First issue for the series of videos produced for Behind Magazine; a crew of riders, mainly picked in the Alone Collective rooster plus friends and local heroes, trips from spot to spot in five different European spot, bringing fun and creativity on spot. The key is the number 5, but if you pay attention you could read something else in the title...

For this first stop we chose Bardonecchia and hid awesome snowpark. We took with us Andre Dollars and Sisko, but already there we found our man Michele Lobrano, Ruggero Naccari and some other local dudes who ripped hard as well..

3rd Hit (So it's you) - Julie

"Really? t'was a good news, i'll tell mom later when she got home na. Thanks bro, bye" ngiti ang namutawi sa mga labi ni Elmo ng marinig ang magandang ibinalita ni Alvin sa kaniya. 1 taon na rin kasi ang nakalipas ng maoperahan siya at magsimulang hanapin ang nagdonate ng kaniyang puso.

"Mom i've good news for you" taas ng dalawang kilay habang nakaupo sa sofa. "And what is it?" blankong tanong sa anak. "Alvin already found the family who donated my heart. Isn't a good news? Finally, makikilala ko na rin yung pamilyang nagdugtong sa buhay ko."

Inilapag naman ni Pia ang mga pinamili sabay lapit sa anak "Yes son, and we should thank them." Tumayo naman si Elmo at naglakad papuntang kusina "So, kelan tayo uuwi sa philippines? excited nitong tanong sa ina . "Ikaw, kung kelan mo gusto bumalik."

"Really mom? how bout tomorrow?" wagas nitong ngiti na may pagpapacute pang kasama. "Tomorrow? are you serious? agad agad?" natatawang sambit ni Pia. "I'm serious mom" lapag ng basong tubig na ininuman. "Are you okay na ba?"

"Of course, 1 year na rin ako nagpapahinga at nagpalakas. I think enough na yun. Baka mas malakas pa ako sa kalabaw ngayon." pagyayabang nito sa kaniyang ina. "Give me one week para maayos lahat ng dapat ayusin dito, is that alright with you son?" aprub sign lang ang itinugon ni Elmo sa kaniyang mommy.

Mabilis lumipas ang isang linggo at nakabalik na sila sa pilipinas. Nakontak na rin ni Pia ang pamilyang nagdonate ng puso ni Elmo. Naka set up na rin kung kelan sila magkikita.

------------------------------------------------------------------------------

"Julie? Oh mah, your here na. Grabe ang laki ng inimprove mo ah? Mas maganda ka na sa akin ngayon." gulat na reaction ni Anne ng makitang umuwi na ang kapatid mula sa napakahabang bakasyon nito sa Batangas. "Oa lang teh, isang taon lang ako nawala kung makareact wagas." pagbibiro nito sa nakakatandang kapatid. "Your so back na nga, ikaw na ikaw yung Julie na nawala sa amin ng mahabang panahon." at niyakap na niya ng mahigpit ang kapatid.

"I miss you sis, it's been really a long time. Iba pa rin yung nakakasama ko kayo. Sila mama?" Salampak sa sofa habang iginala ang mga mata sa kabuuan ng kanilang bahay. "Umalis sila ni Papa, wait kailangan ko na silang tawagan." agad naman siyang pinigil ni Julie "Wag mo muna sila tawagan, i'll surprise them." Nagprepare si Julie ng iba't ibang favorite food ng kaniyang parents sa tulong ni Anne. Inabot din sila ng dalawang oras sa pagluluto ng marinig nilang may kotseng pumarada sa kanilang garahe. "Ate andyan na sila, daliiiiian mo dyan"

"Anong meron?" Nagtatakang tanong ng kanilang mommy. "Wala namang may birthday or okasyon di ba?" Tiningnan ni Jonathan lahat ng mga nakahaing pagkain sa mesa. "Anne, may kailangan ka no? Tell us, ano un?" Agad namang lumapit si Anne sa mga magulang at kumapit sa bisig ng daddy niya. "Hindi naman po kailangan ng okasyon para maghanda ng ganito di ba, may bisita po kasi tayo ngayon kaya kaialangan nating maghanda at magcelebrate."

"Bisita?" sabay na tanong ng dalawa.

Lumabas si Julie sa kusina na may dalang tray "I'm home!"

Hindi na napigilan ni Marivic ang labis na saya ng makita ang bunsong anak. Agad niya itong niyakap ng mahigpit at hinagkan hagkan sa pisngi. "I miss my baby so much, thank God your home na." Nilapitan sila nung dalawa at nag group hug ang buong pamilya.

