#anapthras

Ζει και τριπαει σαν βελονα πικρη//

πικρη σαν το γελιο μεθυσμενου τρελου//

καποιου πρεζακια αρχαγγελου//

Στον βραχο του Λυκαβηττού//

Αναρωτήθηκες ποτέ αν σε σκεφτομαι καθολου;

Αναρωτήθηκες ποτε τι κρύβω στο μυαλό μου;

Ποιο ειναι το αγαπημένο μου φαγητό ή η πιο κακή μου συνήθεια;

Ποιο ειναι το τελευταιο πραγμα που κανω πριν παω για υπνο;

Το πρώτο πραγμα όταν ξυπνάω;

Αναρωτήθηκες ποτε τι σκεφτομαι όταν κοιτάζω τον ουρανό

Ή όταν κοιτάω εσενα;

Αναρωτήθηκες ποτε οτι ίσως σε εβλεπα πιο ομορφο, ακόμα και απο τον ουρανό;

Αναρωτήθηκες ποτέ γιατι προσπάθησα τόσο;

Γιατι δεν σε αφησα με την πρώτη στραβή

Ή

Γιατι δεν το έβαλα ποτε κατω;

Αναρωτήθηκες ποτε γιατι σ’αγαπησα αρκετα ώστε να μην θελήσω να σε ξεχάσω ποτε;

Αναρωτήθηκες ποτε, γιατι τόλμησα ολα αυτα για σενα;

Γιατι εκανα τοσα χιλιόμετρα για να σε δω μονο

Η γιατί ο μόνος λογος που κοιτούσα το ρολόι ήταν για να δω αν πλησίαζε η ωρα που θα ερχόσουν

Αναρωτήθηκες ποτε πόσο δύσκολο ήταν για μενα;

Αναρωτήθηκες ποτε τι θα μπορουσαμε να είχαμε γίνει;

Πόσο χαρούμενο θα μπορουσα να σε ειχα κάνει

Η πόσο χαρούμενη θα μπορουσες να με κανεις εσυ;

Αναρωτήθηκες γιατι δεν μπόρεσα ποτε να κοιτάξω καποιον με τον τρόπο που κοίταζα κάποτε εσενα;

Γιατι καθε φορά που ακουγα το όνομα σου ένιωθα να σκίζεται το σώμα μου στα δυο;

Αναρωτήθηκες ποτε τι θα είχε γίνει

Αν προσπαθούσα λιγο παραπανω

Αν έφευγα λιγο αργότερα

Αν ειχα πει δυο λεξεις ακόμα;

Μάλλον όχι.