Greatest Friendship.
Yan po ang title ng poem kong hinde man lang nasali sa finals.
Alam niyo bang inaasahan ko ang poem ko dun? Kasi, nung gumawa ako nun, lubusan kong inisip ang mga words na ilalagay ko, nanghiram pa ako ng diksyo para sa mga malalalim na words. Pero, peste lang talaga si KIM R. As in, siya talaga yung sinisisi ko sa hindi ko pagkasali sa finalists para sa poem chuchu na iyon. Eh, yun lang naman yung wish ko sa English. Lalo na't sumusulat ako ng poem simula pa nung Grade 5-summer - 1st year (first quarter) tapos, inaasahan kong masasali ako dun kasi may 7 best rates naman ako, then HINDE PALA DAHIL MAY TANGANG HINDI NAGBIGAY NG POEM KAY MA'AM NUNG HINAHANAP NIYA.
Nakakadepress much. As in. Dinamdam ko yun, oo. Masyado. Yun na nga lang yung ka-echosan ko sa buhay na pede kong ipagmalaki, di pa nangyari?!Â
Oh, poem! Why you have to be like this?
Mapapatay ko talaga si Rasdas. Lechengflan.
