#ant1

The pandemic as a chance. Greek Prime Minister Kyriakos Mitsotakis is an optimist person who always sees the bright side of life against all odds including some thousands of deaths. For example, late on Thursday and in an interview with ANT1 TV, the 53-year-old leader responded to the question “-We didn’t do well in 2021 having 16,000 deads”:

“Yes, we had deaths but we kept the economy open, we avoided the lockdown. We have saved tourism. And the economy has recorded extremely high growth rates, which will definitely exceed 7 percent.”

He is also optimist about the course of the Omicron variant even though also a bit cautious.

“We saw a sharp increase in cases in Greece at the end of last month. We are already seeing a de-escalation and all the data from other countries show that it is more or less like a summer storm: high intensity, it rises quickly, but it also leaves quickly,” Mitsotakis said.

“We are aware that the ‘Omicron’ variant causes significantly lower morbidity, although it is much more contagious, that is, it is much more likely that someone will get infected,” he added. However, he warned its lower morbidity does not mean that we should not be on alert.

-Θέλει να χορέψει κάποιος μαζί μου;

 ... ή αλλιώς μερικές σκέψεις για τη σειρά γενικότερα

1. Η δολοφονία του Γιάννου έχει στιγματίσει ανεπανάληπτα τον Κωσταντή. Θεωρώ πως οι τύψεις τον ζώνουν. Το ίδιο μάλλον συμβαίνει και στον Μελέτη, όμως είναι τόσο τυλιγμένος στο σκοτάδι του, που μάλλον δεν θέλει να δεχτεί πως η ηθική του ίσως και να έχει πάρει την κάτω βόλτα κάτω από τη σκιά του Θεού Δούκα.

2. Speaking of Μελέτη, πως μου τη δίνει που ο μόνος λόγος ύπαρξης της Πηνελόπης είναι να εξυπηρετεί ως κίνητρο του Μελέτη. Χαρακτήρα δεν έχει. Εκτός από τον έρωτά της τον αγιάτρευτο για τον προαναφερόμενο, τίποτα δεν τη κινεί. Ε όχι, ρε ‘σεις.

3. Το ειδύλλιο Περικλή - Ουρανία μου άρεσε. Το βλέπω να βουλιάζει σαν το Τιτανικό, αλλά όσο το είδαμε να ανθίζει το χάρηκα με όλη μου τη καρδιά. Γενικότερα, οι ερωτικές σχέσεις του χωριού δεν με πολυενδιαφέρουν, όμως αυτοί οι δύο είναι η εξαίρεση. 

4. Ανυπομονώ να δω τι θα συμβεί μόλις μαθευτεί πως ήταν η Λενιώ και οι αδελφές της που σκότωσαν τον Σέργιο. Κυρίως ενδιαφέρομαι για τη στάση που θα κρατήσουν οι συχωριανοί τους. Και φυσικά ο Λάμπρος και ο Μιλτιάδης.

5.Ο Κλεομενάκος είναι οριακά αηδιαστικός. Και σας παρακαλώ μη ξεχνάμε πως έχει σκοτώσει άνθρωπο πίσω στο Ίνγκλαντ. 

6. Λίγο ενοχλούμαι που συχνά πυκνά έρχονται καινούριοι χαρακτήρες αλλά φεύγουν μέσα σε διάστημα επεισοδίων. Ο γυναικολόγος, ο Δημητράκης, ο Ιορδάνης. Κάποιος να μείνει είναι το νόημα.

7. Ο Κωνσταντής είναι πιθανότατα ο αγαπημένος μου χαρακτήρας, και με πονάει ολίγον τι που δεν του έχουν δώσει πολύ χώρο να δείξει τι αξίζει. Όμως αυτό σιγά σιγά αλλάζει. Η σχέση του με τη Θεοδοσία με έχει αφήσει απίστευτα χαρούμενη. Μπορώ να γράψω ολόκληρη έκθεση για αυτόν (και ίσως το κάνω). Σε αυτό το σημείο, θέλω να πω πως δεν πιστεύω πως ο έρωτας ολοκληρώνει τον άνθρωπο, όχι απόλυτα. Παρόλα αυτά, θα ήθελα πολύ να δω τον Κωσταντή ερωτευμένο. Με μια έξυπνη δασκάλα που θα του διαβάσει ποίηση και θα δει το φως μέσα του. (Αχ πολύ θέλω να έρθει μια καινούρια δασκάλα στο χωριό στον δεύτερο κύκλο)

8. Πριν ακόμα αποκαλυφθεί η αλήθεια για τον Μελέτη, ήλπιζα η Ανέτ να πλησιάσει τον Μελέτη, και αυτός να της ανοιχτεί, όχι απαραίτητα ως γιος προς μητέρα, αλλά προς  μια ζεστή παρουσία που δεν αποστρέφει το βλέμμα από το σκοτάδι του. Άθλος πραγματικός, όμως δεν έχω εγκαταλείψει ακόμα την ελπίδα. Βλέπετε, το μεγάλο μου πρόβλημα με τη σχέση Μελέτη-Πηνελόπη είναι ότι δεν είναι βαθιά, ουσιώδης. Όμως μια μητρική σχέση, η ανάγκη του Μελέτη για το σπιτικό που στερήθηκε, αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει. Δεν είναι πολύ αργά για αυτόν.

9. Ο Δούκας παίζει και να είναι ο πιο ενδιαφέρον χαρακτήρας. Για αυτόν, όντως είναι αργά. Η επιρροή που έχει πάνω στον Μελέτη είναι τοξική. Πιστεύει σε αυτόν σαν φανατικός πιστός. Δεν δίστασε να σκοτώσει τον πατέρα των κοριτσιών, χτύπησε τον Κωσταντή - ο οποίος είναι ολόκληρος άντρας, κι όμως δεν αντιστάθηκε. Είναι αδίστακτος και κτηνώδης. 

10. Κάθε φορά που Ασημίνα είναι στην οθόνη, την ερωτεύομαι λίγο παραπάνω. Καταρχάς η Έλλη Τρίγγου είναι μαγεία. Ο πόνος της με πονά και μένα, και αν και δεν δικαιολογώ τις πράξεις της (πάλι η τοξική επήρεια των πρεσβύτερων Σεβαστών, μόνο που τώρα έχουμε να κάνουμε τη Μυρσίνη), τις καταλαβαίνω. Το μέλλον της με συναρπάζει και ανυπομονώ να το αντικρίσω.

11. Θέλω πάρα πολύ να δούμε το ‘’φάντασμα/πνεύμα’’ του μπαμπά Σταμίρη. Σε κάποιο όνειρο ίσως, σαν μια προσπάθεια να ενώσει τα κορίτσια του. Το πλήγμα που δέχτηκε η σχέση των αδελφών είναι ίσως το πιο πονεμένο κομμάτι της όλης ιστορίας. Με πονά βαθύτατα.