#exigisi

Ο Ιταλός αγρότης Κρίστιαν Μαλότσι δεν πίστευε στα μάτια του όταν ένα από τα οκτώ σκυλιά του, η Σπελάκια, γέννησε ένα κουτάβι με… πρασινωπή γούνα. Το μικροσκοπικό κουτάβι, το οποίο βαφτίστηκε αμέσως Pistachio (Πιστάκιο, Φυστίκης), ήταν ένα από τα πέντε κουτάβια της γέννας της Σπελάκια στις 9 Οκτωβρίου, όλα με λευκή γούνα, ίδιο χρώμα με την γούνα της ημίαιμης μητέρας τους. Όλα εκτός από τον Φυστίκη. Ο Μαλότσι έχει ένα αγρόκτημα στην Σαρδηνία μαζί με τον κουνιάδο του, τον Τζανάντζελο Λίπερι. Είναι εξαιρετικά σπάνιο για ένα κουτάβι να γεννιέται με πρασινωπή γούνα. Αυτό θεωρείται ότι συμβαίνει όταν ανοιχτόχρωμα κουτάβια έρχονται σε επαφή, μέσα στη μήτρα της μητέρας τους, με μια πράσινη χρωστική ουσία, την χολοπρασίνη. Αυτή είναι η ίδια ουσία που προκαλεί το πράσινο χρώμα στους μώλωπες. Ωστόσο, το ιδιαίτερο χρώμα του Πιστάκιο δεν θα διαρκέσει για πάντα. Το ζωηρό πράσινο χρώμα της γούνας του την ημέρα της γέννησής του ξεθωριάζει μέρα με την ημέρα και θα συνεχίσει να ξεθωριάζει όσο μεγαλώνει. Ενώ τα αδέλφια του και οι αδελφές του θα δοθούν σε νέα σπίτια, ο Μαλόκι, όπως αναφέρεται, θα κρατήσει τον Φυστίκη στο αγρόκτημά του και θα τον εκπαιδεύσει για να επιβλέπει τα πρόβατα μαζί με την μητέρα του, την Σπελάκια.   Unfur-gettable: A puppy with green fur was born in Sardinia. Named Pistachio, the tiny dog’s peculiar color won’t last forever. The bright green his fur had on the day of his birth has faded and it will continue to do so as he gets older https://t.co/xAHoMuzUNe pic.twitter.com/yHgvlf57Fp — Reuters (@Reuters) October 22, 2020 Όπως λέει ο Μαλότσι, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς της πανδημίας το πράσινο χρώμα είναι το σύμβολο της ελπίδας και της τύχης, επομένως ίσως ήταν γραφτό ο Φυστίκης να φέρει το χαμόγελο στα πρόσωπα των ανθρώπων.

Κυκλοφόρησε και σήμερα, αλλά και παλιότερα, μια φωτογραφία από συνέντευξη του Ηλία Κασιδιάρη στον Νίκο Χατζηνικολάου όταν ο δεύτερος εργαζόταν ακόμη στο Star. Σήμερα έγινε ακόμη πιο… επίκαιρη ελέω της ανακοίνωσης της απόφασης για τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Ο παρουσιαστής του δελτίου το ΑΝΤ1 έγινε… έξαλλος και έκανε λόγο για «φασισμό στο «Twitter» και για τα «καραγκιοζάκια του διαδικτύου». Τι είπε; «Υπάρχει και μια πλευρά φασίζουσα στο Twitter. Για παράδειγμα, είδα έκπληκτος σήμερα τη φωτογραφία μου, μαζί με τον Κασιδιάρη, από μια συνέντευξη που έγινε κατ’ επιταγήν του ΕΣΡ, δηλαδή με εξώδικο του κόμματος προς το κανάλι στο οποίο εργαζόμουν, και όπου χαμογελώ τη στιγμή που μου λέει ότι “ελπίζω να μη με ξαναβγάλετε σε δύο χρόνια”. Έρχεται λοιπόν κάποιο από τα καραγκιοζάκια, τα τρολς του διαδικτύου, παίρνει τη φωτογραφία που εγώ γελάω ειρωνικά τη στιγμή που ο συγκεκριμένος έλεγε αυτό, και τη δημοσιεύει για να