#babmjb

Het is niet voor altijd of even simpel want we gaan dood (ooit) maar tot de langste rimpel zal ik en moet ik tot in het diepste houden van alles en wil ik ringen, liefst twee gouden

(Op haar neus telt hij elk sproetje dat de zon haar heeft gebracht en de rimpels op haar snoetje, hij ziet het wel, ze lacht.) 's Winters zijn haar ogen steeds de lichtjes in zijn nacht ookal heeft hij vaak gelogen zijn huid blijft even zacht. Maar tienduizend astrologen geven de sterren zo haar naam en hij blijft onbewogen, hij staat daar maar te staan. Want iemand anders, ongelogen, zag de sterren en de maan, heeft wél twintig regenbogen, en haar wonden dichtgedaan.

omdat het zonder jou hier voelt alsof ik op land vol kwallen kleef en dat mijn bootje, weer aangespoeld, natuurlijk maar tot aan die verdomde boei daar dreef