-------------------------------------------------------------------------------

"So are you sure na gusto mo siya makilala?" Curious na tanong ni Anne sa kapatid. "Of course, gusto ko syempre makilala yung taong nag iingat ngayon sa puso ni Javie."

Bago pa man lumabas ng kwarto si Julie ay tinawag siya ni Anne "Is it a guy or a girl?" Itinaas lamang ni Julie ang dalawang balikat bilang tugon.

Nagtungo na si Julie sa Montelibano residence para makilala ang mystery person na sinabi sa kaniya ni Therese makalipas ang ilang araw. Habang nagdridrive ay bigla na lamang siya itinirik ng sasakyan "Not now, please." mahinang sambit sa sarili. Agad naman niyang tiningan ang naging problema at nakita niyang naflatan siya ng gulong. "Bakit ngayon pa, pag siniswerte ka naman oh" Nakadress at high heels pa man din siya ng araw na yun.

Pinapara ni Julie ang bawat sasakyang dadaan sa kaniya para humingi ng tulong, pero madalang ang dumaraan at kung mero man ay di siya pinapansin. Ilang sandali lang ay may dumaang itim na kotse at hinintuan siya. Bumaba ang driver at nilapitan agad si Julie "Miss, may maitutulong ba ako?' tanong ng lalaki kay Julie. "Tamang tama, naflatan kasi ako ng gulong e. Pwede bang magpatulong?" nahihiyang tanong ng dalaga. "Sure, asan ba yung tires mo?"

"Nasa compartment" ginuide niya ang lalaki para kunin ang gulong. "Sige miss pakibaba na lang yung gulong" parang natulala si Julie sa sinabi nung lalaki. "Anong sabi mo?" tanong niya. "Yung gulong pakibaba" pagmamando nito. Walang nagawa si Julie kundi ibaba ang gulong sa compartment. "Yan, so pakidala na lang dun sa unahan." utos ng lalaki. "Seryoso ka?" medyo naiinis na tanong ni Julie. "Mukha ba akong nagbibiro?" sagot nito.

Padabog nitong nilapag ang gulong sa gilid ng kaniyang sasakyan. "Miss, yung pang ikot ng turnilyo? Pasuyo naman" Hindi na nagsalita si Julie at sa halip ay kunin ang pinapakuha nung lalaki. "Oh" abot nito. "Sige, tanggalin mo na isa isa yung turnilyo bago mo alisin yung gulong" Bigla nag init ang ulo ni Julie ng marinig ang sinabi nung lalaki. "Alam mo, hindi taga mando ang kailangan ko dito. Kundi ang tutulong sa akin para magpalit ng gulong. Kung ako din naman pala ang magpapalit ng flat kong gulong e hindi na kita kailangan dito. Kaya pwede ba umalis ka na lang". sabay tulak sa lalaki papalayo. "Sure ka? Akala ko naman kasi nagpapaturo ka lang magpalit ng flat tires. Sige ako na magpapalit ng tires mo." pagpupumilit nito. "Hindi na, hindi ko kailangan ng tulog mo" sungit na sambit ni Julie.

Bago pa man pumasok sa sasakyan ang lalaki ay nilingon nito si JUlie "Miss, sure ka?" Inirapan na lamang ni Julie ang lalaki. Agad naman niyang tinawagan ang kaniyang ate para magpasundo na. Late na kasi siya sa usapan nila ng mommy ni Javie.

--------------------------------------------------------------------------------

"Hija, bakit ngayon ka lang? Kanina ka pa namin hinihintay."

Beso kay Therese "Na flat po kasi yung gulong ko kanina nung papunta na ako dito tapos may isa pong dumagdag pa." Naglakad sila papuntang sala "Oh, buti naman sinundo ka ni Anne. Btw, Julie this is Elmo. recipient ng puso ni Javie"

Nakatalikod si Elmo nun at dahang dahang humarap ng marinig ang kaniyang pangalan. Matipid ang ngiti nito, at ng makita si Julie ay mas lumaki ang ngiti sa kaniyang mga labi. "Hi" bati nito kay Julie. "Ikaw?" gulat na may halong inis na tanong kay Elmo.

Inilahad ni Elmo ang kaniyang kamay kay Julie para makipag shake hands, wala namang nagawa si Julie at inabot niya yun para na rin respeto sa mga taong nakapaligid sa kaniya kahit inis siya dito.

