μου και πιτσιρίκια να κρατάνε όπλα, ξέρω ότι είναι λάθος. Μέχρι εκεί γνωρίζω». Με τον 16χρονο Ελληνοαρμένη, Αρμέν Πανουτσαριάν, συναντηθήκαμε στο παναρμενικό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα. Παρότι δεν έχει τελειώσει το σχολείο και δεν έχει πιάσει όπλο στο χέρι ποτέ, θα επιχειρήσει μέσω της αρμενικής πρεσβείας να φτάσει ως το Καραμπάχ. «Πιστεύω είναι καθήκον μου. Θα πάω να πολεμήσω για να υπάρχει και αύριο η Αρμενία. Θέλω να ζω και να ξέρω ότι αύριο και μεθαύριο θα υπάρχει ακόμα η δεύτερη πατρίδα μου, γιατί υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι ο κόσμος όλος είναι δικός τους. Οι Τούρκοι δεν θέλουν να υπάρχει η Αρμενία» μού εξηγεί ενώ ακούγονται φωνές στην αρμένικη γλώσσα και αρμένικες μουσικές. Η μαμά του, δίπλα του, κουνάει μια αρμένικη σημαιούλα. Φαίνεται ότι είναι στενοχωρημένη. Τον αφήνει να φύγει; «Εννοείται. Θέλει κι αυτή να έρθει αν χρειαστεί να πολεμήσει» λέει ο γιος της. Τη ρωτάω. Μου το επιβεβαιώνει. «Δεν έχει λόγο η Αρμενία να κάνει πόλεμο» συνεχίζει ο Αρμέν. «Άλλοι τον ξεκίνησαν. Θέλουν τα εδάφη μας. Το Αζερμπαϊτζάν είναι η μαριονέτα του Ερντογάν. Δεν φοβάμαι να χάσω τη ζωή μου. Και αν τη χάσω, θα ξέρω ότι άξιζε τον κόπο. Και για την Ελλάδα θα πολεμούσα το ίδιο». Ο 27χρονος Ελληνοαρμένης Άρης, που δουλεύει σε τηλεφωνικό κέντρο εξυπηρέτησης, δεν έχει κάνει ακόμα την κίνηση για τη μετάβαση στην Αρμενία. «Θα μιλήσω στην πρεσβεία μόλις δω ότι ήρθε η ώρα. Πλησιάζει. Θα πάω να στηρίξω. Έχω κάνει στρατιωτικό. Έχω κρατήσει όπλο στο χέρι μου. Στο Καραμπάχ επικρατεί ένα χάος. Μαίνεται ένας πόλεμος. Ρίχνουν πυρά κι από τις δυο μεριές, και Αρμένιοι και Αζέροι. Υπάρχουν απώλειες κι από τις δυο μεριές. Απλά είναι μια μάχη άνιση. Αν βάλουμε τους αριθμούς κάτω, προφανώς οι Αρμένιοι είναι πάρα πολύ λιγότεροι και σε αριθμό και σε budget. Όποιος μπορεί από την Ελλάδα πρέπει να βοηθήσει. Αν και δεν είναι ο μόνος τρόπος. Και δεν είναι για το γαμ@το. Είναι η αγάπη για το αρμένικο έθνος. Θες να είσαι εκεί πέρα» λέει με ήρεμη φωνή φορώντας μια κόκκινη μάσκα με λέξεις κεντημένες στα αρμενικά. «Πιστεύω ότι αξίζει να πεθάνεις για την Αρμενία» «Όλες οι οικογένειες, και η δικιά μου, είναι φοβισμένη σίγουρα, όταν τους ανακοίνωσα ότι θέλω να πάω στο Καραμπάχ. Το πώς θα εξελιχτούν τα πράγματα δεν το γνωρίζουμε. Εντάξει, υπάρχει φόβος σίγουρα, κι εγώ φοβάμαι ότι μπορεί να σκοτωθώ. Έχω ξαναπολεμήσει για να ξέρω να πολεμάω; Το ότι έχω κρατήσει όπλο στο χέρι μου στο παρελθόν δεν σημαίνει ότι ξέρω. Αλλά στο μυαλό μου έχω μόνο ένα πράγμα: Να βοηθήσω, όπως θα κάνουν και παιδιά πολύ μικρότερα στην ηλικία από μένα. Πιστεύω, αξίζει να πεθάνεις για την Αρμενία. Πόσο μάλλον όταν έχεις γεννηθεί και μεγαλώσεις μακριά της, όπως εγώ». Ο κολλητός του, ο 26χρονος ασφαλιστής Βαγγέλης, επίσης γεννημένος στην Αθήνα και Ελληνοαρμένιος, θα πάει στο Καραμπάχ, «παρότι δεν ξέρω να πολεμάω, Ελληνικό Ναυτικό έχω κάνει, γιατί μεγάλωσα με τους γονείς μου να μου λένε ότι έχουμε και μια άλλη