#duitse

Staat Germania Germa ania vir ma ons gaan. Ger_ma_aan_se

Sentraal-Europese land, begrens deur Denemarke na die N, Pole en die Tsjeggiese Republiek na die O, Oostenryk aan die SE en S, Frankryk, Switserland, België en Luxemburg aan die SW en W, en Luxemburg aan die NW met Nederland; dit word in die N deur die Oossee en die Noordsee begrens.

Die naam Germmani (dit is "land van die Mammi, Mimì ") is oorspronklik deur die Romeine gegee aan die gebiede van die Belgica-provinsie waarin mense van die regterkant van die Ryn (Condrusi, Eburones, ens.), genaamd Germani, gevestig het. ; Caesar het die naam uitgebrei na al die gebiede wat deur bevolkings van dieselfde geslag bewoon is. Die naam Deutschland, daarenteen, verskyn vir die eerste keer in die vorm Dütisklant in die Kaiserkronik, 'n poëtiese komposisie van 1150, en beteken "Duitse land" (deutsch is afgelei van die antieke Duitse diot, Gotiese thiuda, "volk") .

FISIESE KARAKTEREIENSKAPPE

Morfologie

Die Germaanse streek beslaan 'n groot deel van sentraal-Europa, dit wil sê die gebied wat die streke van Atlantiese-Mediterreense Europa (baie ruwe reliëfs en uiters geartikuleerde kus) van die ontsaglike Russiese vlakte skei (nogal sagte golwings en swak verhoudings met die see). Die mees suidelike deel strek tot by die noordelike deel van die Alpynse reeks, tussen Bodenmeer en die Salzach, insluitend die N-kant van die Allgäu Alpe, die Beierse en Salzburgse Voor-Alpe.

Die Duitse gebied kan skematies beskryf word as saamgestel uit drie eenhede genaamd, van N na S, Norddeutsches Tiefenland (Duitse Laagland), Mittelgebirge (Middelberge) en Hochgebirge (Hoë Berge). Die oudste reliëfs is dié van die Mittelgebirge, in die sentrale deel van die gebied, wat terugdateer na die eerste periodes van die Paleosoïkum-era. Die eerste vorming van die Rheinisches Schiefergebirge (Rhenish Skist Massif) is te danke aan die Caledoniese riffel van die Siluriese tydperk, wat in die daaropvolgende Devoon tydperk tydelik deur die see bedek is. Die Hercyniese sinkplaat, wat tussen die Karboon en die Perm ontwikkel het, het weereens gelei tot die volledige ontstaan ​​van die streek, wat in hierdie tydperk oorheers is deur 'n tropiese klimaat, warm en vogtig, gunstig vir die vorming van enorme woude, wat egter in die afwisseling van , was gou onder water bedek. Juis hierdie afwisseling het die vorming van groot steenkoolneerslae bepaal. Die Hercyniese golwing het gelei tot die verhoging van reliëfs, volgens sommige hoofbelynings, wat in latere tye erosie in talle massiewe verdeel het.

Die Ryn-Schistose-massief is die hoofliggaam van die Mittelgebirge, en die valleie van die sytakke van die Ryn verdeel dit in talle langwerpige hobbels, gewoonlik in 'n SW-NO-rigting. Links van die hoofrivier is die Eifel en die Hunsrück, onderskeidelik N en S van die loop van die Mosel; aan die regterkant van die Ryn verdeel die Lahn en die Main die Westerwald, die Taunus en die Odenwald (altyd van N na S). Verder oos styg die Harz (die Hercynia Silva van die Romeine, toponiem waarvan die sink sy naam gekry het); wes van die Harz, in 'n SO-NW-belyning, daal die beskeie Wesergebirge en die Teutoburgerwoud N af na die laaglande. In die suide is ander antieke reliëfs, ryk aan kristallyne en metamorfe rotsformasies, aan die W die Swartwoud, wat met die bopunt van die Feldberg (1493 m) die regteroewer van die Ryn oorheers wat net uit Switserse gebied uitkom, terwyl die E styg die Fichtelgebirge, die Ertsgebergte en die Boheemse Woud.

Die begin van die Mesosoïkum-era het die streek aan droë toestande onderwerp, met die vorming van sandstene, gips en soutafsettings (Buntsandstein). Die Alpynse golwing van die Senosoïkum-era raak slegs die suidelike uiterste van die Duitse grondgebied, met die noordelike helling van die Oostelike Alpe: in hierdie gebied word die maksimum hoogtes van die G. bereik met die 2963 m van die Zugspitze en die 2713 m van die Watzmann, pieke waarop die grens met Oostenryk oorsteek. Die Mesosoïese kalksteenformasies is intens gevou en gebreek, diep ingesny deur Kwaternêre gletsers en, later, deur strome wat bruis. Die puin wat deur hulle in die Swabiese-Beierse Plato opgehoop is, het die Donau gedwing om 'n merkbare draai na die N te maak. Die ketting van die Swabiese Jura (in Württemberg, georiënteer in die SW-NO rigting) het effens verder W. gestyg en van Franken ( in Beiere, gerig van S na N). Die loop van die Elbe verdeel die Germaanse Laagland in 'n westelike sektor, wat duidelike affiniteite met die Nederlandse kus het, en 'n oostelike een, wat die kenmerke van die Oossee-kus het. Die kus is plat en in lang dele gaan die gety vir kilometers op.

Oos-Fries in die Noordsee en Rügen in die Oossee. Verder van die Friese kus af lê Helgoland in isolasie.

Een Duitse toeriste is overleden aan haar verwondingen nadat ze gisteren in een ravijn viel in de bergen van Akchour, in de provincie Chaouen, aldus de Marokkaanse media waaronder Le360.

De Duitse, rond de 27 jaar oud, was op verkenningstocht, samen met drie vrienden, rond de watervallen van Akchour toen ze van een hoogte van ruim 70 meter viel. De toeriste was nog in leven na de val, lokale…