#cyjanek

Nieskończona, ludzka wyobraźnia. Coś co stworzyło już chyba wszystko i pomimo to znajdują się coraz to nowe rzeczy do stworzenia. Niemożliwe? W świecie wyobraźni wszystko jest możliwe.

Mówi się, aby czytać dzieciom od najmłodszych lat ich życia, żeby rozwijały wyobraźnię. Postulat słuszny, popieram. Bo jeśli za młodu nie będą słuchały i czytały książek, to jak potem będą je pisać? Do tego potrzeba ogromnej wyobraźni, ale nie jest ona jedynie wymagana w tworzeniu sztuki. Architekci, wynalazcy, wszyscy oni byliby niczym bez wyobraźni.

Wyobraźnią innych możemy i powinniśmy się zachwycać. Zawsze należy doceniać wyobraźnię (no chyba że służy do szerzenia coraz zmyślniejszych kłamstw). Pisarze, poeci, muzycy, filmowcy - esencją ich pracy jest właśnie ona. Ta, która potrafi stworzyć cokolwiek tylko zapragniemy. Przenosi w świat wymarzony lub wręcz przeciwnie - do świata koszmaru. Zawsze winna posłuszeństwo naszej woli.

Jednak czasami odrobinkę się wymknie, ucieknie poza obszar ludzkiej kontroli. Rzekłoby się, że niedobrze pozwalać jej biegać cały czas samopas. Ale czy to właśnie nie stąd pochodzą wszystkie wielkie dzieła? Zdarza się, że jej normalne wykorzystanie nie wystarcza, potrzeba czegoś więcej - swobody, która może zaprowadzić człowieka na skraj szaleństwa albo geniuszu. A czasami nawet na dwa skraje nawet... Nieważne, że nad dwoma skrajami stać się praktycznie nie da. To jest właśnie wyobraźnia.

Przykładów światłych postaci, których wyobraźnia poprowadziła do geniuszu można mnożyć, w tym postaci piszące wspaniałe piosenki o rycerzu, który malował swojego konia na zielono w celach podrywu pewnej księżniczki. Ballada o Hidalgu Don Pedro i księżniczce Inez - polecam.