#blok5

In week 7 zijn Bram en ik verder gegaan met het verwerken van de Arduino in ons product en het in elkaar zetten van ons product. Omdat de Arduino niet in ons product paste hebben we besloten een Arduino Nano aan te schaffen. We hadden uiteraard ook alle draadjes via de achterkant naar buiten kunnen laten lopen, maar dit vonden we mooier (en we zijn stiekem gewoon een beetje eigenwijs). Toen we besloten hadden hoe alle bedrading moest lopen is Bram gaten gaan boren in het binnenste (donkergrijze) gedeelte terwijl ik opzoek ging naar veren. Omdat ik geen andere veren kon vinden dan pennenveren besloot ik zelf verschillende veren te gaan maken van een aantal verschillende stukken metaaldraad die ik vond in de werkplaats. Ik heb verschillende veren gemaakt op verschillende grootten door het metaaldraad om verschillende pvc-buizen te wikkelen. Deze veertjes werkten redelijk maar waren nog te slap.

Bij poging tot het gebruiken van pennenveren was al meteen duidelijk dat dat niks ging worden, allereerst doordat de ene veer veel langer was dan de andere, maar na doorknippen waren ze toch ook echt te slap. Wel was het steviger om meerdere aparte veertjes te plaatsen dan één grote. Bram is daarom naar een metaal speciaalzaak gegaan om stevigere veertjes te halen.

Als finishing-touch moest er nog een kleine verhoging komen onder de drukknop en de neopixel-ring. Ik wilde hiervoor eerst hout gebruiken in plaats van foam, omdat ik niet zeker wist of het apparaat warm genoeg werd om het foam te smelten. Ik heb dit getest door een neopixel en een button aan te sluiten op mijn Arduino en ze ieder op een stuk foam te leggen. Vervolgens heb ik dit cicuit 1,5 á 2 uur laten branden. Toen ik de neopixel en de button van het foam haalde was er niks gesmolten of verbrand. Ik heb allerlaatst een aantal kleine kubusjes uit foam gesneden om te gebruiken in het product en zo was Do klaar om in elkaar te zetten.

Tijdens week 6 zijn Bram en ik de hele week bezig geweest met de code van ons product.

Tijdens de projectdag op maandag zijn we begonnen aan de code. We hebben getest op wat voor manieren we het product licht konden laten geven (knipperen, faden, stilstaand, regenboog, kleur, etc.). Ook hebben we gekeken hoe we de 4 fases (niks voltooid, 1 taak voltooid, 2 taken voltooid en alles voltooid) kunnen weergeven. We hebben daarvoor aan het begin van de week 3 verschillende neopixels en de tweede helft van de week een 24 neopixel ring voor gebruikt.

Aan het begin wilde het coderen niet helemaal lukken en hebben we Tim om hulp gevraagd. Hij heeft ons geholpen de neopixels in serie aan te sluiten in plaats van in parallel. Ook heeft hij een paar aanpassingen gemaakt in de code om deze korter te maken. 

Vervolgens zijn we nog de hele week bezig geweest met aanpassen en schuiven binnen de code om alles precies te krijgen als we het wilde hebben.

Na nog een expertmoment zijn we tot de conclusie gekomen dat ons product het door ons gekozen probleem niet oploste en dat dat probleem moeilijk op te lossen was. We zijn weer terug gaan denken vanaf het probleem dat we oorspronkelijk hadden: stress voorkomen. We kwamen na veel overleg tot de conclusie een motivatie product te maken. We zijn toen we alle ontwerpcritera duidelijk hadden ieder voor zich gaan schetsen. Ook zijn we ieder voor zich gaan bedenken op wat voor manieren we 3 verschillende fases in het product kunnen laten zien (door middel van kleur). Ik heb dit getest door met vlakken, cirkels en “kleur-overgangen” te werken.

Na het bespreken van alle schetsen met de groep zijn we ieder onze favoriete schetsen gaan uitwerken in klei of foam, om zo duidelijker te laten zien wat we wilden.

In week 4 hebben we gezamenlijk en individueel onderzoek gedaan naar de doelgroep en manieren van meten. Ik kreeg onder andere de taak om nieuwe manieren van meten te zoeken en te checken of de manieren die we al hadden betrouwbaar genoeg zijn.

Wat wij wilde gaan meten:

Hartslag; in combinatie met beweging om te bepalen of iemand (te veel/te lang) stress heeft.

Beweging; in combinatie met hartslag om te bepalen of iemand (te veel/te lang) stress heeft, door te meten of iemand niet stil kan zitten.

Slaapritme; om te bepalen of de stress de slaap beïnvloed en of het slaapritme (of slaaptekort) zorgt voor meer stress.

Na wat logisch nadenken en het onderzoeken van symptomen van stress blijkt het meten van beweging te onbetrouwbaar. Ik ben opzoek gegaan naar een andere manier, zodat we niet afhankelijk zijn van één variabele. Een andere optie die ik vond is bloeddruk.

Wat we gaan meten:

Hartslag; in combinatie met bloeddruk om te bepalen of iemand (te veel/te lang) stress heeft.

Beweging; in combinatie met hartslag om te bepalen of iemand (te veel/te lang) stress heeft, door te meten of iemand niet stil kan zitten.

Bloeddruk; in combinatie met hartslag om te bepalen of iemand (te veel/te lang) stress heeft. (Hoge bloeddruk + hoge hartslag betekent stress)

Op maandag in week 3 hadden we de laatste projectdag voor de Dragons Den. We hebben het toen nog eens over ons product gehad en hebben met een aantal begeleiders gesproken. We hebben toen opnieuw afstand gedaan van wat we de vorige les hebben bedacht en zijn weer gaan kijken naar het originele probleem. We gaan van het product een activerende reminder maken die je eraan herinnert en stimuleert pauze te nemen. Het product zal niet alleen stress moeten verminderen, maar ook moeten voorkomen. Het object zal meten wanneer je lichtelijk gestrest raakt en wanneer je het best pauze kunt houden. Ook zal het aangeven wat je in de pauze het beste kunt gaan doen (bewegen, ademhalingsoefeningen, eten/drinken of muziek luisteren). We willen de vorm van het product zo maken dat het op je bureau kan staan als een decoratieobject. We zijn gezamenlijk op zoek gegaan naar organische vormen als inspiratie, omdat organische vormen over het algemeen rustgevend overkomen. Zelf heb ik ook een aantal schetsen gemaakt.