Nagsalo salo sila sa hapag kainan. Maraming naikwento si Elmo tungkol sa kaniya, kung bakit kinailangan niyang mag undergo noon ng heart transplant. Kinilala niya ang mga taong nagbigay sa kaniya ng panagalawang buhay.

"Thank you po sa lahat, sa lunch at dinner. Nabusog po ako and masaya po akong makilala kayong lahat. I know masaya si Javie kung nasaan man siya ngayon, at malaki ang pasasalamat ko sa kaniya. I'll visit him soon, yun ay kung sasamahan po ako ni Julie." Nabigla si Julie ng sinabi yun ni Elmo, sa loob loob niya ay bakit siya pa ang kailangan sumama sa lalaking yun, pwede naman ang mismong pamilya na ni Javie.

Nagpaalam na si Elmo sa pamilya Montelibano. Bago pa man siya tuluyang lumabas ay nilapitan niya si Julie "Sorry kanina. Iniiwasan ko kasing mapagod. Baka makasama na naman sa puso ko."

At isang wagas na ngiti ang iniwan ni Elmo kay Julie..

2nd Hit (Doin' Just Fine) - Elmo

"Elmo, how many times i've told you to stop playing basketball. It may harm your condition." Sermon ni Pia sa kaisa isang anak. Lumapit naman agad si Elmo sa ina para amuhin ito, "Ma, i'm okay. Im good, Look oh!" At tumalon talon na parang bata. "Stop it, kung sa tingin mo madadaan mo na naman ako sa style mong yan nagkakamali ka." Niyakap ng mahigpit ni Elmo ang kaniyang Mommy. "Hindi ako mawawala, I promise. I love you mom" Sabay halik sa pisngi.

Labis pa rin ang pag aalala ni Pia sa anak mula ng madiagnose ito na may heart problem. Namatay kasi ang papa ni Elmo years ago dahil sa MI (atake sa puso) kaya ganun na lang niya pinag iingat si Elmo. Sinabi sa kniya ng doctor na humihina na ang puso ni Elmo at pinapaiwas sa anumang extreme activities na magcacause sa kaniya ng sobrang pagod at stress. Pero sadyang matigas ang ulo ng anak niya na minana niya sa kaniyang yumaong ama.

Habang kumakain "Elmo, stop playing basketball. I'm serious" Ibinaba ni Elmo ang kinakain at patuloy na namang nangatwiran sa ina " But ma, lalo ko lang binibaby yung sakit ko. Parang feeling ko pag hindi ako gumalaw lalo lang akong manghihina, feeling ko mas iikli pa ang buhay ko" Biglang tumayo ang mommy niya at hindi na tinapos ang kinakain "No buts Elmo, my decision is final. No more basketball for you"

Nanahimik na lamang si Elmo sa kinauupuan niya, alam niyang seryoso ang mommy niya sa puntong yun. Tinapos na lamang niya ang pagakain mag isa at lumabas ng bahay para maghanap ng makakausap.

"Ano ba namang mukha yan?" pang aasar ni Alvin, pinsan ni Elmo. "Mom doesn't want me to play basketball anymore, and it made me really sick" pagkukumpisal niya. "It's for your own good naman bro, try to understand tita. Syempre masyado lang siyang protective sayo kasi dahil sa condition mo. Ayaw ka lang niya mawala gaya ni tito" tapik sa balikat. "I guess mom is just paranoid sa mga bagay na hindi pa naman nangyayari o mangyayari."

Imbis na buong maghapon nila pagusapan ang problema ay nagliwaliw na lang sila. Nag motor race ang dalawa, kahit ayaw ni Alvin ay mapilit si Elmo. At ng makauwi sila ay bigla na lamang napahawak si Elmo sa pader hawak ang kaniyang dibdib. Dali dali naman siyang inalalayan ni Alvin "Bro, anong nangyari? okay ka lang ba?" ipinasok na siya ni Alvin sa loob ng bahay "Manang, si Tita Pia?" mabilis na tanong sa kasambahay "Nasa taas po sir, teka po tatawagin ko"

Ibinaba muna ni Alvin sa sofa tsaka kinuha ang mga gamot nito. Patakbo namang bumaba si Pia patungo sa kaniyang anak. "Elmo, what happened?" alalang tanong ng ina. "Mom, I'm okay. Medyo napagod lang siguro" bakas ang labis na paninikip ng dibdib. Hingal namang inabot ni Alvin ang maintenance na gamot ng pinsan. "Alvin, saan ba kayo galing? Bakit napagod siya ng ganyan?" Abot ng gamot kay Elmo. "Tita, ano kasi e" Bago pa man matapos ni Alvin ang sasabihin ay agad namang sumabat si Elmo "Sa mall lang ma, medyo maraming tao kanina dun which hindi namin expected. Naglakad lakad kami then arcade lang." tiningnan naman ni Pia si Alvin para makasigurado na nagsasabi ng totoo ang kaniyang anak "Is that true?"

