#don40

DonForty - Blaqk

Mind The Wall‬ project by Swinton & Grant in Madrid, Spain

Donforty

Graphic designer - artist from Chalkis based in Valencia (Spain) and Athens. He creates in the public space, mainly in abandoned factories and houses with the nickname Donforty for Vangelis Sarantaris. Illustrations of animals, birds and other elements on a large or smaller scale for the purpose of repositioning them to their natural habitat that’s increasingly destroyed by the human factor.

When does your relation with visual arts begins? Have you studied anything when it comes to this subject? My relation with visual arts begins during adolescence, same time I started graffiti, when learning and exploring various things lead me to graphic design.

When did you begin to create in public space? How does something like that comes up and which is the need that nothing else fulfills? I started to create in public space almost 15 years ago in Chalcis. Back then it was a relatively clean city where people doing graffiti were very few. It was when I met Simek, Tensa and Snake that my journey began and  we started painting and hanging out. Creating something on public space lies with your need to interact with the city, express yourself, interfere and leave your mark, time by time you get addicted while continuing your artwork.

Are there any required conditions for you to choose your place of work? Is visual art related to the surrounding area? In the past few years I prefer either abandoned buildings or factories, their sense of decay deriving from time and damages caused by nature has something that appeals to me. I like being in a place that once had life but no one cares about it anymore, I enjoy the calmness there. Most of the times I don’t really know what to do, although I know the exact  feelings I want to express. I search for the perfect spot and I begin to draw based on the feeling within, the place and the its vibe. 

Graffiti, street art and mural art. What is the difference between the three of them? Where do you place your self? There are certainly differences but now I see them simply as labels and I wouldn’t like to label myself, what matters is doing something that I need while it makes me happy.

Representations of nature, animals but mainly birds. What has attracted so much your interest that makes your love for them so great? I opt to focus on nature rather than on people. Every species has its own characteristics, assets, defects and feelings. So I somehow started to give them a more symbolic meaning, a kind of rearrangement through the place from which they seem to have disappeared.

Small pieces – lines which repeat themselves and become bigger visuals with a lot of detail. Describe us the stages of your work. On this period of my life I draw motives being affected by nature. They usually are combinations of small sticks  which create a chaotic effect. At the beginning I observe my space and approximately decide where the setup and the balances will be and I begin to build it. Other times I start with a small piece and I slowly enrich it to have a result until at some point I decide to stop. In the majority of times though the result isn’t what concerns me the most rather than the joy of the journey.

The past few years you've changed your base and you stay permanently in Spain. What’s the cause and which are the essential differences in relation to the visual art in Greece? They both are Mediterranean countries so there are obviously many similarities and essential differences mostly existing at the matter of acceptance. In Spain art is part of the education. Several visual events that someone can watch for different tastes happen and it’s important that a parent can take the child from a young age to an exhibition or an action. Respect in art exists whether something is likeable or not.In Greece we are less organized which has its pros and its cons. Many times criticism is on the brink of irrationality, it focuses on irrelevant issues and we lose the essence.

What’s something you miss and something you don’t from Greece? I miss the Sunday painting with my friends unlike the sound of the horn.

Your last exhibition took place in Poland, apart from the painting part, there was installation too. Essentially it was an overall experience connected with nature offered to the visitor. Tell us some words about it, is there any chance to bring this exhibition generally in Europe? Installations are something I adore, my first thoughts are to interfere in a space in this specific way but you are not often given the opportunity to do it. I don’t want the viewer to experience a simple walk between drawings, I prefer to add elements that will stimulate them, to move in a more vivid space. The exhibition was a presentation of what I've been working for the last year. I always try to do various things in which the main logic behind them might be the same but every experience is different like every different place.

In ten years from now? The journey goes on.

