วันนี้เราตื่น 05:00 น. เพราะวันนี้นัด 09:00 น. เย่ ค่อยยังชั่ว สายหน่อย แต่ว่าเราก็รีบออกจากมอนะ ออกตอน 06:00 น. นั่ง 75 ไปได้สักพักรถก็ติด คนก็เยอะ แบบแน่นอะ ปลากระป๋องมาก แล้วคือนี่ว่าออกเร็วแล้วนะ ยังรถติดแบบมากกกกกก กว่าจะถึงหัวลำโพงก็ 08:00 น. โห นานมากจ้า จากนั้นเราก็ mrt ปกติ ถึงที่ที่เขานัดประมาณ 08:45 น. ก็นั่งฟังปฐมนิเทศของหน่วยงาน CA ไป
พอช่วงบ่ายเราก็เข้าหน่วยงานละ มานั่งคุยกับพี่ๆในหน่วยงานว่าแบบเราอยากทำอะไร สนใจอะไร เราก็บอกไปว่า
อยากทำเกี่ยวกับ Web app ค่ะได้ทั้ง Frontend/Backend และก็สนใจเรื่อง Data
สักพักพี่ก็บอกให้เราไปอยู่ช่วยทีม “Lookkit” เป็นทีมที่ทำเว็บไซต์การรีโนเวทบ้าน ให้ได้ราคาที่ดี ประมาณนั้น
ในช่วงบ่ายเราก็ลุยกันช่วยกันคิด ตอนแรกจะมีพี่แบงค์ เป็น UX จาก skoolstudio คือพี่เก่งอะ ทำเป็น Map ดูว่าปัญหาที่เราสนใจอะ จริงๆ แล้วสิ่งที่เราสนใจคืออะไร ทำให้เราเห็นภาพรวมของระบบมากขึ้น โดยยังไม่ลงรายละเอียด ซึ่งวิธีการคร่าวๆ ก็คือ
กำหนดคนที่เกี่ยวข้อง (Action)
Set goal ของระบบที่เราต้องการอยากให้ user ได้อะไร
คิด Step ระหว่างทางมา 6 ขั้นตอนที่จะทำให้เราไปถึง goal
นำ step นั้นมาจัดว่าคนที่เกี่ยวข้องกับ action นั้นๆ คือใคร
มาดูปัญหาว่าแต่ละ step นั้นมีปัญหาอะไรเข้ามาเกี่ยวข้องบ้าง
ทำการคิด WBS สิ่งที่เราคาดหวังว่าอยากได้อะไร (แต่ละปัญหาในข้อ 5)
แล้วก็ต่อด้วยการดู Flow การทำงานของตัวเว็บว่าต้องไปหน้าไหนก่อน แต่ละหน้ามีความเกี่ยวข้องกันยังไง และก็ดู UI การออกแบบเว็บไซต์ให้สวยงาม และมีเรื่องราว น่าคลิกต่อเรื่อยๆ โดยที่ผู้ใช้ไม่กดปิดเว็บไซต์เราง่ายๆ เราก็ได้ทำ UI Design ร่างๆ ช่วยพี่เขาทำ
แต่ที่พีคคือวันนี้พี่แบงค์ยิงคำถามมา
ทำไมถึงเลือกมาฝึกงานที่ SCG อะ เราคาดหวังอะไร
เราอยากแก้ปัญหาอะไรในอนาคตอะ (ที่มันเกี่ยวกับคนโดยรวมนะไม่ใช่แค่ที่ไทย)
บอกเลยว่า ไม่รู้ค่ะ!! พี่ก็เลยเปลี่ยนคำถาม
แล้วเราทำอะไรที่เพื่อนจะแบบขอบคุณเรา
เราตอบ “Lecture” เรียนจ้า เพื่อนจะชอบเอาไปดู
จริงๆ แล้วอาชีพที่เราอยากเป็นอะ มันวัดจาก “เราสามารถอยู่แก้ปัญหานั้นๆ ได้แบบมีความสุขมั้ย” ถ้าเรามี นั่นแหละอาชีพที่เราจะมีความสุขที่จะต้องตื่นมาทำงาน
เอาจริงๆ เราไม่รู้เลยนะว่าตัวเองอยากทำอะไร หรือทำอะไรได้ดีที่สุด เราแค่รู้ว่าตอนนี้เราชอบเขียนโค้ด พอเจอคำถามแบบนี้มันทำให้เครียดเอามากๆ เลย กดดันสุดๆ มันทำให้เราแบบเห้ย ห่วยอะ เพราะเราคิดไม่ได้ ตอนนั้นคือน้ำตาซึมแล้ว ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน มันยากเนอะกับการโตขึ้น