too much style not enough essence

(...)Tehnologija suvremenog društva nije toliko hipnotička i fascinantna sama po sebi, već zato što se čini da nudi neku privilegiranu reprezentativnu šifru za shvaćanje mreže moći i kontrole koju naš duh i mašta može još teže shvatiti - naime čitave nove decentrirane globalne mreže trećeg stupnja samog kapitala. Taj se figuralni proces može u sadašnjici najbolje promotriti u čitavoj modi suvremene zabavne literature koju bismo najradije karatkerizirali kao "visoko-tehničku paranoju" u kojoj krugove i mreže nekog tobožnjeg globalnog kompjutorskog sklopa u nekoj priči pokreću zamršene zavjere autonomnih, ali smrtonosnim uzajamnim zahvatom povezanih konkuretnih informacijskih agencija, s takvom kompleksnošću koja čak nadmašuje kapacitet normalnog čitalačkog duha. Ipak, teoriju zavjere (i njene iskićene narativne manifestacije) valja gledati kao nižerazredni pokušaj da se - putem figuracije razvijene tehnologije - misli nemogući totalitet suvremenog svjetskog sistema. Stoga se, po mojem sudu, samo kroz odrednice tog golemog i prijetećeg, premda samo nejasno uočljivog drugog realiteta ekonomijskih i socijalnih institucija može adekvatno teorijski spoznati postmoderno društvo.