πατρίδα. Σίγουρα είμαστε Έλληνες και Έλληνες πολίτες, αλλά αγαπάμε και τη δεύτερη πατρίδα μας. Μπορεί να έχω πάει μόνο δυο φορές στην Αρμενία, αλλά τη θεωρώ πατρίδα μου». «Οδικώς είναι δύσκολο να πας στο Καραμπάχ, γιατί πρέπει να κάνεις κύκλο μεγάλο για να φτάσεις. Οι Αζέριοι έχουν κλείσει τα σύνορα. Αεροπορικώς γίνεται το ταξίδι. Το ότι έχουν 600 περίπου άνθρωποι δηλώσει πως θέλουν να πάνε, δεν σημαίνει ότι τους πήραν κιόλας. Εγώ και μέσα από τα social media κάνω ό,τι μπορώ. Πρέπει να γλιτώσουμε από την καθημερινή προπαγάνδα της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν. Είναι ένας βρώμικος πόλεμος. Είναι τυχαίο που η πρεσβεία της Αμερικής στο Αζερμπαϊτζάν είπε να μείνουν όλοι οι Αμερικάνοι κάτοικοι κλεισμένοι σπίτια τους; Γνώριζαν τι θα γίνει» καταλήγει.   ΠΗΓΗ: Sputnik

Ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντρ Λουκασένκο «πρέπει να φύγει» δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν σε συνέντευξή του στην Le Journal du dimanche. «Αυτό που συμβαίνει στη Λευκορωσία είναι μια κρίση εξουσίας, μια αυταρχική εξουσία που δεν μπορεί να αποδεχτεί τη λογική της δημοκρατίας και που προσκολλάται με τη βία. Είναι σαφές ότι ο Λουκασένκο πρέπει να φύγει», δήλωσε ο Μακρόν σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της γαλλικής εφημερίδας. Ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε παράλληλα «εντυπωσιασμένος από το θάρρος των διαδηλωτών» στη Λευκορωσία. «Γνωρίζουν τους κινδύνους που αναλαμβάνουν διαδηλώνοντας κάθε Σαββατοκύριακο και όμως συνεχίζουν το κίνημα για να ξαναζωντανέψουν τη δημοκρατία σε αυτήν τη χώρα που την έχει στερηθεί για τόσο πολύ καιρό», πρόσθεσε ο Μακρόν για τον οποίο «συγκεκριμένα οι γυναίκες που διαδηλώνουν κάθε Σάββατο, αξίζουν σεβασμό» Περισσότεροι από 90 άνθρωποι, κυρίως γυναίκες, συνελήφθησαν χθες Σάββατο κατά τη διάρκεια συγκεντρώσεων της αντιπολίτευσης, σύμφωνα με μια ΜΚΟ. Όσον αφορά τον ρόλο του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στην αναζήτηση λύσης στην πολιτική κρίση στην πρώην σοβιετική δημοκρατία μετά την αμφισβητούμενη επανεκλογή Λουκασένκο στις 9 Αυγούστου, ο Μακρόν θεώρησε ότι υπάρχει ακόμη μεγάλη απόσταση από τον στόχο αυτό. «Έτυχα να μιλήσω με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στις 14 Σεπτεμβρίου, την ημέρα που δέχθηκε τον Λουκασένκο στο Σότσι. Του είπα ότι η Ρωσία πρέπει να διαδραματίσει ρόλο, και αυτός ο ρόλος μπορεί να είναι θετικός αν ωθήσει τον Λουκασένκο να σεβαστεί την ετυμηγορία της κάλπης και να απελευθερώσει τους πολιτικούς κρατούμενους. Αυτό ήταν πριν από δύο εβδομάδες, δεν είμαστε εκεί», δήλωσε. Ο Μακρόν θα πραγματοποιήσει τις πρώτες του επισκέψεις στη Λιθουανία και τη Λετονία από Δευτέρα έως Τετάρτη, δύο κράτη της Βαλτικής που ελπίζουν στη στήριξή του ενώπιον της πολιτικής κρίσης στη Λευκορωσία και της ρωσικής πίεσης. Τόσο η ΕΕ όσο και οι χώρες της Βαλτικής δεν έχουν αναγνωρίσει την εκλογή Λουκασένκο και η Λιθουανία προσέφερε καταφύγιο στην ηγέτιδα της