#educationalpurposes

about me!

Hi! I’m Viel, I’m a self-proclaimed photographer and chef (by hobby). I find joy in cooking and capturing people. I started cooking when I was in grade school, and photography in high school.

Between the two, I love photography more. It all started when I brought my camera in school for fun, the next thing I knew, I was going to photograph the headshots of our candidates for our Mini Olympics, then my journey as a photographer continued ‘till today. I also managed to become a photojournalist but I believe that photojournalism isn’t for me. My life as a student revolves around being a photographer or nothing. Photography has been something I am passionate about. The smiles, compliments, and opportunities I receive as one is enough for me to be happy.

If I wouldn’t aspire to be working in the medical field, I would LOVE to create a cafe or restaurant with a studio of my own to extend my passion for my hobbies.

here's a link to my carrd: grumoq3pt.carrd.co

here are some of my works as a student photographer!

for inquiries contact me through my Facebook account: Viel Eunice

REAKSYONG PAPEL

Ang aming outreach program ay isang hindi malilimutang karanasan na nagpalakas ng aking pananampalataya at pag-unawa sa kahalagahan ng pagtulong sa iba. Kasama sina Zed at John, nagturo kami sa mga batang mag-aaral tungkol sa parabula na Mabuting Samaritano (Good Samaritan) at kung paano ito makakatulong sa ating pang-araw-araw na buhay. Nakita namin ang saya sa kanilang mga mukha habang nakikinig at sumasagot sa aming mga tanong. Para bigyang gantimpala ang kanilang pagsisikap, binigyan namin sila ng kendi sa tuwing makakasagot sila nang tama. Naging mas masaya at masigla ang kanilang pag-aaral dahil dito.

Isa sa mga tumatak sa akin ay ang kanilang masasayang reaksyon at kwento. May isang bata na nagsabi na tinulungan niya ang kanyang kaibigan na nahulog ang gamit sa sahig, kahit hindi sila masyadong magkasundo. Nakakatuwa na kahit bata pa sila, naiintindihan na nila ang kahalagahan ng pagiging mabait at matulungin. Sina Zed at John din ay natuwa sa kanilang mga sagot, at mas lalo kaming na-inspire na ipagpatuloy ang ganitong gawain. Napagtanto ko na ang simpleng kabutihan ay may malaking epekto, lalo na sa mga bata na siyang pag-asa ng hinaharap.

Ang karanasang ito ay nagpakita sa akin na hindi kailangan malaki o bongga ang pagtulong sa kapwa. Kahit sa maliit na paraan, tulad ng simpleng pagtulong o pagpapakita ng kabaitan, ay maaari nang makapagbigay ng saya at inspirasyon sa iba. Dahil dito, mas lalo akong naengganyo na maging mabuting Kristiyano, hindi lang sa simbahan kundi sa araw-araw na buhay.

The Nature of ICT in the Context of My Life, Society, and Chosen Professional Track

FLOOR PLAN

about me!

I’m Joel Nelson Y. Macias, a 16-year-old Grade 11 student at the University of the Immaculate Conception in Davao City. I’m currently in the STEM strand, diving deep into science, technology, engineering, and math. Aside from school, I’ve got a few things I’m super passionate about.

Basketball is a big part of my life. I love playing the game, and when I’m not on the court, I’m following the NBA closely. I’m a huge Golden State Warriors fan, and Stephen Curry is my all-time favorite player. His skills and leadership are seriously inspiring. I’m also a gamer at heart. When I’m relaxing, you can catch me playing NBA2K, Mobile Legends, Fortnite, or Marvel Rivals. I enjoy the thrill of competition and connecting with friends through these games.

When it comes to food, I’m all about good eats! Steak with mashed potatoes and a slice of pizza are my ultimate favorites, and I’m always up for trying new dishes as well.

Here is me Playing Basketball!

˚₊‧꒰ა REAKSYONG PAPEL ໒꒱ ‧₊˚

"APPRECIATE." Isang napakalalim na salita. Kung kailangan kong ilarawan ang aking karanasan sa katekismo, ito ang salitang babagay. Sa pagbabahagi ng aming leksyon, hindi lamang ang mga bata ang natuto, kundi pati na rin kami. Dahil dito, mas nauunawaan ko ang pagkakaiba-iba ng mga bata sa ating komunidad. Sa lahat ng bahagi ng katekismo, bawat isa ay hindi malilimutan, ngunit may nakakuha ng aking atensyon ng nagpagawa kami ng isang aktibidad.

Sa aktibidad na ito, pinagawa namin sila ng panalangin na nais nilang dinggin ng Panginoon. Makakabagbag-puso ang kanilang mga panalangin, lalo na sa isang estudyante na kung saan ang kaniyang panalangin ay “magbalik si mama papa para dili nami broken family”. Nang mabasa ko ang kanyang panalangin, hindi ko mapigilang maluha. Doon ko mas na-appreciate ang pagiging buo ng aking pamilya, dahil may mga batang nanalangin na muling mabuo ang kanilang pamilya.

Maiuugnay ko ang mga tinalakay sa katekismo sa kasabihang, “Kapag hindi narinig ang panalangin, hindi ito rejection, kundi redirection." Sa kasabihang ito, nakita ko ang koneksyon sa aking sariling buhay dahil natutunan ko ring maghintay sa tamang panahon. May mga panalangin tayong hindi agad naririnig dahil maaaring hindi pa ito ang takdang oras para dumating ang mga iyon.

⋆˙⟡ The Nature of ICT in the Context of My Life, Society, and Chosen Professional Track ⋆˙⟡