Işık diyordun al işte kör kuyular kadar ışıdı yeryüzü. Renk diyordun al işte bak çarşılar dolusu kırmızı. Süt beyazından geceler, sarı güneşler ortasında turuncu bir gün… Yitirilmiş saadetlerin bahçesinde mor çiçekler, kardeş değiliz diyorum inanmıyorsun..
"beşyüz borazan birden çalıyor.
bin davul birden vuruyor başımda..
gök gürültüleri
çekiç sesleri, makine sesleri
dağlardan kopan kocaman çığlar.
taşlar
kayalar
ey üstüme üstüme gelen deniz
ey cam kırıklarından kader
yeter artık
neredeyse çıldıracağım.
bir yeşil ötesine geldim durdum işte,
merdivenin son basamağındayım.
bir adım daha atsam..
kimseler tutamaz beni,
bir adım daha atsam karanlıktayım. "
eğer olduğunu sandığım kişiysen, -anonim görünen ama müsveddesi diyebileceğim.. en sevdiğim şiirden de benden de uzak durmanı tavsiye ederim.
ümit
yaşar
oğuzcana aittir
kendisi defalarca intiharı denemiş ama edememiştir.
oğlu galata kulesinden atlar,
cebinde bir not vardır;
baba sen yapamadın ama ben yaptım.
