#apithano

Ένα απρόοπτο κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο δημοσιογράφος Μπρετ Μακλέοντ στην Αυστραλία, λίγες μόλις στιγμές προτού βγει live για να δώσει το ρεπορτάζ του. Την ώρα που ετοιμαζόταν να συνδεθεί, ένα πουλί τον χτύπησε στο πρόσωπο. Ο ίδιος πάντως διατήρησε την ψυχραιμία του. Σύμφωνα με το CBS News, ο Αυστραλός ρεπόρτερ προχώρησε στο ρεπορτάζ του χωρίς να πτοηθεί καθόλου από το γεγονός ότι λίγο πριν είχε χτυπηθεί από το πουλί.  

Το νικητήριο buzzer-beater του Άαρον Χάρισον από τον αγώνα του Ολυμπιακού με την Μακάμπι βρίσκεται δικαίως στην κορυφή του Top-10 της 4ης αγωνιστικής της EuroLeague. Ο Άαρον Χάρισον ευστόχησε στο πιθανότατα μεγαλύτερο σουτ της καριέρας του, δίνοντας έτσι την νίκη στον Ολυμπιακό με 85-82 επί της Μακάμπι. Απολύτως λογικά, λοιπόν, βρέθηκε στην κορυφή του Top-10 της 4ης αγωνιστικής της EuroLeague. Δείτε το VIDEO: sport24.gr

Ο 79χρονος Henry McCarthy θα έπρεπε κανονικά να ήταν κλεισμένος στο σπίτι του για 14 ημέρες. Αυτός παραβίασε όμως τα μέτρα και πήγε για μια μπίρα στην παμπ της γειτονιάς. Και την πλήρωσε χρυσάφι. Το πρόστιμο που του βεβαιώθηκε ήταν 5.000 λίρες (5.500 ευρώ)! Ο ηλικιωμένος μένει σε ένα νησάκι στα Στενά της Μάγχης (Guernsey) και είχε επιστρέψει πρόσφατα από ταξίδι στο εσωτερικό της Αγγλίας. Ήταν λοιπόν σε υποχρεωτική καραντίνα 14 ημερών και κάποια στιγμή τον αναζήτησε η αστυνομία για να δουν ότι συμμορφώνεται με τους περιορισμούς. Και βρήκαν το αμάξι του να λείπει. Σύμφωνα με το Guernsey Press που έχει το ρεπορτάζ, η αστυνομία τον βρήκε αργότερα σε μια παμπ με ένα μισογεμάτο ποτήρι μπίρας. Είπε μάλιστα στην αστυνομία πως δεν παραβιάζει την καραντίνα, καθώς ήταν ο μόνος πελάτης του καταστήματος. Στο δικαστήριο παραδέχτηκε πάντως πως παραβίασε τους όρους και δέχτηκε το πρόστιμο αδιαμαρτύρητα. Θα παραμείνει μάλιστα στο κρατητήριο μέχρι να πληρωθούν τουλάχιστον 1.500 λίρες από το ποσό. Ο δικηγόρος του πάντως είπε πως ο παππούς δεν πίστεψε πράγματι πως θέτει τους άλλους σε κίνδυνο, καθώς έψαξε και βρήκε παμπ που θα ήταν μόνος του…

