#asteriosdoufas

Σ´ αγαπώ

Γράφει ο Αστέριος Ντούφας

Και τι χρειάζεσαι για να κερδίσεις είναι μία ερώτηση που έθεσα στον εαυτό μου όταν ερωτεύτηκα.

Βασικά είναι απλά πράγματα λέξεις απλές που είμαι σίγουρος ότι ο κάθε ερωτευμένος θέλει να ακούσει. Λέξεις απλές όπως

σ'αγαπώ, σε χρειάζομαι, είσαι σημαντική για μένα, σε θαυμάζω, καλημέρα αγάπη μου, καληνύχτα, και κυρίως όταν σου στέλνει μνμ και καταθέτει την ψυχή της μην την αφήνεις στο διαβάστηκε, η μην την ξεπετάς με καρδούλες, να το ξέρεις ξενερώνει, αλλά απλά υπομένει, επιμένει, περιμένει. Θέλει να είναι προτεραιότητα και όχι καβάντζα και πολλές πολλές άλλες ασήμαντες, αλλά και πολύ σημαντικές.

Λέξεις που να αγγίζουν την ψυχή, λέξεις τόσο απλές αλλά ταυτόχρονα τόσο σπουδαίες.Αν δεν έχεις να δώσεις θα σε αφήσει, θα ψάξει κάτι να γεμίσει τον ουρανό της, θα ψάξει την ουσία και πίστεψε με η απώλεια πονάει. Πονάει πολύ. Χρειάστηκα ένα πλάνο για τα θέλω μου και κοίταξα να κουμπόνουν με τα δικά της θέλω.

Μετά σκέφτηκα τώρα και το μαζί πώς να της το εξηγήσω.

Αλλά είναι τόσο απλό, την παίρνεις από το χέρι, την κοιτάς στα μάτια τις ψιθυρίζεις σ'αγαπώ και της λες, θέλεις να είμαστε μαζί;

Μία φορά μόνο

Γράφει ο Αστέριος Ντούφας

.... από τη μεγάλη παρέα που είμασταν στα χρόνια του γυμνασίου και του Λυκείου μείναμε μόνο κάτι λίγοι.

Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια αλλά εσύ πάντα δίπλα μου φιλαράκι μου, πνευματικός, ψυχολόγος, και καμμιά φορά φουκαράς της υπόθεσης.

Το όνομά σου Τάνια, και μεγάλη μου επιθυμία αλλά δεν στο είπα ποτέ.

Τον τελευταίο καιρό παρατήρησα ότι κλείστηκες λιγάκι στον εαυτό σου δεν μιλάς δεν ασχολείσαι με κανέναν και μου λείπει η Τάνια που ξέρω.

Ούτε ο άντρας σου τον βλέπω πια και αρχίζω και ανησυχώ μήπως κάναμε κάποιο λάθος, και παρεξηγήθηκες;

Μια μερα σε είδα ξαφνικά να περνάς έξω από το σπίτι μου σε φώναξα και εσύ ήρθες.

Άνοιξες την πόρτα μπήκες μέσα και εγώ σου πρόσφερα ένα ποτό και έναν καφέ. Προσπάθησες να είσαι ευγενική αλλά έβλεπα στα μάτια σου ότι δεν μόνο πόθο. Εγώ ξεκίνησα να σου λέω τα δικά μας της οικογένειάς μου μέχρι που με κοίταξες και μου είπες.

Φίλε μου Ορέστη, δεν ξέρω πώς να στο πω, αλλά εδώ και 35 χρόνια καταπιέζω τον εαυτό μου και δεν σου μίλησα ποτέ μέχρι τώρα. Ξέρω είσαι παντρεμένος έχεις παιδιά, και όπως ξέρεις είμαι παντρεμένη και έχω και εγώ επίσης παιδιά.

Δεν σταμάτησα όμως να είμαι μία γυναίκα με αισθήματα για σένα που τα πρωτοένιωσα πριν 30 χρόνια.

Δεν σου μίλησα ποτέ γιατί δεν ήθελα να σε βάλω σε δύσκολη κατάσταση αλλά σήμερα πήρα την απόφαση να στο πω.

Έχω μεγάλο πόθο μέσα μου αλλά είμαι και ειλικρινής άτομο. Δεν θέλω να σε χωρίσω δεν θέλω καν να μαθευτεί αυτό που σου εξομολογούμαι αυτή τη στιγμή.

Σε αγάπησα αφάνταστα από τότε που σε έβλεπα νεαρό, η επιθυμία μου ήταν να με πάρεις αγκαλιά και να με κάνεις δική σου.