"Yes po tita" mabilis na tugon ni Alvin.

Iniakyat na nila si Elmo sa kaniyang kwarto para makapag pahinga. Habang natutulog ang kaniyang anak ay pinagmasdan ito ni Pia, tumabi siya rito at hinimas himas ang buhok. "Sa bawat sigundo na lumilipas, mas lalo akong natatakot. Dahil hindi ko alam kung ilang minuto, oras, araw o buwan pa kita makakasama. Elmo sana naiintindihan mo kung bakit ako nagiging protective sayo, ayoko kasing dumating yung time na kailangan mo din ako iwan gaya ng daddy mo. Sana ingatan mo din yang puso mo gaya ng pag ingat ko sayo anak. Hidi ko na kakayanin pa kung pati ikaw kukunin sa akin" sabay agos ng kaniyang mga luha.

Kinabukasan ay maagang umalis si Elmo sa kanilang bahay, ngunit bago siya tuluyan pumunta sa championship game ay pumasok muna siya sa kwarto ng kaniyang mommy at may iniwang sulat. Lumapit ito at humalik sa noo ng ina "I love you mom"

Nang magising si Pia ay agad bumungad sa kaniya ang isang sulat na nakapatong sa kaniyang table, agad naman itong binasa.

Note: Good morning mom, hindi na kita ginising kasi alam kong hindi mo rin naman ako papayagan. Championship game namin ngayon, pero don't worry ma. Last ko na to, after this game no more basketball. I promise! Para sayo ang game na to, pag uwi ko magcecelebrate tayo kasi i know mananalo kami dito. I love you so much mom. Elmo

Dali dali namang nagbihis si Pia at pumunta sa game nila Elmo. Hindi niya maipaliwanag ang kaba na nararamdaman niya nung time na yun, huli niyang naramdaman ang feeling na yun nung inatake sa puso ang daddy ni Elmo.

Nang dumating siya ay 4th quarter na ng laro. Hinanap agad ng mga mata niya si Elmo at agad naman niya itong nakita. Napatingin din naman sa gawi niya ang anak at isang wagas na ngiti ang ibinati nito sa ina. Tabla ang laban ng magkabilang players, ng ilang minuto na lang ay nasa team ni Elmo ang bola at nasa kaniya din ang huling tira. Bakas dito ang kaba, at ng ishinoot niya ito ay pumasok naman ang bola. Nagtayuan ang maraming tao sa pagkapanalo nila. Si Elmo naman ay agad hinanap ang ina at nginitian ito ngunit maya maya ay bigla na lamang itong bumagsak at nawalan ng malay.

Itinakbo naman agad sa malapit na hospital si Elmo. Ilang oras din ang lumipas at lumabas na ang doctor sa ER at agad kinausp si Pia. "Mam, kayo po ba ang mother ng pasyente?" lapit kay Pia. "Opo doc, how's my son? Is he okay?" aligagang tanong ng nag aalalang ina. "To be honest with you, mahina na ang response ng puso ng pasyente and we suggest for a heart transplant as soon as possible"

"Gawin niyo ang lahat doc, just keep my son alive"

Agad namang umaksyon ang hospital at naghanap ng magiging donor ng puso ni Elmo, hindi naman sila nabigo. May isang pamilya kasi ang nagdonor ng puso ng kanilang anak matapos itong masawi sa isang car accident. Agad din namang sumailalaim si Elmo sa isang operasyon.

