#dag15

Mijmerend! #dag15 #superhero #jack31102016 (at Schiplaken)

Sleepy @ Würst! #jack31102016 #superhero #dag15 #leuven (at WURST)

Sacramento

Ik heb vaak getwijfeld over het sturen van een brief. Misschien te lang, maar goed het twijfelaarschap is jou welbekend –  althans dat denk ik.      Ik vraag me eerlijk gezegd af of wij elkaar wel kennen. Begrijp je dat? Soms gaat dat zo met mensen. Dan leven ze jarenlang samen en vertellen elkaar dingen die er eigenlijk niet echt toe doen, omdat de dingen die er wel toe doen een sluier oplichten van de ware ik, een ik die soms ook voor de persoon zelf verborgen raakt. En soms vraagt een van die personen zich dan ineens af of hij, of zij weet wie de ander is. En soms weten ze het dan niet.      Laatst heb ik ‘De Alchemist’ van Paulo Coelho gelezen. In dat boek schrijft hij dat mensen hun eigen legende moeten leven door het volgen van de tekens op hun pad. Eigenlijk gaat het over het volgen van het hart. Hoe langer je de tekens negeert des te verder kom je van je eigen legende te staan. Tot je de tekens niet meer ziet, hoort en voelt. Pas op het sterfbed zullen deze mensen zich tekens herinneren en beseffen dat zij hun legende nooit hebben geleefd. En ze zullen spijt hebben – althans dat denk ik.       Ik heb geen idee of je van je vrouw hebt gehouden of dat je daar simpelweg bij bent gebleven uit loyaliteit. Of misschien uit koppigheid, omdat je niet graag toegeeft dat je keuzes fout kunnen zijn.       Ik heb geen idee of je van je kinderen hebt gehouden of dat je kunstmatige liefde gaf, omdat dat nu eenmaal van een vader wordt verwacht. Durf je daar eerlijk over te zijn pa?       Ik heb geen idee of je gepassioneerd bent geweest over je werk of dat het voelde als een noodzakelijk kwaad dat voortkwam uit het hebben van een gezin.       Ik heb geen idee hoe je jeugd eruit heeft gezien. Heb je idealen gehad? Heb je jouw tekens gevoeld, gezien, gehoord? Heb je naar je legende geleefd? Of heb je rollen vervuld en maskers gedragen?       Heb je enig idee wie ik ben? Of zie je mij als een perzoon en doet de rest er niet toe?       Ik heb geen idee of jij jezelf deze vragen hebt gesteld toen je terugkeek op je leven – volgens mij doen mensen dat als ze oud zijn. Het stond allemaal niet in de brief die vorige week op mijn deurmat lag.        Alleen dat je dood bent. En dan zeggen mensen: over de doden niets dan goeds. Ik kan ook niets slechts over je vertellen. Maar ik kan ook niets zeggen over hoe je dacht, wat je voelde, wie je was. Dat is misschien niet slecht, maar wel treurig. Mensen zeggen niet dat je niets treurigs mag vertellen over doden, of ze vragen mag stellen over wie ze zijn.        Schrijf me wie je bent, pa.

biep.

De dingen die ik vroeger niet wilde worden maar die ik ben geworden: Onderzoeker Leermanager Projectmedewerker Projectleider

I fell in love. Now all I feel is emptiness... a rare kind of numb.