#blikopener

De platonische relatie tussen een treinstel en een blikopener is een relatie gebaseerd op praktisch nut en functionele afhankelijkheid. Treinstellen zijn specifiek ontworpen om mensen en goederen te vervoeren van de ene plaats naar de andere, en een blikopener is een hulpmiddel dat specifiek is ontworpen om blikken te openen. In hun relatie, is het treinstel afhankelijk van de blikopener voor…

Tupperware #69: Extra folder oktober 2019 – Steunen Wilhelmina kinderziekenhuis

Hier is het artikel met de extra folder voor het goede doel: Wilhelmina kinderziekenhuis. In deze folder staan allerlei aanbiedingen om extra geld op te halen om dit mooie doel te steunen. En 1 aanbieding, waarvan er sowieso €1,50 naar het Wilhelmina kinderziekenhuis gaat en daarnaast is er een extra premieartikel beschikbaar en dat je kan kiezen voor beide premieartikelen. Benieuwd geworden naar…

Goeiemiddag,

Vanaf heden ben te vinden en te koop op Etsy. Meer werk binnenkort in m'n winkeltje.

Hello,

Kleine dingen

De Heerenveense Kunstruimte heeft de doelstelling de blik te openen op kunst. Een educatieve expositieplek, waar het publiek in aanraking komt uiteenlopende kunstuitingen. De Kunstruimte wil opvoeden in kunst, het gebruikelijke pad verlaten en het aandurven dat te tonen waar hier en nu eigenlijk nog niet aan toe is: kunst, met de nadruk op origineel.

Werd eerder de zomer ingevuld met materiaal van amateurs, nu komen mensen aan bod die zich in het grijze gebied tussen de amateur en de professionele kunstenaar bevinden. De kunst brengt geen brood op de plank om van te leven, maar er wordt wel met eenzelfde intentie gewerkt. Deze zomer betreft het schilderijen uit het project “Blikopener”. Deelnemers proefden aan de kunst: van idee tot product. De semi-professionele schilders stoeiden onder leiding van professionele kunstenaars met het thema “tijd”.

Tijd is een weids begrip. Het is een kapstok waaraan diverse jassen in vele maten en kleuren en gemaakt van divers materiaal gehangen kunnen worden. Zo wordt duidelijk uit de expositie van het werk van vijf deelnemers aan het project in de Kunstruimte. Het heeft hun blik geopend op de schilderkunst: het proces van het krijgen van een idee tot en met het maken van een product. Er werd gewerkt met de eigen gedachten en die van anderen in gezamenlijke sessies. In overleg met elkaar en steunend op de docenten komt een ieder toch met eigen persoonlijk getint werk.

Diete de Vries legt boomlandschappen impulsief en gevoelvol vast. Krijtende impressies in donkere kleuren gezet, waarin enkele lichtpunten de sfeer verwarmen. Het bospad is als een winkelstraat of een welhaast onneembare berghelling. De Boer gebruikt de kleur als medium, wat doet het en hoe werkt het. Er vormen zich geen figuratieve beeltenissen, maar aansprekende vertalingen van belevenissen.

Liesbeth Overwater beeldt de slapende mens af. Zwevend boven zichzelf, en voor dat moment uit de tijd en van de wereld, ligt de grimas van de droom op het gezicht uitgetekend. Het zijn enkel portretten, die van jong tot oud vredig introvert liggen zijn. Eens is een houding weergegeven. Er is echter geen verhaal, de kijker kan niet deelnemen in de beeltenis en blijft toeschouwer: voyeur. Overwater pakt het portret in uiteenlopende stijlen aan en drapeert de kleine formaten in een totale compositie over de wand.

De gedachten van Mieke de Boer over haar werk zijn op papier diepzinnig, maar in beeldtaal minder kunstzinnig. Zij drukt zich uit in een naïeve benadering van de omgeving. In haar composities puzzelt zij zich een weg naar het eindproduct. Door de nadruk te leggen op details wordt het geheel niet gezien. De symboliek van het persoonlijke verhaal spreekt niet aan.

