بُّرْ اَبُرِّمِيَانْتُ مَا بُشَا ا بُشْکَرْ aljamiado/aljamía/عجمية ءَانْ تَنْبْلَارْ اِ مَا شُرْبّْرَانْدِيُ بَارْ اُتْرَ جَنْتَ هَبْلَنْدُ دا ءاشْتُ. لُ كَا مَا اِنْتَارَاشَ مُجُّ ءَاشْ بِارْ كُمُ اُتْرَ جَانْتَا اُشَ اُرتُغْرَفِيَ دِفَارَانْتَا
(بَّرُ دَا اُشَر تَنتُش دِيَكرِتِكُش بُّركَ شَا هَزَا لَانتُ ءَاشكرِبِر)
يُ ءانبّاسا كُن ءاشَ اِمَجَان دا وِكِبّاذِيَ، بّارُ نُ كارِيَ كُنفِيَرلَ بُّر شُ كُوانتَ. اَشِ كا ما بُّشا ا بُشكَر ا لاءار مَنُشكرِتُش، اِ ءاشُ اِنفلُيُ اَ مِ فُرمِ دا ءاشكرِبِر.
١ ترَتُ دا هَزار دِشتِنسِيُناش كا يَ نُ ءاكشِشتان ءان ءال كَشتالَّنُ مُذارنُ. شّ بَّرَ // اِ ز بَّرَ // اَبَّراسان ءان تُذُش لُش كا بِ، بّارُ لَ تَفسِرَ دال مَنسابُ دا ارابَلُ تَنبِيان تِيانا ه بَّرَ H <- F (بُّر ءاشُ hacer ءاش هَزار ءان باز دا اَسار)
٢ كُنشُنَنتاش فِنَلاش نَشَلاش شِيانبّرا شُن ن. اَونكا ءاشتان اَنتاش دا بِلَبِيَلاش نُ ءاش م. ءاشتُ نَذَ مَش اَبّلِکَ كُن بَّلَبرَش رُّمَنساش.
٣ بَّلَبرَش عَرباش ترَتَن دا مَنتانار شُش كُنشُنَنتاش اُرِجِنَلاش، بّارُ بُكَلَزَذَش كُمُ ءان ءاشبّنُّل. بُّر ءاشّانبّلُ الله كُمُنمانتا شا ءاشكرِبِيَ اَ ل لَّ هْ
٤ شا بُّواذان اُشَر بُكَلاش لَرغَش، بّارُ نُ بَّراسا شار مُي كُمُن. اَ مِي ما غُشتَ اُشَرلَش ءان بَّلَبرَش مُنُشِلَبِكَش، بّارُ نُو شا شِي ءاش كُنبّلاتَمانتا كُرّاكتُ
٥ ءارّا فُوارتا شِيانبّرا تِيانا شَدَهْ، هَشتَ ءان ءان اِنِسِيُ دا اُنَ بَّلَبرَ
٦** اَدمِتُ كا ءشتُ نُو لُو هَغُ، بّارُ اِغُوَل كِيارُ مانسِيُنَر: نو بَّراسان بّارمِتِرشا بَرِيُش كُنجُنتُش دا كُنشُنَنتاش، بَّرتِكُلَرمانتا اَل بّرِنسِبِّيُ دا اُنَ شِلَبَ، ءان لَش بَّلَبرَش كا بَّشَرِيَ ءاشُ شا اَنَّذات بُكَلاش. ءَانْتْرَا -> ءَانْتَارَا
فُرمَش دال مَغرِب دا لَش لاترَش
يُو شُلُ لَش اُشُ كُوَندُ ءاشكرِبُ اَ مَنُ. اَلغُنَش ءاشتَن ءان يُنِكُود، بّارُ يُو نُو لُش اُشُ مَش بُّركا نُو تِيانان مُي بُوانَ كُنبَّتِبِلِذَذ. ڧ ڢ ڪ . اِ ؞ ءارَ اُنَ بُّنتُوَسِيُن كُمُن
فُرمَش دال مغرب ءان تِنتَ ناغرَ، كُنبَّرَذَش كُن لَش فُرمَش دا اَنَتُلِيَ ءان تِنتَ رُّسَّ.
كُنبَّرَسِيُن دا دِيَكرِتِكُش: اَ اِ اُ اَّ اِّ اُّ
اِ ءاشَش شُن مِش اُبشاربَسِيُناش شُبرا ءال اُشُ اِشتُرِكُ دال عَلجَمِيَذُ؞ ءاش اُنَ بّرَكتِکَ اِشتُرِکَ مُي اِنتاراشَنتا. ما ءانكَنتَ هَبلَر دا ءاشتُ كُن اَمِغش كا شَبَان عَرَبا اِ اُردُو اِ كَشتالَّنُ. اُلتِمَمانتا ءاشتُبا ترَتَندُ دا بار كُوُ بّدرِيَ يار مانُش دابّاندِيانتا دا لَ بُكَلِزَسِيُن. شا ما اكرّا بّر ائي مركر كمو شي فوار بكل لرغ ا له التمه بكل دا انه بّلبره كوندو له كنشننتا انتارر شرئه بّشبلا كم كنشننتا فنل، مش اشر ياء همزه بّره مُشترر ائتش كم هزا ءال اردو. بّارُ نُو شَا كُوَنتُ اَيُذَرِئَ.
بّارُ بُوانُ، تامَ مُي اِنتاراشَنتا!