CumĂŽia!
CĂșc mol, acĂłra o chornĂĄl den uma mĂȘtchia fassĂȘndo umas rezĂȘida poa, uma vĂȘiz.
E eu, gue cĂłsdo te frĂȘssa, dampĂȘn cĂłsdo te lĂȘ as goluna te gulinĂĄria. E bor falĂĄ en gulinĂĄria, nĂȘstia a Hulda gombrĂŽ un mĂŽnde te chocolĂłda, gasdĂŁnha e ĂŽts telĂcia numa lĂłcha te brotĂșts nadurĂĄl e tĂs gue Ăa fassĂȘ uns sorvĂȘt: âhĂŽche vĂŽ fassĂȘ chicapĂŽn, gue du e os birĂș cĂłsdan te gomĂȘ!â
Maravilha, umas hĂłra tebĂŽis o gonchelatoa dĂĄva jĂȘio de gĂĄchas te sorvĂȘt te chocolĂłda.
No ĂŽdro tĂa, te dĂĄrde, tebois tuma zonĂ©c eu adaguĂȘi: beguĂȘi un tĂșsia pĂȘn crĂąnde (na vertĂĄde, tĂșsia Ă© begueno, maiz eu bequĂȘi un crĂŽs), enjĂ te sorvĂȘt e fui brĂĄ tipĂĄcho te uma ĂĄrvore brĂĄ zaporeĂĄ o chicapĂŽn.
Main Cott, dĂĄva tĂșro gue nen zĂȘi e guĂĄsse gueprĂȘi os tĂȘnde! TaĂÂ eu critĂȘi: âHulda, du non fĂȘis chicapĂŽn, du fĂȘis chicapau!â
FĂĄis uns drĂȘis tĂa gue ela zĂł me Ăłlha adravessĂĄda, aĂnta mĂĄiz gue o pĂłt dĂĄ gĂĄda vĂȘz maiz vassĂo e ela guĂĄsse non gĂŽme!