Plaj İnsanları
Plajlarda güne başlamak pekte iyi bir fikir değil aslında. Kıllı adamlar ve önlerinde sarkan göbeğe rağmen yüzlerindeki gurur ve gülüşlerine yansımış kibrin iziyle birlikte güne başlamak biraz onur kırıcı. Hele birde zorla çalıştırılıyormuş gibi tavırlar sergileyen otel personelini de işin içine katınca tuzlu suyun verdiği serinlik ve rahatlama hissi kısa sürüyor.
İnsanları geçmişte anlamıyordum ama artık anlayabiliyorum. Tüm memnuniyetsizliklerinin nedeni asla tatmin olmuş hissetmediklerinden kaynaklanıyor. Arzuladıkları şeyler var. Ancak elde ettikleri ile arzuladıkları aynı paralelde gitmiyor çoğu zaman. Bu da hazzın yarım kalmasına neden oluyor. Yarım kalan haz bir sonraki arzulama sırasında birikip diğer hazla karışarak daha fazla doyum almayı bekliyor. Ama bir sonrakinde gelen tatmin olmama duygusu psikolojik bir çöküntü hissine neden oluyor. Bu da isyankar tavırları açıklıyor.
Kibir ise başka bir konu. Elde ettiği hazzı onurlandırma biçimi bir bakıma. Sabahları suratlara yansımış o korkunç sırıtış aslında içeride yatan tüm gerçekliği açığa çıkarıyor. Boru gibi egoistiz lan. Her sabah bunu suratlarımızda görebiliriz. Kimse münzevi değil. Herkes rol kesiyor. Hazzını karşılamış birey suratına rahatlamanın verdiği kibri takıyor ve poz kesmeye başlıyor. Dünya kendi etrafında dönüyorcasına aheste tavırlarla etrafta dolanıyor.
Plajlar her gün böyle insanlarla dolu. Tek dertleri tatmin olmuş hissetmek isteyen insanlarla dolu olan bir sirk gibi. Öyle küçük bir kapları var ki çoğunun yeni deneyimlere bile kapalılar aynı zamanda. Hem "iyi" ve "mutlu" hissetmek istiyorsun hemde yeni gelecek mutluluk deneyiminden korkup kaçıyorsun. Neden? Çünkü tatlı konforun bozulur kabının dışına çıkarsan. Ya geri dönüp baktığında eski konumun olmazsa. Geçmişe dayalı bir ego onların ki.
Sınırları olan egoistlerdir plaj insanları. Özgüvenleri ve cesareti olmayan insanlar. Ama buna rağmen kibirli olabiliyor oluşları öyle gülünç ki. Deniz varken bir bardak suda serinlemek gibi bir durum bunların ki...
Ne demiş Eddie Vedder;
İnsanlık, sen çılgın bir türsün,
Umarım yalnız değilsindir, bensiz.
Yanlız Eddie deki ego ise bambaşka bir boyutta, kendi kibri onu narsistleştirmiş. Orası da ayrı bir konu. :):)