Some artworks above are collaborations with: Blaqk, Boohaha, SImek, Greg Papagrigoriou Photography by: Dimitris Vasiliou (shape On you), Dimitris Bouras, Alka Murat, Despi Naka

Follow Donforty Website \ Instagram \ Fb Page

_

Γραφίστας - καλλιτέχνης από την Χαλκίδα με βάση την Βαλένθια (Ισπανία) και την Αθήνα. Δημιουργεί στον δημόσιο χώρο κυρίως σε εγκαταλελειμμένα εργοστάσια και σπίτια με το ψευδώνυμο Don40, κατά κόσμο Βαγγέλης Σαραντάρης. Εικονογραφήσεις ζώων, πτηνών και άλλων στοιχείων σε μεγάλη κλίμακα ή μικρότερη με στόχο την επανατοποθέτηση τους στο φυσικό περιβάλλον που όλο κ περισσότερο καταστρέφεται από τον ανθρώπινο παράγοντα 

Πότε ξεκινάει η σχέση σου με τα εικαστικά. Έχεις σπουδάσει κάτι πάνω σ αυτό; Η σχέση μου με τα εικαστικά ξεκινά κάπου στην εφηβεία ταυτόχρονα με την ενασχόληση μου με το γκραφίτι, τότε ήταν που άρχισα να μαθαίνω και να εξερευνώ διάφορα πράγματα και στην πορεία οδηγήθηκα στη γραφιστική.

Πότε ξεκίνησες να δημιουργείς στον δημόσιο χώρο; Πως ξεκινάει κάτι τέτοιο και ποια είναι η ανάγκη που δεν καλύπτεται από τις άλλες εφαρμογές; Ξεκίνησα να δημιουργώ στον δημόσιο χώρο πριν από περίπου 15 χρόνια στη Χαλκίδα. Τότε ήταν ακόμα μια καθαρή σχετικά πόλη και αυτοί που έκαναν γκραφίτι ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα. Τότε γνώρισα τον Simek, τον Tensa και τον Snake κι αρχίσαμε να βάφουμε και να κάνουμε παρέα, κάπως έτσι άρχισε το ταξίδι για εμένα. Το να κάνεις κάτι στο δημόσιο χώρο ξεκινά απ την ανάγκη να αλληλεπιδράσεις με την πόλη, να εκφραστείς, να επέμβεις και να αφήσεις το στίγμα σου , στην πορεία εθίζεσαι και συνεχίζεις.

Υπάρχουν προϋποθέσεις για να επιλέξεις ένα σημείο; Το εικαστικό σχετίζεται με τον περιβάλλοντα χώρο; Τα τελευταία χρόνια προτιμώ τα εγκαταλελειμμένα σπίτια ή εργοστάσια, μου αρέσει η φθορά τους  από το χρόνο και την φύση. Μου αρέσει να βρίσκομαι σε ένα χώρο που κάποτε είχε ζωή αλλά κανείς δε νοιάζεται πια για αυτόν, μου αρέσει η ησυχία σε αυτά τα μέρη. Τις περισσότερες φορές δεν ξέρω τι θέλω να κάνω, ξέρω μόνο τα συναισθήματα που θέλω να εκφράσω, βρίσκω το σημείο και μετά ξεκινώ να σχεδιάζω με βάση αυτό που νιώθω μέσα μου, το χώρο και την αίσθηση που μου βγάζει αυτός.

Graffiti, street art και mural art. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των τριών; Εσύ που τοποθετείς τον εαυτό σου; Σίγουρα υπάρχουν διαφορές αλλά πλέον τα βλέπω σαν ταμπελάκια, δεν θέλω να τοποθετήσω κάπου τον εαυτό μου, εγώ κάνω απλά κάτι που μου με κάνει χαρούμενο και το έχω ανάγκη.

Αναπαραστάσεις φύσης, ζώων αλλά κυρίως πτηνών. Τι σου έχει κεντρίσει τόσο το ενδιαφέρον και είναι τόση μεγάλη η αγάπη σου για αυτά; Προσπαθώ όσο μπορώ να μην βλέπω τα πράγματα ανθρωποκεντρικά, μου αρέσει να παρατηρώ τη φύση. Κάθε είδος έχει τα χαρακτηριστικά του, τα προτερήματα, τα ελαττώματα και τα συναισθήματά του. Οπότε άρχισα να τους δίνω κατά κάποιο τρόπο μια συμβολική σημασία, μια επανατοποθέτησή τους στο χώρο απ τον οποίο έχουν εκλείψει.

