Hoxe, acabou a vida de alguĂ©n que comprimĂa bicos para darmos en tropel cada vez que me vĂa. Os intervalos variaban duns minutos a horas, dĂas e mesmo semanas ou meses. E todos eran igualmente inmensos. Logo de lamentar o momento xunto a sĂșa familia, eu pensei neste poemaâŠ
«Por que ninguén se desfai chorando cando morre o tempo?»,
Clara Vidal.