υπαινιχθεί ότι εγώ χάιδευα τη Χρυσή Αυγή». Εν συνεχεία μάλιστα ο Χατζηνικολάου αποκάλυψε γιατί είχε αποκαλέσει «Φύρερ» τον Μιχαλολιάκο… «Δοθείσης της ευκαιρίας λοιπόν, να πω ότι είμαι ο πρώτος που αποκάλεσε “Φύρερ” τον Μιχαλολιάκο, όταν σε μια άλλη αναγκαστική συνέντευξη ο Μιχαλολιάκος ήρθε στο Alter, με εξώδικο και με την απειλή προστίμου από το ΕΣΡ, επειδή δεν τον βγάζαμε ως υποψήφιο περιφερειάρχη. Μιλούσε για πολιτοφυλακή στην Αθήνα, γελούσε ειρωνικά και το ίδιο βράδυ δυσκολεύτηκα να φτάσω σπίτι μου, όταν στη γέφυρα της Βαρυπόμπης υπήρχε μια ομάδα χρυσαυγιτών με ρόπαλα».  Δείτε τα νέα της επικαιρότητας: Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

  Πρώτος λόγος που αλλάζει το όνομα του κάποιος που γίνεται μοναχός είναι η απάρνηση ολοκληρωτικά της προηγούμενης ζωής και η συνεχής ενθύμηση της μεταβολής της, και δεύτερον, για να έχουμε παράδειγμα τον άγιο στην πορεία της ζωής μας, του οποίου φέρουμε το όνομα. Η αλλαγή του ονόματος, μας βοηθά να ξεχνούμε το παρελθόν και συνεχώς υπενθυμίζει την μεταβολή που έγινε σ’ αυτόν που άλλαξε τον τρόπο της ζωής του και τις ανειλημμένες υποχρεώσεις, που οφείλει να εκπληρώνει με πολλή αγάπη και προθυμία. Το όνομα είναι τόσο πολύ συνδεδεμένο με το πρόσωπο, ώστε να μη μπορούμε να ξεχωρίσουμε την προσωπικότητά μας από αυτό. Γι’ αυτό και η ενθύμηση του ενός φέρνει στην μνήμη το άλλο και η αναφορά στο ένα γίνεται ταυτόχρονα και προς το άλλο. Εφόσον έχουμε το παλιό όνομα υπάρχει αναπόσπαστη η μνήμη του παλαιού ανθρώπου, αντίθετα όταν ακούμε το νέο όνομα υπάρχει μνήμη του νέου ανθρώπου. Επικράτησε να γίνεται η αλλαγή του ονόματος, για την ηθική δύναμη που έχει. Η αλλαγή όμως χάνει τη δύναμή της, όταν η θέλησή μας αδρανεί να εκτελεί και να εφαρμόζει τις υποσχέσεις, που υπενθυμίζει το νέο όνομα στους μοναχούς. Αυτό δε συμβαίνει, διότι ζει μέσα τους ο παλαιός άνθρωπος και αγαπούν περισσότερο αυτόν από τον νέο, γι’ αυτό και αδιαφορούν στις συνεχείς υπομνήσεις που γίνονται σ’ αυτούς όταν τους καλούν με το νέο όνομα. Η αδιαφορία αυτή προς τις υποχρεώσεις, τις οποίες υπενθυμίζει στους μοναχούς το όνομα, μαρτυρεί την ύπαρξη ενός άλλου κακού, την αθέτηση της φωνής της συνειδήσεως. Διότι σε κάθε αθέτηση του καθήκοντος της νέας ζωής, που υπενθυμίζει πάντοτε το νέο όνομα, η συνείδηση επαναστατεί και διαμαρτύρεται, αλλά δεν εισακούεται, διότι κυριαρχεί ο παλαιός άνθρωπος, ο οποίος περιφρονεί τις αξιώσεις του νέου ανθρώπου, που εκφράζονται από τη φωνή της συνειδήσεως. Η περιφρόνηση αυτή φθάνει μέχρι τέτοιο σημείο, ώστε και να αποδοκιμάζει τη φωνή της συνειδήσεως, ότι αξιώνει ανόητα και παράλογα, και στο τέλος της επιβάλλει τη σιωπή. Η κατάσταση αυτή μοιάζει με την πώρωση της συνειδήσεως. Ο δε μοναχός που περιφρόνησε τη φωνή για την τήρηση των υποχρεώσεών του, αυτός