Μικρά κομμάτια-γραμμές που επαναλαμβάνονται και γίνονται μεγαλύτερα εικαστικά, με αρκετή λεπτομέρεια. Περιέγραψε μας τα στάδια μιας εργασίας σου. Αυτή την περίοδο σχεδιάζω μοτίβα επηρεασμένος από τη φύση. Συνήθως είναι συνθέσεις από πολύ μικρά ξυλάκια τα οποία δημιουργούν ένα χαοτικό αποτέλεσμα. Στην αρχή κοιτάω το χώρο μου και αποφασίζω πως περίπου θα είναι το στήσιμο και οι ισορροπίες, στη συνεχεία ξεκινώ να το χτίζω. Άλλες φορές πάλι ξεκινώ με ένα στοιχειό και το εμπλουτίζω σιγά - σιγά όπου με βγάλει μέχρι που κάποια στιγμή λέω ας σταματήσω εδώ. Τις περισσότερες φορές δεν σκέφτομαι τόσο το αποτέλεσμα όσο το να απολαύσω τη διαδρομή.

Τα τελευταία χρόνια άλλαξες την βάση σου, μένεις πια στην Ισπανία μόνιμα. Ποια είναι η αφορμή και ποιες οι ουσιαστικές διάφορες σε σχέση με την Ελλάδα στα εικαστικά; Και οι δύο είναι μεσογειακές χώρες οπότε προφανώς υπάρχουν πολλές ομοιότητες και σημαντικές διαφορές, κυρίως στο θέμα της αντιμετώπισης θεωρώ. Στην Ισπανία η τέχνη είναι μέρος της εκπαίδευσης. Συμβαίνουν πολλά εικαστικά δρώμενα που μπορεί να παρακολουθήσει κανείς, για όλα τα γούστα, και είναι σημαντικό ότι κάποιος μπορεί να πάει το παιδί του σε μια έκθεση ή σε μια δράση. Υπάρχει σεβασμός στην τέχνη , είτε αρέσει κάτι είτε όχι. Στην Ελλάδα είμαστε πιο άναρχοι και αυτό έχει μεν τα θετικά του αλλά έχει και τα αρνητικά του. Πολλές φορές η κριτική είναι στα όρια του παράλογου, εστιάζεται σε άσχετα θέματα και χάνουμε την ουσία. 

Τι σου λείπει περισσότερο από την Ελλάδα και τι καθόλου; Μου λείπει το κυριακάτικο βάψιμο με τους φίλους μου και καθόλου ο ήχος της κόρνας.

Η τελευταία σου έκθεση στην Πολωνία εκτός από το ζωγραφικό κομμάτι είχε και εγκατάσταση. Επί ουσίας ήταν μια συνολική εμπειρία που προσφέρονταν στον επισκέπτη σε σχέση πάλι με την φύση. Μίλησε μας λίγο για αυτή, υπάρχει περίπτωση να ταξιδέψει στην Ευρώπη; Οι εγκαταστάσεις είναι κάτι που μου αρέσει πολύ, να παρεμβαίνω σε ένα χώρο με αυτό τον τρόπο, είναι απ τις πρώτες μου σκέψεις αλλά δεν σου δίνεται συχνά η δυνατότητα να το κάνεις. Στην Πολωνία υπήρχε αυτή η δυνατότητα οπότε εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία. Θέλω ο θεατής να μην έχει μια απλή βόλτα ανάμεσα σε σχέδια, μου αρέσει να προσθέτω στοιχεία που θα του δώσουν επιπλέον ερεθίσματα, να κινείται μέσα σε ένα πιο ζωντανό χώρο. Ήταν μια παρουσίαση αυτών που δουλεύω τον τελευταίο χρόνο, προσπαθώ να κάνω συνέχεια διαφορετικά πράγματα, μπορεί η λογική να παραμένει η ίδια αλλά κάθε εμπειρία είναι διαφορετική και κάθε χώρος είναι διαφορετικός.

Graphic designer - artist from Chalkis based in Valencia (Spain) and Athens. He creates in the public space, mainly in abandoned factories and houses with the nickname Donforty for Vangelis Sarantaris. Illustrations of animals, birds and other elements on a large or smaller scale for the purpose of repositioning them to their natural habitat that’s increasingly destroyed by the human factor.

Are there any required conditions for you to choose your place of work? Is visual art related to the surrounding area?

In the past few years I prefer either abandoned buildings or factories, their sense of decay deriving from time and damages caused by nature has something that appeals to me. I like being in a place that once had life but no one cares about it anymore, I enjoy the calmness there. Most of the times I don’t really know what to do, although I know the exact  feelings I want to express. I search for the perfect spot and I begin to draw based on the feeling within, the place and the its vibe. 

Fresh on Greek Street Art-Talks, Donforty

DONFORTY - Punkt solo show