Labis naman ang pagdarasal ng mga kaanak ni Elmo na malampasan niya ang operasyon na gagawin sa kaniya. Nang matapos ang ilang oras na paghihintay at pag aalala ay lumabas na ang surgeon sa OR at agad binigyan ng updates ang pamilya ni Elmo "Nalampasan niya ang critical stage ng operation, lumalaban talaga ang pasyente para madugtungan ang kaniyang buhay. Anytime pwede na siyang ilipat sa private room"

Nanatili si Elmo sa hospital ng ilang linggo para makarecover agad. At napagdesisyunan naman ni Pia na sa States muna sila manatili para na rin makapag bakasyon at makapag relax ang mag ina. Makakatulong din kasi ito kay Elmo para sa agarang pag recover.

"Alvin, ikaw ng bahala sa pinapahanap ko ah?" bilin ni Pia sa pamangkin. "I will po tita, i'll update you pag may lead na po ako."

"Hanapin mo sila ng maigi dude para ako mismo ang makapagpasalamat sa panibagong buhay na ibinigay nila sa akin" tapik sa balikat. "Ako ng bahal dito, ang gawin mo magpagaling ka lang dun. Pagbalik mo basketball ulit tayo"

"Sige ba, nang magkaalaman na tayo." magkasabay silang nagtawanan. "Kayong dalawa talaga, at ikaw hindi ka pa natuto" kabig kay Elmo ng kaniyang ina.

"So paano bro, we have to go. I'll see you soon" fist bump. "Ingat po kayo"

1st Hit (Dream without you) - Julie

"Mahal na mahal kita" paulit ulit na tumatakbo sa utak ni Julie habang nakasalampak ang sarili sa puntod ng kaniyang boyfriend na si Javie. Tatlong taon niya itong naging  boyfriend bago ito namatay sa isang car accidents few months ago. Palagi siyang dumadalaw sa puntod nito, halos ito na ang naging buhay niya ng mawala si Javie. Pati ang pag aayos sa sarili ay di na rin niya magawa. "I knew it! Andito ka lang." Sambit ng isang babae habang nagpapagpag ng payong dahil sa lakas ng ulan.

"Let's go Julie, nagwoworry na sayo sila Mama. Tingnan mo oh, aabutan na tayo ng bagyo dito."

"Mauna ka na ate, dito muna ako. Gusto kong mapag isa." lumanay na tugon nito sa nakakatandang kapatid.

"Mapag isa? My god Julie, ilang buwan ka na bang ganyan? Halos nung nawala si Javie e hindi ka na ulit namin naramdaman."

"Hindi mo naman kasi alam yung nararamdaman ko" Pagpatak ng mga luha.

"Julie, ramdam ko yung sakit na nandyan sa puso mo. Pero sana imulat mo yung mga mata mo. Hindi dito or hindi kay Javie umiikot ang buhay mo. Hindi lang siya yung nagmamahal sayo. Sana naman isipin mo na may pamilyang nagaalala sayo." Inis na sermon ni Anne.

Tumayo si Julie at lumapit sa kanina pang naiinis na si Anne. "Hindi ko naman sinabi na mag alala kayo sa akin e. Kaya ko ang sarili ko. At hindi niyo alam kung gaano kasakit mawalan ng taong minahal mo ng sobra, na bigla na lang kukunin ng walang sapat na dahilan kung bakit."

"Yun ba ang gusto mo? Sige, hahayaan na lang kita. Gawin mo na lang lahat ng gusto mo tutal ayaw mo naman tulungan yang sarili mo. Pagod na ko Julie, nakakapagod ka ng intindihin." Tuloy alis ng sementeryo at iniwan ng mag isa ang kapatid. Nanatili sa ganung posisyon si Julie, patuloy ang pagluha kasabay ng malakas na pagbuhos ng ulan.

Lumipas pa ang mga araw na walang palyang pagbisita ni Julie kay Javie. "Sabi ng parents mo lagi ka raw nandito" Nilingon agad ni Julie ang pinanggalingan ng boses. "Tita?" Sabay lapit kay Therese, Mommy ni Javie. "You look very different hija, mukhang napapabayaan mo na ang sarili mo and alam kong hindi yun magugustuhan ni Javie." Hawi ng buhok ng dalaga.

"I know Javie already left us pero I believe na lagi lang siya sa ating mga tabi. Pinagmamasdan niya tayo lahat and hindi siya matutuwa kung isa sa atin e labis na kinukulong ang sarili sa kalungkutan. Lalong lalo ka na hija. I know how you love my son that much pero kahit ako ayokong makita kang nagkakaganyan. Julie, it's time for you to move on, like us." Pagkumbinsi sa dalaga.

"Pero tita, ayoko siyang kalimutan."

