ve gittin. tüm çiçekler soldu gönlümün baharında. yağmaz oldu yağmur ve konmaz oldu avuçlarına. öpmez oldun gözlerimden, dinmez oldu yaşlar. hissetmez oldum huzuru, kıpırdamaz oldu ta içim. nefes alamaz oldum, yaşayamaz oldum. her cümlede tıkanır oldum. durmaz oldu titremesi dizlerimin. dikelmez oldu belim, kambur kaldım. çıkamaz oldum bu bataklıktan, çekip çıkaran olmadı hiç, çırpındıkça battım.
ve öğrendim. giden gelmezmiş, ama gittiği gün de bitmezmiş. bir sızı ve her cümle boğazını kesebilirmiş. bir fotoğraf karesinin ağırlığı kaburgaları ezebilirmiş. yakılsa da fotoğraflar, kendini yakmadıkça bu hasret bitmezmiş. hissi körermezmiş insanın, bir acıyı, her gün, ilk günkü gibi taze hissedebilirmiş. ve kurumazmış gözlerin pınarı. akar akar, sel olabilirmiş.