έπαθε, ό,τι υποφέρουν όσοι έχουν πώρωση συνειδήσεως και αλλοίμονο σ’ αυτόν. Αυτός θα κατακριθεί, διότι δεν έζησε κατά Θεόν, και έβαλε το εγώ του και τη δική του γνώση πάνω από τη γνώση των Οσίων Πατέρων, και διότι δεν έκανε καλή προσφορά. Πρόσφεραν στον Θεό θυσίες οι αδελφοί Κάιν και Άβελ, αλλά ο Κάιν δεν έκανε καλή προσφορά και αποδοκιμάστηκε από τον Θεό. Πρόσφερε ο Οζίας θυμίαμα στο Θεό με χρυσό θυμιατήριο, αλλά κατακρίθηκε, γιατί δεν έκανε καλή προσφορά. Και ο Σαούλ πρόσφερε θυσίες στο Θεό αλλά κατακρίθηκε και αποδοκιμάστηκε αυτός και ο οίκος του, γιατί δεν έκανε καλή προσφορά. Πρόσφεραν και οι Ιουδαίοι θυσίες, αλλά ο Θεός τις αποδοκίμασε και έλεγε «μισεί αυτάς η ψυχή μου»· ώστε δεν είναι αρκετό για να ευαρεστήσει κάποιος το Θεό να προσφέρει μόνο θυσίες, δώρα και προσευχές, αλλά να κάνει καλή προσφορά δηλαδή να έχει συναίσθηση της ατέλειας και της αναξιότητάς του. Αλλά για -να υπάρχει τέτοια συναίσθηση απαιτείται τέλεια αυταπάρνηση και υποταγή στις εντολές του Θεού, και ταπείνωση και αδιάλειπτη πνευματική εργασία. Εάν λοιπόν μόνον έτσι προσφέρουμε επάξια θυσίες στο Θεό, πρώτη δε και μέγιστη θυσία του προσφέρουμε την καρδιά μας, πώς η θυσία και η προσφορά μας θα γίνουν ευπρόσδεκτες στον Θεό, όταν δεν είμαστε άξιοι να προσφέρουμε θυσία ευάρεστη, ούτε τα προσφερόμενα είναι ως προσφορά άξια για τον Θεό; Γι’ αυτό μην επαναπαυόμαστε στις δεήσεις και προσφορές μας, εάν προηγουμένως δεν φροντίσουμε με πολλή επιμέλεια να κάνουμε τους εαυτούς μας άξιους πιστούς και τις θυσίες μας ευπρόσδεκτες στο Θεό. Γι’ αυτό βρίσκονται σε μεγάλη πλάνη όσοι νομίζουν ότι κάθε λατρεία και θυσία είναι ευάρεστες στο Θεό. Λατρεία ευάρεστη και θυσία ευπρόσδεκτη στο Θεό είναι «πνεύμα συντετριμμένο και καρδία συντετριμμένη», και όχι πνεύμα υπερήφανο και αλαζονικό και καρδία άτεγκτη και εμπαθής. Αυτά λοιπόν επιζητεί η αλλαγή του ονόματος κατά πρώτο λόγο. Κατά δε τον δεύτερο λόγο επιζητεί την υποχρέωση να έχει υπόδειγμα αρετής και τελειότητας τον βίο και το πολίτευμα του αγίου, του οποίου το όνομα φέρουμε, και σ’ όλη μας τη ζωή να αγωνιζόμαστε για να γίνουμε τέλειοι ακολουθώντας το παράδειγμά του. Το υπόδειγμα της αρετής του αγίου ενισχύει πάρα πολύ τον αγωνιζόμενο. Απ’ αυτό διδάσκεται, να ταπεινώνεται ακόμα και εάν κατάγεται από βασιλική οικογένεια· μαθαίνει να υπομένει και εάν τα δεινά είναι αφόρητα· μαθαίνει ν’ αγαπά και αυτούς που τον μισούν· μαθαίνει να τιμά και αυτούς που τον προσβάλουν· μαθαίνει να ζει υπέρ των αδελφών και ν’ αποθνήσκει υπέρ του νόμου του Θεού και των θείων εντολών του· μαθαίνει να αγαπά την έσχατη θέση και χαίρεται στην αφάνεια. Και τί δεν μαθαίνει; Εάν απαριθμήσω ένα-ένα όσα μαθαίνουμε από το παράδειγμα τον αγίων, δεν θα με φθάσει ούτε ο χρόνος, ούτε το χαρτί για να τα αναφέρω. (πληροφορίες απο το makeleio)