#4.8.24

This week's froggy friend (yes, definitely a frog) knows what no one knows: the nose knows.

yine de, bunca karmaşa içinde bile ışığını görmezden gelemiyorum. varlığı bunaltıcı günlerde rahatlık sağlayan o çok beklenen esinti gibi. ömrümce beklediğim bir esinti. endişelerimin ağırlığını anlıyor ve hafifletiyor. buna hala alışamadım. endişelerimi tamamıyla almıyor hayır. ama ışığı o kadar parlak ki kalanlara kafamı çevirip de bakamıyorum. kaygılarımı yok etmiyor ama yanımda oturuyor. gözlerinde korkularımın beni tanımlamadığı bir dünya var.

hayat bir süredir daha yumuşak, daha basit. dinlediğim şarkılar daha nazik.

mutluluklar çok daha basit. aptal bi şaka üzerine paylaşılan kahkahalar, elimi tutması, ne olursa olsun istenmek. görülmenin ve yine de kalacağını bilmenin verdiği konfor. sabır ve anlayış. artık dünya bir dizi -olası- çukurlardan ibaret değil. dünya artık anılarımızın bir bahçesi. 8 yıl evsiz dolandım. kollarında bir sığınak buldum. sessiz bir ev. kaçmam gerekmeyen bir ev. şu sıralar cesur -ve biraz da meraklı- hissediyorum.

Lottie on her IG 🤍