"Hindi mo naman siya kakalimutan e, alam ko lagi siya dyan" Turo sa dibdib "Mabubuhay siya sa magagandang alaala na iniwan niya" Matipid na ngiti.

Inilapag ni Therese ang dalang bulaklak at inilagay sa ibabaw ng nitso ni Javie "Dinonate pala namin ang puso niya, yun kasi lagi ang sinasabi niya noon. Na kapag nawala siya idonate daw namin yung mga organ na mapapakinabangan pa. May isang taong nangailangan ng puso nung time na kinuha sa atin si Javie. And hindi kami nagdalawang isip na idonate iyon. Tinitrace na namin kung sino yung nakakuha ng puso niya, dun man lang makita namin kung sa mabuting tao ba napunta yun."

"Tita, kung sakaling makita niyo na siya gusto ko rin po siyang makilala. Gusto kong siguruhin na aalagaan niya yung puso ni Javie."

"Makakaasa ka hija" Mahigpit na yakap.

Yun ang huling pagkakataon na nagkita si Julie at Therese. Hindi na muli pang pumunta si Julie sa sementeryo para dalawin si Javie. Sa halip ay nagkulong naman ito sa kaniyang kwarto. Labis na ang pag aalala ng kaniyang pamilya pero kahit ang mga ito ay walang magawa.

Naglilinis si Julie ng bigla siyang mapatingin sa salamin. Lumapit ito at pinagmasdan ang sarili "Tama nga siguro sila, masyado ko na ngang kinulong ang sarili ko sa kalungkutan. Hindi ko na inisip yung mga taong nasa paligid ko, Yung mga taong nagmamahal sa akin." Sabay tungo at abot ng picture nilang dalawa ni Javie. "Ang daya mo, iniwan mo ako agad. Ni hindi ka man lag nagpaalam." Unti unting pagpatak ng mga luha "I will always love you babe, hindi ka mawawala sa puso ko. Ikaw lang ang magiging laman nito."

Ilang araw pa ang lumipas at nagdesisyon si Julie na umalis mun at magbakasyon sa malayo para na rin makapag isip isip. "Sigurado ka ba anak sa desisyon mo?" Pag aalalang tanong ng kaniyan ina. "Opo ma, ito lang kasi yung naiisip kong paraan para makalimutan lahat ng malulungkot na nangyari. At tsaka gusto kong ibalik yung dating Julie na kilala niyong lahat." Wagas na ngiti. Yakap lamang ang itinugon ng kaniyang ina sa kaniya. Bago pa man lumabas ng bahay ay lumapit ito sa kaniyang kapatid "Ate, alam ko matagal tayong hindi nag usap pero i just want to say sorry sa lahat ng mga maling bagay na nasabi ko sayo noon, i guess nasa peak lang ako ng emotion that time. Super namiss kita."

"Ikaw lang e, pero hindi naman kita masisi kasi alam ko nasaktan ka ng sobra. Kailangan mo ba talaga umalis?" Malungkot na sambit ng nakakatandang kapatid. "Kailangan sis, I need some space para mahanap yung sarili ko. But don't worry once Im okay babalik ako agad. Hindi naman siguro ako ganun katagal mawawala" Pagkumbinsi sa kapatid na may kasamang mahigpit na yakap "Hihintayin ka namin, wag mong tagalan ah? Take care sis, I love you. We love you"

Bago pa man tumungo sa rest house si Julie ay dumeretso muna siya sa sementeryo para magpaalam kay Javie. "Babe, aalis muna ako ah? I know alam ko, alam mo kung bakit ko gagawin to. Kailanagan ko lang hanapin yung Julie na minahal niyong lahat. Hindi ko to gagawin dahil gusto na kita kalimutan pero dahil gusto ko ipakita sayo na magiging okay ako. Yun naman din ang gusto mo di ba? Good bye for now babe, I love you. Till we meet again"

Nanatili si Julie sa isa nilang rest house sa batangas. Madalas siyang mamasyal mag isa para maaliw. Kung minsan nama'y inaayos niya ang arrangement ng kanilang garden. Hindi rin naman siya pumalya na tumawag sa kaniyang mga magulang, ikinekwento niya lahat ng ngyayari sa kaniya ng buong araw. Mas napapadalas na ang ngiti sa kaniyang mga labi.

"Ill be home soon" bulong sarili bago tuluyang natulog..

Lights off!

UP NEXT: 2nd Hit (Doin' Just Fine) - Elmo