Αιώνες τώρα η Εκκλησία έχει συμπεριλάβει στη λατρεία της και σ’ ό,τι επιτελείται, κάθε πρόσφορο μέσο που συντελεί είτε στην πρόσληψη του μηνύματός της από τους πιστούς, είτε στη μετάδοση των μηνυμάτων της προς αυτούς. Ένα απ’ αυτά τα μέσα είναι οι καμπάνες. Οι καμπάνες της εκκλησίας, έλκουν την καταγωγή και την ονομασία τους από την περιοχή της Καμπανίας, της Ιταλίας, καθώς εκεί βρίσκονταν τα κατάλληλα μέταλλα για την παρασκευή καμπανών. Οι καμπάνες εμφανίσθηκαν στη Δύση τον 6ο αιώνα και αργότερα έκαναν την εμφάνισή τους και στην Ανατολή. Σήμερα δε νοείται Ορθόδοξος Ναός χωρίς καμπάνες, αφού θεωρούνται απαραίτητο και αναπόσπαστο τμήμα της λατρείας. Σε κάθε περίσταση της Χριστιανικής ζωής και λατρείας, οι καμπάνες χρησιμοποιούνται για να επισημάνουν την έναρξη κάποιας Ιεράς Ακολουθίας, είτε πρόκειται για τακτικές ιερές ακολουθίες όπως του Εσπερινού, του Όρθρου, της Θείας Λειτουργίας της Ιεράς Αγρυπνίας, κ.λ.π., είτε για έκτακτα γεγονότα όπως η αναγγελία της εκδημίας ενός αδελφού ή κάποια φυσική καταστροφή, ή την έναρξη του κατηχητικού, ή την άφιξη του Επισκόπου στο Ναό κ.λ.π. Οι καμπάνες χτυπούν πάντοτε στον ίδιο ρυθμό; Με τον ίδιο σκοπό; Η απάντηση είναι πως όχι. Το Ορθόδοξο ήθος διαπερνά και επηρεάζει ακόμη και τον τρόπο κρούσεως των καμπανών ανάλογα με την περίπτωση. Έτσι κατά την παραμονή και την κυρία ημέρα μιας μεγάλης Δεσποτικής ή Θεομητορικής Εορτής οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα, όπως χαρμόσυνα χτυπούν όταν εορτάζει ο Άγιος της Ενορίας, του Ναού, όταν ψάλλεται η Δοξολογία προς τον Θεό, όταν επισκέπτεται για να χοροστατήσει και να ιερουργήσει ο Επίσκοπος, ο ιστάμενος εις τύπον και τόπον Χριστού, όταν εορτάζονται οι Εθνικές Εορτές ούτως ώστε και δι’ αυτού του τρόπου, της κρούσεως των καμπανών, να τονιστεί το γεγονός και να ευφρανθούν οι πιστοί στο άκουσμα των κωδονοκρουσιών. Αντίθετα, όταν συμβαίνουν πένθιμα γεγονότα, όπως κατά την Μεγάλη Παρασκευή, της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας, ή κατά την εκδημία κάποιου προσώπου, τότε ο ήχος των καμπανών προσαρμόζεται στον πένθιμο χαρακτήρα του γεγονότος και καλεί σε συμμετοχή και συμπαράσταση τους πιστούς. Υπάρχουν θα λέγαμε και κάποιοι σταθεροί «κώδικες» κωδονοκρουσιών με κάποιες ίσως μικρές παραλλαγές από περιοχή σε περιοχή και από ενορία σε ενορία. Για παράδειγμα, όταν τελείται ο Εσπερινός και την άλλη μέρα δεν πρόκειται να τελεσθεί Θεία Λειτουργία χτυπά το λεγόμενο «μονοκάμπανο»,  δηλαδή χτυπά μόνο η μία από τις καμπάνες. Ομοίως συμβαίνει και τα πρωινά που τελείται ο Όρθρος άνευ Θείας Λειτουργίας. Όταν, ωστόσο, τελείται ο Εσπερινός και την άλλη μέρα ξημερώνει μια γιορτή και θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία τότε χτυπά το λεγόμενο «διπλοκάμπανο» , δηλαδή χτυπούν τουλάχιστο οι δύο από τις τρεις καμπάνες του ναού, σε πιο έντονο και χαρούμενο ρυθμό, για να «ειδοποιήσουν» με έμφαση τους πιστούς ότι αύριο ο ναός θα «λειτουργήσει». Ομοίως συμβαίνει και όταν τελείται η ακολουθία του Όρθρου και μετά απ’ αυτήν θα τελεσθεί η Θεία Λειτουργία. Τότε, μάλιστα, έχουμε τρεις κωδονοκρουσίες. Μία στην αρχή του Όρθρου, μία περίπου στον μέσον του Όρθρου αμέσως μετά την ανάγνωση του Συναξαρίου και προ των καταβασιών, και η «τρίτη» λεγόμενη «καμπάνα» κατά τη Δοξολογία. Ασφαλώς η Εκκλησία δεν χρησιμοποιεί τις καμπάνες απλώς και μόνο να γνωστοποιήσει στους πιστούς μια ακολουθία, μια τελετή, ένα γεγονός. Αυτό θα μπορούσε να το πράξει ιδίως στην εποχή μας και μ’ άλλα μέσα. Η Εκκλησία συνεχίζει να χτυπά και θα χτυπά τις καμπάνες, γιατί η κρούση τους συμβολίζει και είναι το στόμα του Θεού, της Εκκλησίας, που μιλά στα τέκνα της και τα καλεί να προσέλθουν στο Ναό, στον οίκο του Πατρός τους να προσευχηθούν, να ξεκουραστούν πνευματικά, να γιατρευτούν, να δυναμώσουν, να ενθαρρυνθούν, να παρηγορηθούν, να ευχαριστηθούν, να κλάψουν, να χαρούν, να κατακτήσουν την ελπίδα, να κερδίσουν τη Σωτηρία τους. Είναι αλήθεια ότι στις ημέρες μας οι καμπάνες χτυπούν ηλεκτρονικά, κάτι που δεν είναι πάντα κακό, και ανάμεσα στα προγράμματα κωδονοκρουσιών υπάρχει ένα πρόγραμμα που ονομάζεται «Αδάμ». Τι σημαίνει άραγε αυτό; Σημαίνει κάτι το συγκλονιστικό. Ενθυμούμαστε ότι μετά την παρακοή τους οι Πρωτόπλαστοι κρύφτηκαν από το Θεό Γεν.κεφ3 στιχ.8-9, αλλά ο Κύριος ο Θεός φώναξε τον Αδάμ και του είπε: «Αδάμ που ει;» δηλαδή «Αδάμ, που είσαι;» Έτσι λοιπόν κάθε φορά που χτυπούν οι καμπάνες ο Θεός φωνάζει στον καθένα μας. «Αδάμ που είσαι;» Μας καλεί κοντά του, μας καλεί να τον πλησιάσουμε, να τον επισκεφθούμε.

Μπορεί η Αλίκη Βουγιουκλάκη να οφείλει ένα μεγάλο κομμάτι της καριέρας της στη Φίνος φιλμ, ωστόσο, οι σχέσεις τους δεν ήταν πάντα αρμονικές. Συνήθως, για οικονομικούς λόγους… Μάλιστα, το 1964, η Αλίκη είχε φύγει από τη Φίνος για να πάει στη Δαμασκηνός – Μιχαηλίδης. Τη σεζόν 1965-66 βγήκε με μία μόνο ταινία στους κινηματογράφους, τις Διπλοπενιές, ενώ τον Μάιο του 1966 πήγε στις Κάννες. Μετά την επίσημη προβολή της ταινίας, ακολούθησε ένα ελληνικό πάρτι -παρουσία του Γιώργου Ζαμπέτα και της ορχήστρας του- όπου η Ελληνίδα σταρ είχε εμφανιστεί πιο λαμπερή από ποτέ, όμως, το τέλος του πάρτι ήταν πολύ διαφορετικό απ’ ότι είχε φανταστεί. Δείτε εδώ την συνέχεια (πληροφορίες απο το makeleio)