#fietsenstallingen

Als fietsen je grootste mobiliteitsprobleem worden, dan ben je goed bezig. Dat dacht ik vorige woensdag toen ik een bezoek bracht aan het Nederlandse Delft. Voor ik dat kon denken had ik me wel door een harde schil van autoverkeer en de grootschalige infrastructuur die daarbij hoort moeten ploeteren, maar eenmaal aanbeland in de fijnmazige middeleeuwse kern was het al fiets wat de klok sloeg. Dat…

De stad kent geen grote hoogteverschillen en heeft een aanzienlijke studentenpopulatie. Op plaatsen waar de Mobiliteitsverlichting is gepasseerd, betekent dit dat er veel gefietst wordt.

Of toch dat er veel fietsen zijn. Want op het moment van onze passage is het zondag, is er zonet een fikse regenbui gepasseerd en zegt de ‘Wettervorhersage’ dat de volgende niet lang op zich zal laten wachten. De fietsvriendelijkheid van de stad laat zich dus vooral aflezen van de grote aantallen gestalde fietsen.

Het valt op hoe consequent de loopzones worden vrijgehouden. Teutoonse discipline of strenge handhaving?

Er zijn ook enkele grote overdekte stallingen.Een ervan is ons een snel bezoekje waard en ligt net buiten de historische stadskern: het ‘Radstation’ aan het Hauptbahnhof. Een helling die door architectuurcritici als ‘genereus’ zou worden omschreven brengt ons op een -1 met daglicht.

Behalve enkele duizenden stalen rossen, een fietsherstel- en verhuurdienst treffen we er een heuse ‘Bike Wash’ aan, al zal het hier wel een ‘Fahrrad Wash Anlage’ heten. We leren eruit dat Duitse voertuigen dus ook proper kunnen zijn…

Maar het hoeft niet altijd even spectaculair en hoogtechnologisch te zijn om het verschil te maken. Zoals bijvoorbeeld deze handige ‘fietserstrap’ illustreert.

De ‘Promenade’ over de vroegere stadsvesten omarmt de oude stad. In tegenstelling tot wat de naam suggereert is ze niet (meer) alleen voor wandelaars bedoeld. Aan weerszijden is er weliswaar een ruim onverhard wandelpad met zitbanken, maar in het midden daagt een brede asfaltstrook fietsers en skaters uit.

Let op de afwezigheid van voor fietsers gevaarlijke obstakels die gemotoriseerd verkeer de toegang moeten verhinderen. Blijkbaar zijn twee verbodsborden hier voldoende.

Ze heeft iets van een velostrade: een comfortabele, brede fietsweg die verschillende stadswijken ‘direct’ verbindt, zij het dat de bijhorende logische voorrangsregeling aan de kruising met straten ontbreekt.

Hoewel de inrichting snel fietsen toelaat, blijken de meeste tweewielers zich alvast op deze zondagnamiddag te verplaatsen aan een gezapig tempo. Dat er links en rechts van alles te zien en te beleven valt, zal daar niet vreemd aan zijn. Dit is het soort traject dat je wil laten duren.

Misschien kan deze piste helpen onze velostrades veilig te houden: we zorgen er gewoon voor dat de belevingskwaliteit zo hoog is dat er snel met de speedelec overheen razen ‘zonde’ wordt.