αντιπολίτευσης στη Λευκορωσία, Σβετλάνα Τιχανόφσκαγια. Η γαλλική προεδρία δεν απέκλεισε ο Γάλλος πρόεδρος να συναντηθεί στο Βίλνιους με την Τιχανόφσκαγια. Η τελευταία είπε στην Le Figaro την Πέμπτη ότι «περιμένει πολλά» από τον Μακρόν και ελπίζει ότι «θα εμπλακεί στο να μας βοηθήσει να αρθεί το αδιέξοδο». Η Γαλλία καλεί για μια ειρηνική μετάβαση στη Λευκορωσία, με τον τερματισμό της καταστολής και, στη συνέχεια, με την έναρξη ενός διαλόγου που θα λαμβάνει υπόψη τη βούληση του λαού, «αποφεύγοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο μεγαλύτερης καταστολής ή ακόμη και επέμβασης της Ρωσίας», υπενθύμισε το Ελιζέ. (πληροφορίες απο το makeleio)

by Editor D.22/09/2020 18:2522/09/2020 18:324 Ιστορία αναγνώστριας: Πολλά ζευγάρια έχουν χωρίσει, έχοντας κάνει πρώτα παιδιά. Αυτό είναι σύνηθες φαινόμενο στις μέρες μας. Το θέμα έχει να κάνει με το πως αντιμετωπίζει κάποιος τη σχέση με τα παιδιά του. Η σημερινή ιστορία της αναγνώστριας έχει να κάνει με το παιδί που έχει ο άντρας της. Η κόρη του είναι κακομαθημένη. Η Τζώρτζια αναφέρει παρακάτω την ιστορία της και περιμένει τα σχόλια των υπόλοιπων αναγνωστών και αναγνωστριών. Αναλυτικότερα: Ιστορία αναγνώστριας: Πώς ξεκινά, η ιστορία της Τζώρτζια «Με λένε Τζώρτζια και είμαι παντρεμένη εδώ και ένα χρόνο με τον Σταμάτη! Ο Σταμάτης έχει μια κόρη 14 χρονών από τον πρώτο του γάμο.Το πρόβλημα μου με αυτό το παιδί είναι μεγάλο. Δεν το συμπάθησα ποτέ και πιστεύω πως ούτε εκείνη από τη μεριά της με συμπαθεί ιδιαίτερα. Νομίζω πως πιστεύει ότι εγώ ευθύνομαι που χώρισαν οι γονείς της και με πήρε με κακό μάτι από την αρχή. Όμως τη φταίω εγώ που η μάνα της γέρασε πριν την ώρα της και την παράτησε ο Σταμάτης για εμένα που αντικειμενικά είμαι πολύ ωραιότερη της; Η μικρή έρχεται κάποια σαββατοκύριακα να μείνει μαζί μας, όχι όλα γιατί τα περισσότερα Σάββατα ο Σταμάτης δουλεύει και εγώ πηγαίνω βόλτες με τις φίλες μου δε μπορώ να κάθομαι να νταντεύω το κακομαθημένο. Γιατί πραγματικά είναι κακομαθημένη από τη μάνα της όλα στο χέρι τα θέλει τι να προλάβω να κάνω και εγώ. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό το πρόβλημα που έχω μαζί της… Είναι και ότι όταν είναι στο σπίτι μας δεν είμαι ο εαυτός μου. Δεν μπορώ να εκφραστώ όπως θέλω γιατί ο Σταμάτης μου λέει συνέχεια πρόσεχε πως μιλάς μπροστά στο παιδί και το ένα και το άλλο». Ιστορία αναγνώστριας: Πώς τελειώνει, η ιστορία της Τζώρτζια «Ήρθε από το πουθενά αυτή να μας βάλει όρια μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Άσε που κάθε φορά που βγαίνουμε πρέπει να τη κουβαλάμε μαζί.. Δεν μπορούμε να περάσουμε ούτε λίγες ώρες μαζί σα ζευγάρι. Δεν ξέρω πως να πω στο Σταμάτη ότι δε θέλω να έρχεται η κόρη του στο σπίτι μας χωρίς να το πάρει άσχημα. Μακάρι να κάνουμε γρήγορα δικά μας παιδιά για να ασχολείται με αυτά και να την αφήσει μια και καλή στη μάνα της. Έχουν σπάσει τα νεύρα μου! Πιστεύω ότι πολλές από εσάς εκεί έξω έχετε βρεθεί στη θέση μου και με καταλαβαίνετε!». Πηγή άρθρου: enimerotiko.gr