#bayanz

Her yere uyum sağlarım, hiç bir yere ait olmadığımdan..

İnsanoğlu hep başkalarını mı özler? İnsan kendisine de özlem duyamaz mı? Eski hallerini , o neşeli cıvıl cıvıl enerjisini , etrafa ışık saçan gülüşünü , gözlerinin ışıltısını, kahkahalarını ,heyecanını, içindeki hiç bitmeyen umudunu , hayatı yaşanılabilir kılan kalbindeki heyecanı , her zaman tutunacak iyi bir şeyler bulan o hallerini özleyemez mi? Hayatın yaşamaya değer olduğunu düşünen o kızı bu kadar kırgın olmayan o kızı hala solmamış olan o kızı özleyemez mi insan?

Bana sen lazımsın..

Eski hallerimi özlüyorum hiçbir şeyi sikine takmayan kendi doğrularını yapan her ne olursa olsun mutlu olucak bir şeyler bulabilen insanların ne dediğini umursamayan kendini olduğu gibi kabul etmiş sevmiş o halimi özlüyorum her geçen gün kendimi en olmak istemediğim kişiye dönüşürken buluyorum her şeyi fazla umursayan sorumluluklarla gelecekle beklentilerle yapılması gerekenlerle insanların ne düşündükleriyle kafayı bozan birine dönüşüyorum

Son günlerde çok küfrediyorum çok sinirleniyorum çok çabuk dalıyorum ve çok çabuk dikkatim dağılıyor ve üzerimdeki bu siktiğimin yorgunluğunu geçirmenin hiç bi yolunu bilmiyorum ne yapsam iyi gelir bilmiyorum hiçbir şeye dair bi gram hevesim yok yaşamaktan insanlardan her şeyden o kadar bıktım ki ha en çokta kendimden belkide artık üzerimdeki bu kronik yorgunluk bitsin istiyorum sanki nefes alamıyor gibiyim nefes almak için başımı göğe kaldırsam kapkara bulutlarla karşılaşıyor gibiyim oturup dinlenmek istesem dinleniceğim bir kaldırım kenarı bile yokmuş gibiyim