Kadının gücü toplumu yaratır, kadının gülüşü dünyaya baharı getirir!

Bugün 8 Mart…

Yüz yılı aşkın süredir, tekstil atölyelerinin dumanlı koridorlarında başlayan bir isyanın, grevlerin, yangınlarda yitirilen canların, grev çadırlarında büyüyen dayanışmanın, “Ekmek ve Gül” diye haykıran on binlerce kadının mirası.

Clara Zetkin’in Kopenhag’da attığı o kararlı adım, Rosa Luxemburg’un enternasyonalist öfkesi, New York’tan İstanbul’a, Rojava’dan Taksim’e uzanan kızıl bir zincir.

Biz emekçi kadınlar, evde karşılıksız emeğimizle, fabrikada düşük ücretle, tarlada alın teriyle, sokakta tacizle, savaşta bedenimizle sömürülenleriz.

Ama aynı zamanda zincir kıranlar, barikat kuranlar, devrim bayrağını en önde taşıyanlarız.

Patriyarkanın ve kapitalizmin çift sömürüsüne karşı, “Jin, Jiyan, Azadî” diye, “Kadın özgürleşmeden toplum özgürleşmez” diye, “Eşit işe eşit ücret, ev içi emeğin tanınması, İstanbul Sözleşmesi yaşatır!” diye haykıranlarız.

Bugün mor değil, kızıldır 8 Mart.

Çünkü eşitlik dilenilmez, alınır.

Çünkü özgürlük bahşedilmez, kazanılır.

Çünkü ekmek de gül de, barış da adalet de ancak sınıf mücadelesiyle, kadın dayanışmasıyla, enternasyonalist iradeyle gelir.

Bu yüzden diyoruz ki:

Sömürü düzenine, erkek egemenliğine, faşizme, gericiliğe, savaşlara karşı omuz omuza!

Faili koruyan yasaları yırtıp atacağız,

İstanbul Sözleşmesi’ni geri getireceğiz,

Ev içi emeği ücretli sayacağız,

Çocuk bakımını toplumsal sorumluluk yapacağız,

Kadına yönelik şiddeti bitirecek devrimci bir dünya kuracağız.

Yaşasın 8 Mart!

Yaşasın emekçi kadınların enternasyonal dayanışması!

Yaşasın sosyalist feminist mücadele!

8 Mart kızıldır, direnişle aydınlanır dünya.

YAŞAMDA KADIN OLARAK VAR OLMAYA ÇALIŞMAK..

Aslında yukarıdaki cümle her şeye yeter gibi ama yinede söylenecek o kadar şey var ki..

İnsan neden diye düşünmeden duramıyor.

Neden kadın var olmaya çalışıyor?

Neden kabul görmek için bir çaba harcıyor?

Neden kadın sadece kadın olamıyor da anne oluyor ?

Neden var oluşu tek bir sıfat arkasında kutsanıyor?

Neden namus(!) kavramı dayatılıyor?

Neden susturuluyor?

Neden hiçe sayılıyor?

Neden bir objeymiş gibi bakılıyor?

Neden sadece yaşamıyor da yaşamaya çabalamak zorunda bırakılıyor.. biraz nefes almak için çıktığı sokakta neden öldürülüyor kadın?

Neden defalarca arkasına bakmak zorunda kalıyor ?

Kadın yaşamak için neden çaba harcıyor.. insan neden diye sormadan duramıyor.

Neden kadın çalışamaz ?

Neden kadın tek başına yaşayamaz?

Neden bir kadın anne değilse, anne olmayı tercih etmemişse , kendini anne olmaya hazır hissetmemişse ötekileştiriliyor ?

Kadın neden bu yüzden kötü hissetti?

Neden yakıldı kadın ?

Neden parçalara ayrıldı ?

Neden öldüresiye dayak yedi?

Neden binaların tepesinden atıldı?

Neden korktu bu kadar?

Neden kadınlardan korktular bu kadar?

Korktular evet korktular ki yok etmeye çalıştılar.

Korktular çünkü güçlüydü kadın !

Kadın onlara rağmen var oldu.. hep vardı, hep var olsun!

Çok üzgünüm, bütün bu dayatmalar yüzünden..

Bütün bu yaşanılanlar yüzünden..

En kısa zamanda yaşamaya çalıştığımız değil de yaşadığımız günleri görmeyi diliyorum.