dünyadan uzaklaşma fikri zihnime kazındı. sessizce uzaklaşmak en kolay olanıydı. gitsem sahiden gelmez misin.

sana diye çıktığım yolda yağmur diye yağan şiirler biriktirdim sana.

ne zaman keseceksin özletmeyi, gündüz geceye evrildi.

gitmek biraz ölmektir ve kalmak biraz çürümek.

olanı biteni ceplerime doldurup kimseye söylememem gerektiğini senden öğrendim. boynuma asılmış her prangada bir miktar sen varsın.

bana bir kalp, biraz da kucak dolusu sevgi borçlusun.

"biliyorum, sana giden yollar kapalı. üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni."

kalanı özlemeyecekler vedasız gidermiş, gideni unutacaklar tutarmış yaşını. ben sana kırk gün kırk gece vedalar büyüttüm.

yalnız bırakılıyorum ve bunun farkındayım. herkes teker teker giderken yine senin biletin benim kalbimi parçaladı. sayılı günlerin çabuk geçmesini istemediğim bu dakikalarda senin için yine kalem tuttum. yazdığım her bir cümle avuç içlerimi yardı. önemli olan bu değil, biliyorum. sararım, öperim geçer de. sen gidiyorsun. hiç duymamış olduğum sesin kulaklarımda çınlıyor. aklımda bir sen yarattım ve itinayla soluma kazıyorum. senden ayrılmam gerek evet ama bana bunun benim için ne kadar zorlayıcı olduğunu sormuyorsun. bir şey değişmeyeceğini biliyorsun. bazen sarılıyorsun ama artık gerçekten seni hissedebilmek istiyorum. gelirim dedin, ne zaman söylemiyorsun. beni kandırıyorsun ve hayallere kapılıp rüzgarda savruluyorum. kelimeler tenimi yakıyor. düşünceler zihnimi delip geçiyor. nefesim ciğerlerime pranga misali asılıyor. bir kere sarılsam keşkelere mahal vermezdim. ama keşke seni tam şimdi yanımda görebilseydim. ama keşke sana bir kere sarılabilseydim. oturup biraz gözlerine baka baka sohbet edebilseydim. inan bana gözlerinin kahvesi denizleri taşır derinlerde. derinlere inip huzur bulabilseydim. böyle çok daha zor şimdilerde. varım diyenler yoklar ve var olanlar uzaklara gidiyorlar. sen de gidiyorsun canımın içi. dön olur mu. bu oda sen gelene kadar soğuk, ısıtırsın.

yolun başında olmak. hayatın sonunda hissetmek. devam edecek gücü bulamazken karşıma çıkan sen. üç kez gülümsedim. ikisi sana, biri paramparça umutlara.

simsiyah gecenin koynundayım, yapayalnız.*

nolur gel. nolur gel. nolur. bana sarıl nolur. nolur. bak onlar beni taze dikişlerimden vuruyorlar. bak onlar beni taşlıyorlar. nolur beni sar. nolur beni koru.

beni, sana söyletecek kadar kırmanı kaldıramıyorum.

yokluğunda elimde umuttan başka bir şey yok.

geç kalıyorsun, koşuyorum ve bu trene yetişemiyorum.

on iki nefes çektim, on ikisini de veremedim. kendimde boğulduğumu hiç kimseye diyemedim.

seni denizlere buladım, dalgalar kıyılarıma vurmalı.