Voor Nanda Rozenstraten is haar eigen tijd bron van inspiratie. Door decennia heen is zij achteraf steeds ruimer en weidser gaan denken. Dat gegeven is opgezet in bedachte landschappen. In zes composities, in formaat gerelateerd aan het levensjaar, is in een naïeve stijl een sfeer aangestipt en nauwelijks uitgediept. De idee achter het werk is interessant, maar de uitwerking spreekt niet aan.

In de tijd zet Tania Schra expressieve landschappen op, als bekeken vanuit het raam van een snelle trein. De spoorlijn kromt zich om de ruimte en de blik kent geen rust, maar moet in rap tempo van de ene naar de andere indruk. Het is moeilijk inzoomen op het voortsnellen van de tijd. Schra brengt daarom nauwelijks een detail in beeld, maar houdt zich aan het weergeven van het grote geheel. In grote ruimtelijke vegen is de aarde gedacht onder een statische lucht. De huid is op plaatsen weg gekrabd om opnieuw het herinneringsbeeld op te bouwen.

Het traject “Blikopener” is als project interessant. De producten van het voelen, kijken, ruiken en luisteren aan en naar de kunst kennen uiteenlopende invallen en uitvallen. De “Tijd” is verbeeld in een verschillend kunnen, waarbij ieder persoon in een eigen waarde is gelaten. Bedacht moet worden dat ze de kunst minder in de aders voelen stromen dan hun grote voorbeelden. In taal is de idee hemelbestormend, wat in beeld nog niet wordt waar gemaakt.

Jurjen K. van der Hoek * Heerenveense Courant

Okee, veel te laat, maar toch..snel nog een verslagje van mijn weekend in Shanghai! Het begon allemaal donderdagochtend heel vroeg toen ik en Claire richting Shenzhen vertrokken om een prototype-fabriek te bezoeken. Claire had het geregeld vanuit haar stage en we werden echt in de watten gelegd. Ze hadden duidelijk in gedachten dat als je een paar design-studenten uitnodigt dit misschien wel goed voor de business kan zijn. In ieder geval hebben we daar prototypes van telefoons, auto's en andere durables gezien, wat heel vet was! Daarna werden we mee uit lunch genomen door iemand van de fabriek. Eerste lunch in het 'echte' China en ja hoor, alleen plaatjes. Ik vroeg om kip en rijst en ik kreeg.. iets wat niet op kip leek, maar dus later ingewanden bleken te zijn. Ik moest het natuurlijk wel proberen, maar heb na een paar stukjes het vlees maar links laten liggen. Het is niet dat het niet lekker is, maar ik stel m'n maag liever niet teveel op proef. So far for Chinese food..

Daarna vlogen we richting Shanghai vanaf Shenzhen, eerste ontmoeting met 'echte' Chinezen. In de rij staan is er niet bij, ieder voor zich is een motto dat voor Chinezen totaal niet ongewoon is en ook wel een beetje verklaarbaar in een land met meer van een miljard inwoners. Maar toch, een hele belevenis!

Toen we aankwamen in Shanghai hebben we uiteindelijk een beetje rondgelopen in onze buurt rond People's square, voor veilige dumplings gekozen en een voetmassage gehad, heerlijk!

De volgende dag hadden we met Ilse afgesproken, een studiegenootje met wie ik mijn bachelor eindproject had gedaan, die voor een project 5 weken in Shanghai verblijft. Met zn drieën zijn we naar Suzhou vertrokken om daar onder andere de UNESCO tuin te zien en een heleboel andere culturele Chinese tuinen en tempels. Na een treinreis van een half uur met 200 km/h kwamen we aan in een 'echte' Chineze stad, oftewel extreem lelijk afgezien van de culturele Chineze aspecten. Het was raar om door een stad te lopen die totaal niet wordt onderhouden, met asociale inwoners en onaangepast verkeer. Vervolgens sta je opeens in een van de mooiste tuinen van de wereld, dat was wel even een contrast. De tuin was heel mooi en er waren relatief weinig toeristen wat het ook wel aangenaam maakte. De rest van de tempels en tuinen die we bezochten waren helaas wat minder mooi of leken er eigenlijk wel heel erg op. We hebben dus maar geconcludeerd dat we heel blij waren om een echte Chineze stad te zien, maar dat we er ook niet per se meer naar terug hoeven te gaan. 

