Malacanang bares appointment of De Vera as new CHED chair

President Rodrigo Duterte has appointed Prospero “Popoy” E. de Vera III as the new chairperson of the Commission on Higher Education (CHED), to serve until July 21, 2022.

New CHED chair Prospero “Popoy” de Vera III

De Vera has served as CHED commissioner since Sept. 13, 2016, and was designated CHED officer-in-charge by Executive Secretary Salvador C. Medialdea last Jan. 24, when former…

          Wala raw permanente sa mundo kung hindi ang pagbabago. Siguro ay totoo, ngunit sa kabilang banda ay para bang hindi ko na maramdaman ang nasabing pagbabago. Napaisip ako habang hinahalo ang tinitimpla kong 3in1. Isang ordinaryong umaga. Gagayak, papasok sa klase, uuwi, gagawa ng mga takda, matutulog. Kinabukasan ay ganoon ulit. Pagka graduate ko ay ganoon pa rin. Sa opisina nga lang ako papasok imbis sa eskwela. Iniisip ko pa lang ay nagsasawa na ako.

          Sa kalagitnaan ng aking pagmumuni-muni, narinig ko ang sigaw ng magtataho. May nagtataho pa pala sa ngayon? Bigla ko tuloy naalala noong bata pa ako. Dali dali akong gigising para abangan ang magtataho o ang maglalako ng kutsinta. Ang ganoong klase ng umaga ang aking paborito. Ngunit ngayon, matapos ang pahirapang paggising ay ang pagkain ng sinangag at kung ano mang madaling ihain gaya ng hotdog o de lata na di umano'y nakakakanser.

          Pagpasok ko sa eskwela'y oras ng tanghalian agad ang aking inaabangan. Nagkayayaan ang barkadang kumain sa bagong bukas na fastfood restaurant. At dahil nga bago, lahat ay sabik. Ngunit pagdating namin doon ay ang walang kamatayang fried chicken ang nasa menu. Bakit kaya lahat ng fastfood ay puro fried chicken ang tinda? Sa kabila ng pagkasuya sa mamantikang manok ay umorder pa rin kami. Masarap naman ngunit mas gusto ko pa yung niluluto ni lolo noon. Sinampalukang manok na may usbong ng sampalok at sinigang na hipon sa mangga. Ito yung mga pagkaing nakakapag pagaan ng loob. Mga ulam na hahanap hanapin mo sa tuwing ika'y pagod at gusto mong lumakas kahit papaano. Ngunit ngayong wala na si lolo, siguro ay pwede na ang fried chicken at iced tea.

          Pagkauwi ko ay gusto ko na lang matulog. Hinagis ko ang aking bag sa kung saan, sabay takbo sa may kama. ‘Di pa man ako nakakapikit ay may nag doorbell. Pagbukas ko ng pinto ay ang aking nanay na may bitbit na dalawang kahon ng pizza at isang malaking bote ng softdrink. Oo nga pala! Kaarawan niya ngayon at nakalimutan ko. Binati ko agad siya sabay hingi ng tawad. Habang nagkukumustahan ay tinikman namin ang handa niyang pizza. Ito yung mamahaling pizza na masarap kuhanan ng litrato. Ngunit kahit gaano pa siya kasosyal tingnan ay parang kulang pa rin para sa isang kaarawan. Naalala ko dati kapag may bertdey sa pamilya, parang piyesta sa dami nang handa. Pansit, leche flan, crispy pata, barbecue, lumpiang shanghai at lechon kung minsan. Sa dami ng handa ay obligadong imbitahin mo ang lahat ng iyong kapitbahay. Inis na inis pa 'ko noon dahil ako ang taga hugas ng pinggan pagkatapos ng kainan, ngunit kahit ganoon ay gugustuhin ko pa ring bumalik sa panahong ‘yon.

          Pagkauwi ni Mama ay mag isa nanaman ako sa apartment. Alas otso na at marami pa pala akong ipapasa bukas. Tila tinatawag nanaman ako ng kape. Nagtimpla ako at napaisip muli. Oo, madami na nga talaga ang nagbago.

Cinerama on Sunset Blvd, Los Angeles CA 2015

negative test