#cw12

R2 D2

BB 8

WD 40

CW 12

Bijna magische formules, maar ook concreet.

R2 D2 en BB 8 zijn de robots uit Star Wars, de mechanische helden waar we een band mee hebben en die in penibele situaties altijd de redders in nood voor ons zijn. Zij die niet dood gaan.

WD 40 is de smeerolie die elk slot soepel open krijgt.

En bij CW 12 werken de helden die de smeerolie in onze samenleving zijn. Jullie drijfveren zijn persoonlijk en ondoorgrondelijk. Vanmorgen sprak ik nog met een kunstenaar die nu in R10 haar atelier heeft. We spraken over hoe belangrijk kunst is voor mensen. Altijd al geweest, maar in de huidige prestatiemaatschappij, zo ontzettend nodig. Kunstenaars laten ons de andere kant zien: zo kan het ook, je hoeft niet te scoren, je kunt ook vanuit je diepste drijfveren dingen maken, dingen bedenken. Je kunt vooruitgaan, achteruit gaan en stilstaan. Jij bent en kunst is.

Vanavond is de eerste opening van een hopelijk lange reeks exposities hier bij CW 12. In het gesprek dat ik vooraf met Marcel en Jacomijn had, bleek dat zij en de andere initiatiefnemers het ontzettend belangrijk vinden dat kunst een plek heeft in Zwolle. Een plek waar het gezien kan worden en waar je met elkaar in gesprek kunt.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Niet voor niks pleit ik al vanaf dat ik in de gemeenteraad zit, voor betaalbare plekken om te werken voor kunstenaars. En inderdaad, de stad heeft niet alleen plekken voor kunstenaars nodig om te werken, niet alleen ateliers, maar ook expositieruimte. Liefst op een plek waar veel mensen makkelijk kunnen komen, een zichtbare plek. CW 12 is misschien niet helemaal deze plek, veel mensen kennen het niet, maar met de zomer voor de deur, fiets je er wel heel makkelijk even heen.

Marcel en Jacomijn gaven aan dat de bezoekersaantallen geen criterium voor succes zijn voor CW12. Prachtig als er veel mensen komen, maar het gaat om de kunst. De kunst die is. Het is aan mensen zelf om deze te komen ervaren. Maar, ik hoop natuurlijk wel dat jullie er alles aan doen om CW 12 bekend te maken, want als ik zie wat hier is, dan wil je graag dat andere mensen daar ook van gaan genieten. Dat veel mensen herkenning, nieuwe inzichten of schoonheid ervaren.

Trots ben ik op jullie initiatief dat bijdraagt aan het vrije klimaat van Zwolle. Waardering en bewondering heb ik voor de twee kunstenaars die de eerste expositie hebben georganiseerd; Heleen Langkamp en Jacomijn Schellevis.

Heleen Langkamp die het spanningsveld tussen persoonlijke tijd, waarin geen moment hetzelfde is en mechanische tijd die altijd hetzelfde is, onderzoekt.

Jacomijn Schellevis die gefascineerd is door het ritme van de natuur, door groei en verval en de manieren die mensen hebben gecreëerd om daar vat op te krijgen, onze rituelen. 

Beide zijn verbonden in Pantha Rei, alles stroomt. Het is en het beweegt, het staat met elkaar in verbinding. Ik ben geen filosoof, zit zelfs in de politiek, maar deze grondgedachte probeer ik ook daar zichtbaar te maken. Hans van Mierlo zag dit ook en in zijn betogen hoorde je het terug. Onzekerheid, twijfel, de complexiteit van de wereld en hoe alles met elkaar samenhangt. Mensen willen duidelijke standpunten en antwoorden, maar het leven is niet eenduidig. Als politicus ben ik me daar altijd van bewust. Tegelijk weet ik: de meeste  mensen willen houvast, zekerheid, dat is altijd zo geweest, maar in onze facebook cultuur waarin iedereen zo mooi en actief lijkt te zijn, hebben we die behoefte misschien nog wel meer. Kunst, Jacomijn en Heleen, laten zien dat het echte leven niet zo is, dat het niet alleen maar mooi en vol vervulde ambities is. En dat ook de minder leuke kanten van het leven schoonheid kennen. De zekerheid van de onzekerheid. En tegelijk de zekerheid dat elk mens ademt. Dat mensen, het is, zoals groei en verval, zoals dat geen moment hetzelfde is, zoals de getijden, niet kunnen bedwingen. En dat dat ook niet hoeft. En dat dat een hele geruststelling is.

R2 D2, WD 40 en CW 12: onze redders in nood!