#belkide

Hisler biter mi? Diye sordum kendime. Gerçekten hisler, hissedilenler biter miydi? Anılar bir anda kafadan çıkıp gider miydi? Yaşananlar öylece bitebilir miydi? Hiç sanmıyorum.. Ama inanmak istiyorum. Biteceğine, gideceğine, sanki hiç yaşanmamış gibi devam edeceğime.. Psikolojik olarak çok güçlüydüm ben ama kendime yenildim. İnsanın en büyük düşmanı kendisidir. Çünkü en iyi biz tanırız kendimizi. Bütün zayıflıklarımızla, bütün parçalarımızla. Ben eksik parçaları tamamlamak yerine tek tek söktüm çatlayan yerlerden. İzi kalmasındansa çatlakların, hiç kalmasın dedim. Ama o boşluğun bu kadar can yakacağını bilemedim. Oturup bir gün o boşluğa bakıp gülümseyemedim..

belki de yanlıştı dogrularim

Düşsem kalsam bir yerde , veyahut yardıma ihtiyacım olsa bir kişi bile yok, şu koca dünyada tek bir kişi bile uzattığım ellerimi tutacak kadar yakın değil bana...ne acı.