Hayatım çok eksik... Hep en yakınlarım uzaklarımda. Hepsi sanal arkadaşım ve en yakınlarım. Senelerdir birlikte olduğum var psikolojik çöküntü yaşadığım zaman bile yanımda olan insanlar hep şehirler, kilometreler uzakta. Çok kötü bir duygu. Her şeye katlanıyorum ama buna dayanamıyorum. O kadar şey yaşadım aşırı ağır fakat hiç biri bu kadar üzmüyor beni. Ağlamam gereken konuda gülüyorum. Sadece onlarla konuşurken ağlıyorum. Kendimi rahat hissediyorum....










