#dudaizm

Polska mocarstwem atomowym? To jeden z najzabawniejszych dowcipów jakie ostatnio słyszałem. Opowiedział go Anżej Duda, gość specjalizujący się w wygłaszaniu różnej jakości dyrdymałów. Większość kompletnie nie śmieszy, ale niektóre… czemu nie. Ewidentnie ma facet ciąg by być zawsze na pierwszej stronie. Palnąć cokolwiek, być może podchwycą. No i pochwytują. (more…)

Duda. Szpieg z krainy deszczowców

Skąd oni takiego idiotę wzięli, pyta moja wife, więc ja jej zgodnie z prawdą odpowiadam: z Krakowa go wzięli moja droga, z Krakowa… Kiedy kilka dni temu pisałem o dziwnych znajomych Anżeja z którymi się nieustannie fotografuje, nawet nie myślałem, że za chwilę znów nim się zajmę. A jednak… Wszystko zaś w związku z kolejnym numerem jaki Anżej Duda wykręcił wpisując się do księgi kondolencyjnej…

Czy nie jest to intrygujące? Zamiast czymś pożytecznym, pan Duda zajmuje się podróżowaniem w nic już nie znaczące miejsca, i obślinianiem łapy starego dziada, który z kilku powodów ma w dupie to się dzieje. Oczywiście, zakładam optymistycznie może, że gdyby nie był to pan Anżej, to zapewne nasza cierpliwość byłaby już na skraju wyczerpania, ale ponieważ jednak jest to pan Anżej, więc co najwyżej…

Historia ta już obiegła media i jest oczywiście na swój sposób zabawna, bo przecież każda historia z panem Anżejem w roli głównej z założenia jest zabawna, momentami nawet tragicznie humorystyczna. (more…)

Za prawdę nie wsadzamy

Tak sobie myślę teraz o tym Żulczyku i o tym wyroku, a w zasadzie umorzeniu postępowania i od razu przypomina mi się tu słynne powiedzenie ziobrowego sędziego (i hejtera) Łukasza Piebiaka, że “my za prawdę nie wsadzamy”. No coś w tym jest. (more…)

Prezydent w siódmą rocznicę swojego pontyfikatu (sierpień 22), chce mieć monetę ze swoim wizerunkiem, co byłoby w jego mniemaniu godnym, ale niezbyt agresywnym, przypomnieniem tego szczęścia, które nas niechybnie spotkało. No, naprawdę jest co świętować i ręce same wręcz składają się do oklasków. Świat nam przecież zazdrości Anżeja, a my tak ani me ani be, żadnego godnego jubileuszowego…

Czepiać słówek się lubię, choć nie robię tego zbyt często i zaprawdę nie wiem dlaczego, bo to przecież niesłychanie proste zadanie. I na swój sposób satysfakcjonujące. To co dziś, to efekt wczorajszego w drodze słuchania Trujki (uwaga: to od trucia nie od trzech) w czasie podróży, gdzieś między Łodzią a Warszawą. A czepie się słówka “przywódca”, które nieopatrznie tam padło. (more…)

Wydaje się, że Duda znów na jakiś turbodopalaczach jedzie, a najgorsze, że nikt widząc w jakim jest stanie, w porę nie odebrał mu długopisu i w ten sposób fuksem podpisał papier na podstawie którego zbudują w Warszawie ganz od nowa pałac. Saski Pałac, w duchu swym pruski, który z jakichś powodów bliski jest sercu współczesnym naszym targowiczanom, znów konsekwentnie spychającym Polskę w odmęty…