's Avonds hebben we toen nog een rondje people's square gedaan en bij de bund even het uitzicht bekeken richting Pudong, het moderne deel van Shanghai. The bund is meer het Franse deel en is een groot contrast met het moderne, meer Hong Kong stijl gedeelte van Shanghai. 

Op zaterdag hebben we toen richting old town gelopen en daar de confucius temple bezocht, heel indrukwekkend en mooi om te zien. Natuurlijk heb ik ook een kaartje opgehangen met een wens voor de wijs man. Het was leuk om zo'n mooie tempel te zien voor de verandering. Daarna zijn we over de bird en fish market gelopen waar veel verschillende vogels, insecten, vissen en planten werden verkocht. Bizar om te zien hoeveel dieren ze in een kooi krijgen. Ik was ook heel erg benieuwd wat er zou gebeuren met de dieren die er werden verkocht. Ik probeerde te vragen aan het mannetje op de foto wat ie met zn schildpad ging doen, maar Engels is een taal die maar weinig mensen in Shanghai spreken helaas. 

Voor lunch zijn we richting de french concession gelopen waar een buurt was die er heel westers uitzag en waar we het eten wel vertrouwden. Natuurlijk wel Thais gegeten, we zijn nog wel in Azie natuurlijk! Aan het eind van de dag zijn we richting Tianzifang gelopen dat een heel toeristisch wijkje is waar we maar weinig leuke souvenirs zijn tegengekomen, maar het was leuk om er rond te lopen. Voornamelijk de foto's die ze er verkopen zijn heel indrukwekkend. Ik kon gewoon niet kiezen welke ik mooier vond en uiteindelijk heb ik maar besloten postkaarten te kopen, zodat ik er later uit kon kiezen. 

's Avonds hebben we een boattour genomen en zijn we naar een feestje op de 92e verdieping van de 'blikopener' gegaan, op uitnodiging van een vriend van Claire. Het feest stond vol met Fransen en andere westerlingen wat ook wel weer leuk was. Entree was gratis, drankjes extreem duur en het uitzicht was mooi, maar Shanghai is minder verlicht dan Hong Kong wat het op die hoogte nog behoorlijk moeilijk maakte om veel te kunnen zien. Wel heel leuk om mee te maken!

Op zondag hebben we toen Pudong bezocht en the bund van de andere kant bekeken. Het was heel mooi weer, nog steeds iets kouder, maar wel lekker zonnig. Het gaf ons een goede gelegenheid om wat skyscrapers op de foto te zetten en het moderne deel beter te bekijken. 

Die dag hebben we ook de Yuyan gardens bezocht, een tuin midden in de stad, die heel mooi zou moeten zijn, maar helaas was het niet wat we hadden verwacht. Extreem toeristisch, wat een nieuwe betekenis heeft in China en lang niet zo mooi als de tuin die we in Suzhou hadden gezien. Daar zijn we dus snel weer vandaan vertrokken. 

Aan het eind van de middag hebben we nog een vriend van Claire ontmoet die ons nog heeft rondgeleid. Het was heel indrukwekkend om de steegjes te zien die tussen de grote straten van de stad de armste chinezen huisvesten. Daar delen ze wasbakken buiten en leven op een hele primitieve manier. Bizar om te zien, maar blijkbaar heel normaal en geaccepteerd, iets wat in Beijing bijvoorbeeld ook heel normaal is. 

Daarna hebben we het vliegtuig weer teruggenomen en was het dus weer tijd om terug naar Hong Kong te gaan. Al met al een superweekend en leuk om te zien hoe verschillend Shanghai is. Ik moet zeggen het is een mooie stad, maar de inwoners maken het niet een heel leuke stad om in te leven helaas. 

Een van de voordelen van werken in het onderwijs is dat je twee keer per jaar een nieuw jaar begint. Het kalenderjaar en het schooljaar. 

Vandaag was het begin van het nieuwe kalenderjaar op school. Dit kalenderjaar zijn wij begonnen zónder leerlingen! Maar mét een studiedag.