#blurrythoughts

Het is een vroege ochtend of laat in de nacht. Geen verschil want het uur blijft hetzelfde. Ik werd gewekt met een vreemd gevoel. Ik kan het niet omschrijven. Heeft het iets met haar te maken? Is er iets gebeurd? Wilt ze me iets zeggen? Wilt iemand mij iets zeggen? Het is donker buiten. Ik staar maar weet niet naar waar. Mijn schattige kitten speelt alleen nog maar met het muisje wat ze van haar gekregen heeft, ze brengt me het muisje constant en laat het bij me liggen, alsof ze haar mist. Ik vraag me af hoe het met haar gaat. Het is oké om soms te verdwalen in momenten met haar. Ik vraag me af als zij daar ook nog aan denkt en vooral hoe ze zich daarbij voelt. Zo een momenten zijn zo special die sparks the signs alles. 2 magneetjes dat zijn we. Of ligt dat aan mij en is dat voor haar allemaal doodnormaal? Why go for the ordinary if you can have that one special thing for the rest of your life? De brieven, haar woorden ze zullen me voor altijd bijblijven omdat ik weet dat ze puur waren en ze oprecht meende wat ze schreef. ‘Love of my life’ is what she said. Ik gaf haar ook een gevoel wat ze nog nooit eerder ervaren had, pure liefde. Net daarom is het zo vreemd dat ik nu hier ben en zij daar. We waren zo een mooie match, alles was aanwezig op alle vlakken daarmee doet het gewoon pijn, het is soms onbegrijpelijk. Maar alles gebeurd met een reden. Alleen die reden is voor mij nog onduidelijk. Ik voel haar aan me denken ik voel haar me missen maar toch is er die afstand. Is er dan toch iets aan de hand met haar ex vriend? Of iets anders? Ik ga mezelf stoppen voor ik ga overthinken want dat wil ik niet. Ik kan gewoon zo moeilikk begrijpen hoe dat iemand zo een band gewoon ineens kan stopzetten, blokkeren. Waarom loopt ze toch weg, blokkeert ze alles? Wil ze me beschermen van iets? Heeft ze bang om terug verliefd te worden als ik terug ben in haar leven? Kan je zoiets stoppen en waarom zou je zoiets überhaupt willen? Waarom zou je je tegen de universe, de aantrekkingskracht en alles keren? Maar soms moet je misschien dingen gewoon nog niet begrijpen, ik weet het niet. Ik weet het leven gaat verder maar vergeten zal ik haar niet, dat kan ook niet. Tranen rollen over m’n wangen. Tranen van verdriet en tranen van geluk ik weet het niet. Ik voel haar aan. Misschien was ik even aanwezig in haar droom. Ik moet haar loslaten want dat is wat ze wil, een keuze heb ik nooit gekregen, gewoon een kap, gekapt uit haar leven. De wildste verhalen maar ik laat ze niet tot me komen. De trui, mijn trui, onze trui was ooit haar ding, terwijl nu mijn trui, die trui ruikt naar haar. Het is allemaal zo vreemd ik ben hier ook maar flatsen vanuit mijn hoofd aan het delen zonder dat ik het besef. Misschien helpt het wel om deze dingen random neer te schrijven. Dingen af te sluiten. Ik had 2 mooie soulmate matching bandjes gekocht voor haar en mij maar ik draag ze nu zelf alle 2 samen. Het geeft kracht ofzo. Ik mis haar, en dat doe ik iedere dag. Het is zo vreemd hoe dat ik voel dat zij mij ook wel ergens mist en toch niet wil dat we in mekaars leven zijn. Misschien dat ik het ooit begrijp. De band koester ik voor alrijd en ergens zal ik hopen dat we terug in mekaars leven komen, misschien vriendschappelijk I dunno. Het volgende persoonlijke hoofdstuk staat voor de deur, alsook mensen die me gelukkig willen maken maar momenteel focus ik me op mezelf en kan en wil ik ook niemand zolang zij nog in m’n gedachtes ronddwaalt. De beste versie van mezelf worden dat is wat ik wil nu. Ik mis haar.. hopelijk is alles ok met haar, alsook met haar 3 kleine baby’s.. i miss u guys en Sammie jullie ook <3