#ecinni

Yıllar önceydi… Yokluk zamanları… Öyle bir yokluk ki, iyice soğuk günlerde pek yakacak bulamadığımızdan, rahmetlinin bin bir güçlükle yaptığı ağılın bir köşesinde, derme çatma bir sedirin üzerinde hayvanların sıcaklığıyla sabahlıyor, gündüz ise bahçede, tarlada bayılıncaya, kendimizden geçinceye kadar çalışıyoruz. Yediğimiz günde iki tas çorba, belki konu komşu verirse süt, yoğurt, nadiren de…

Bir süredir falcıya giden patronlarımın etrafındaki herkes fallarında çıkmış, bir tek ben çıkmamıştım.. Ve buna biraz hüzünlenmiş olabilirim.

Geçen pazar gecesi normalde hiç uyanmadığım uykumdan 4-5 kere uyanıp geri uyudum, sabahında da amma çok uyandım diye içimden geçirdim. İşte o gecenin sabahı yani pazartesi ofiste bana anlatılan şu oldu: patronlarımın gittiği falcı geçen cumartesi gecesi saat 4'te mesaj atıp "Alize Alize diye başımın etini yiyip duruyolar. Alize kim?" demiş.

:O

Benim nasıl göründüğümü anlattıktan sonra (iyi anlatmış) sorunlarımın olduğunu, kendime dikkat etmem gerektiğini vb belirtmiş.

Evimdekine de dikkat etmem gerektiğini, tehlikeli olduğunu söylemiş.

O gece evde yalnızdım.