#activity 13

¡Hᴏʀᴀ ᴅᴇ ᴄᴏɴsᴛʀᴜɪʀ ᴏʀᴀᴄɪᴏɴᴇs ᴄᴏɴ ᴘʀᴏɴᴏᴍʙʀᴇs!

Cᴇʀʀᴀᴍᴏs ᴛᴇᴍᴀ ᴄᴏɴ ᴇsᴛᴀ ᴅɪᴠᴇʀᴛɪᴅᴀ ᴡᴏʀᴅ sᴇᴀʀᴄʜ (Sᴏᴘᴀ ᴅᴇ ʟᴇᴛʀᴀs) ᴄᴏɴ ᴇғᴇᴍéʀɪᴅᴇs ʏ ғᴇsᴛɪᴠɪᴅᴀᴅᴇs ᴅᴇ ɴᴜᴇsᴛʀᴏ ᴄᴀʟᴇɴᴅᴀʀɪᴏ ɴᴀᴄɪᴏɴᴀʟ

Nowadays when you hear the term piracy, the first place your mind goes may not be the bandits of the sea, stealing and plummeting ships as they see fit. Instead you may think about a very different type of piracy, one that lacks eye patch and peg legs, but involves an average citizen with an internet connection and a desire to listen to music.

A major problem in today’s day and age is the use of the internet to download/pirate a myriad of different copyright protected things; from pictures, songs and movies, to programs, games and operating systems. The protection over these items is now facing a very serious threat, which is creating a large divide between producers and consumers.

A large percentage of the consumer population would agree that stealing is illegal and that going into a store to take whatever you want is not something they would support.

i. Kung mahal mo ipaglaban mo! Lagi na lang yan yung sinasabi, pero ipaglalaban mo pa ba kung masaya na siya? Siguro dapat ipaglaban mo naman yung sarili mo, at mag-let go.

If you love him/her, fight for him/her.

If you love yourself, let him/her go.

ii. Sa relationships nandiyan yung break-balikan-break-balikan. Parang tanga no? Pareho lang kayong naglolokohan. Siguro dapat kailangan niyo nang mag-let go sa isa't isa? Kasi...

Never naging solusyon ang break-up... Sumuko na kayo pareho o! Pati nagawa niyo nang maghiwalay, kayang kaya niyo na ulit gawin ulit yon.

Parang exam lang yan na na-postponed e. Oo, hindi ka nakapag-exam, pero alam mong mage-exam pa rin kayo. Edi, imbes na i-prolong niyo lang yung agony at brokenheart niyo, magbreak na kayo sa lalong madaling panahon. Odiba, at least pag dumating ang panahon masaya ka na at nakamove on. 

iii. Kung nahihirapan ka na, panahon na para bigyan mo ng pansin ang sarili mo. Stop giving a fuck, let go, and be happy!

Alam naman na siguro nating lahat na iba ang pagsuko sa pagpaparaya diba?

Pagsuko, alam mong kahit 0.0001% chance meron pa pero binitawan mo na. Syempre may mga konektadong rason din naman yang mga yan. It's either, hindi mo na kaya o kaya mo po pero ayaw mo na. Normally, sinusukuan natin ang isang bagay dahil sa tingin natin, hindi natin `to kaya. Na walang pag-asa. Pero may pag-asa naman e. Nasayo na lang kung sasayangin mo o hindi.

Pagpaparaya, dito, alam nating kahit anong gawin natin, wala na. Wala na tayong magagawa para kumapit. Wala na tayong chance na pwedeng igrab. Kumabaga, wala na tayong ibang magawa kung hindi pagparaya kasi alam nating mas magbebenifit yung iba kapag pinakawalan mo ang isang tao o bagay.

Mahirap gawin `tong dalawang to pero hanggang may chance pa, kumapit ka pa. At kung alam mong kailangan mong magparaya then go. Mahirap pero worth it naman siya sa dulo. Makakahanap ka ng mas better kesa sa sinukuan mo. 

Mahirap kalimutan ang ginawa mo, masakit para sayo. Pero anong magagawa mo? Wala kang choice e. Basta hanggang pwede pa, wag kang bibitaw. Malay natin diba?