Υπάρχουν νύχτες που ξυπνάω και νιώθω την επιθυμία να ήσουν κοντά μου.

Σε παρακαλώ μη με παρεξηγήσεις και μην σου μπει η ιδέα ότι δεν αγαπώ τον άντρα μου. Ναι τον αγαπώ πραγματικά σαν άντρα μου αλλά εσένα σε αγαπώ σαν ανεκπλήρωτο έρωτα, επιθυμία και πόθο από τα παιδικά μας χρόνια μια διαφορετική αγάπη ανεκπλήρωτη.

Δεν πιστεύω αυτά που μου έλεγες γιατί κατά βάθος και εγώ τα ίδια ένιωθα για σένα. Ήρθα προς τα πάνω σου σε πήρα αγκαλιά και σε φίλησα σιγά σιγά στο στόμα και σε ακούμπησα, και εσύ παραδόθηκες στην καύλα στα θέλω σου σε μένα.

Τα φιλιά μου έγιναν έντονα σε έβγαλα το πουκάμισο σου άνοιξα τη φούστα έμεινες με το στριγκάκι. Και μου είπες, μόνο αυτή τη μία φορά έτσι για την αλητεία.

Γονάτισες μπροστά μου μου άνοιξες το παντελόνι και ξαφνικά ένοιωσα υπέροχα.

Δεν το κρύβω ότι είσαι αμαρτία αλλά δεν ήξερα και τι νιώθεις για μένα.

Σε εκείνη τη μία φορά έμεινε.

Δεν με προκάλεσες ποτέ πια και καμμιά φορά που με έβλεπες μόνο μου έστειλες ένα φιλάκι.

Είσαι το καλύτερο φιλαράκι που έχω γιατί ξέρω ότι με αγαπάς. Και γιατί ξέρεις ότι σε αγαπώ και εγώ πάντα φιλικά.

Ήμουν μπροστά σου μ' όλη την άγνοια κι αθωότητα

και το θράσος του κόσμου, κι ζητούσα μόνο

να πιστέψεις πως χρειάζονται δύο στο δρόμο τής αγάπης.

Τα θέλω όλα ή δεν θέλω τίποτα.

Γράφει ο Αστέριος Ντούφας

Αγάπη μου, τι έπαθα σήμερα πάλι. Είναι μέρες που σε σκέφτομαι και έρχονται και με αγκαλιάζουν τα συναισθήματά μου, από τη στιγμή που ξυπνάω μέχρι την ώρα που θα κοιμηθώ πάλι. Ξέρω τι έχω με σένα και σε βλέπω σαν το αστέρι μου που μου δείχνει το δρόμο ακόμα και τη νύχτα. Το πιο φωτεινό λαμπερό αστέρι που με καθοδηγεί.

Τι με κοιτάς ρε χαζό, ξεκίνησα σωστά μαζί σου από τη στιγμή που σε γνώρισα σε εκείνο το μικρό μαγαζάκι.

Σε ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή τα βλεμματά μας.... Αχ ναι θυμάσαι; Τέσσερα λεπτά με κοιτούσες και σε κοιτούσα στα μάτια αλλά έβλεπα ολόκληρο τον κόσμο. Η ψυχή σου ένας ωκεανός το χαμόγελό σου η ανάσα μου.

Αυτόν τον έρωτα δεν τον ωραιοποίησα γιατί από

μικρός έπαψα να πιστεύω σε παραμύθια αλλά εσύ με έκανες με λειτουργήσω σαν πρίγκιπας.Τον ήθελα αλήτη Ονειρευόμουν βρώμικες καυτές νύχτες πάνω σε ιδρωμένα σεντόνια. Ονειρευόμουν ενα πρωινό πού θα με ξυπνούσες από το λήθαργο της αναισθησίας και της αναβλητικότητας κάνοντας ναι να πιστέψω σε μιαν άλλη πραγματικότητα και παράλληλα να παλέψω για να τη διαμορφώσω. Έριξα άμυνες σε ότι γνώρισα στην κόσμο θεραπεία αφήνοντας να πιστέψεις εμένα.

Άκου να σου πω, δεν είμαι αγόρι για λίγα. Τα θέλω όλα ή δεν θέλω τίποτα.

Είμαι σε μία ηλικία ότι εφήμερο και ανούσιο με αφήνει παγερά αδιάφορο.

Ξέρω τι θέλω από σένα.

Ξέρω οτι μου λείπει από σένα.

Ξέρω τι είσαι για μένα.

Είσαι η ζωή μου, είσαι ο αέρας που αναπνέω, είσαι η ίδια μου η ΜΟΙΡΑ.

Σε αγαπάω σε αγαπώ.