#castratie

Het aantal straat- en zwerfkatten loopt in de tienduizenden. Een oplossing voor dit probleem is castratie c.q. sterilisatie. De Dierenbescherming doet daarom een oproep aan de overheid: laat deze ingrepen onder het lage BTW-tarief van 6% in plaats van de huidige 21% vallen om de financiële drempel voor kattenbezitters te verlagen. De eenmalige Straatkattenkrant, die vandaag verschijnt, vraagt extra aandacht voor deze problematiek.

Het gaat de laatste twee maanden helemaal niet goed met Casper. 18 mei ging het baasje met ons drieën naar de nieuwe dierenarts ' de Grint' in Emmen. Tijd voor onze jaarlijkse inenting. Het was extra spannend omdat we deze dierenarts nog niet kenden. Het baasje had op internet gezocht naar een goede dierenarts in Emmen en kwam uit bij een dierenarts waar we zelfs naartoe kunnen wandelen! Hoe handig is dat! De dierenarts was best een grote zaak, de assistentes zijn heel aardig. Allemaal kregen we onze inenting maar bij Casper voelde de dierenarts dat een testikel van Casper nogal groot was in vergelijking met de ander. "Een punctie doet erg pijn, dus laten we Casper maar castreren."  Zo redeneerde ze Het baasje stond juist altijd op het standpunt dat je honden niet zomaar moet castreren of erger nog, de staart couperen. Maar nu de dierenarts zei dat het misschien kanker kon zijn, leek het hem ook maar beter om dan een castratie te doen. En zo een afspraak gemaakt voor 24 mei. De operatie verliep goed en het baasje kon Casper om een uur of 4 ophalen. Casper was al niet erg slaperig meer en kon zelf makkelijk de auto in. Vreemd genoeg vroeg de dierenarts niet of ze de teelbal moest opsturen voor onderzoek. Haar collega zei me dat het toch beter was deze op te sturen voor onderzoek, kostte wel wat maar dan hadden we in elk geval zekerheid. Het wachten was dus op de uitslag.

Doordat de dierenarts vergat om Casper een kraag om te doen ging hij aan de wond likken en die begon al heel snel te ontsteken. Na twee dagen zag de wond er vreselijk uit en waren er al twee hechtingen los waardoor de huid open was gaan staan. Het baasje moest ermee terug naar de dierenarts waar de dierenarts het 'pech'  noemde, dat gebeurde nu eenmaal af en toe. Het baasje kreeg een zalf mee en anti-biotica, maar nog steeds geen zalf. Elke dag moest het baasje de wond insmeren met de zalf. Een vies werkje maar het baasje deed het graag om Casper beter te maken. Nadat het baasje de wond had ingesmeerd wilde Casper er natuurlijk aan likken maar het baasje liet Casper dan nog een half uur op zijn rug liggen zodat de zalf kon intrekken. Helaas werd de wond steeds erger, ook de balzak raakte aangetast en werd twee keer zo dik als hij was met ballen erin. Een drama, het baasje voelde zich machteloos en was het vertrouwen in de nieuwe dierenarts kwijt. Hij maakte daarom maar een afspraak met de oude dierenarts in Emmeloord. Daar waren ze verbijsterd dat de dierenarts in Emmen niet eerst een punctie had gemaakt, want dat schijnt juist helemaal geen pijn te doen. Een oude hond castreren geeft heel vaak problemen. Ze namen Casper bloed af om te kijken welk antibiotica er nodig was, en gaven het advies om een dierenarts in Emmen te zoeken die zij kenden en waarvan ze wisten dat het een goede praktijk was.

En zo kwamen we bij onze nieuwe dierenarts terecht. Dierenkliniek 't Hooy Velt Het baasje gaat echt niet meer terug naar de andere kliniek in Emmen. De uitslag van het bloedonderzoek werd gestuurd naar 't Hooy Velt en Casper kreeg nieuwe medicijnen EN heel belangrijk een kraag zodat hij niet aan de wond kon likken en die steeds opnieuw besmetten met nieuwe bacteriën. Binnen 3 dagen was alles genezen, ongelooflijk!!!

Van de nood een deugd maken...

Nog twee weken...