#32dicembre

Akala ko talaga wala na, hindi ko na mararanasan to. Pero bakit ganto ang nararamdaman ko? Ang hirap. Parang deja vu lang, naramdaman ko nanaman yung kirot sa puso, tulad noong mga panahon na sarili ko ang kalaban ko para makalimutan ka. Dapat hindi na ako ganto, diba? Dapat nga masaya na ako dahil ayos na pag uusap naten ngayon. Pero hindi. 

Sabi mo “Bumalik ka sakin” Alam kong biro lang yun, hindi naman ako ganong katanga, pero bakit parang nanguna pa yung pag asa ko kesa marealize ko na hindi naman seryosong usapan yun? Sinabi mo na nga nang deretsuhan na laro laro lang yung tayo noon, pero bakit baliwala lang sakin? Hindi ko binigyan nang bigat ang mga nakakasakit na salita mo, puro yung magaganda lang ang gusto kong marinig at pansinin. 

Hindi ko inakala na ganon pala ang sasabihin nang pinsan ko. Simpleng usapan lang naman yung samin tapos bigla nalang syang tumingin sakin at yun ang sinabi. Tinanong ko sya kung bakit, wala lang daw, feel nya lang. Ganoin. Napaisip nalang ako. Grabe, ilang taon na ang nakalipas pero sya, well, sila yun parin ang iniisip nila, na si Jeff parin talaga ang makakatuluyan ko. Ayoko sanang bigyan nang bigat yung ganong usapan dahil hindi naman sya Dyos para sabihin na yun talaga ang mangyayari, hula hula lang yun nang pinsan ko, yung nafeel nya, syempre. 

Pero paano kung sya nga? In 4 years, kahit kailan hindi ako nag share nang nararamdaman ko sa iba tungkol sa kung ano mang nangyari samin ni Jeffrey, kinimkim ko lang yun at dito ko lang inilabas sa Blog ko. Alam nang iba na iniwan nya ako, pero hindi nila alam yung move on part. Yun bang mas matagal pa yung pag momove on ko kesa sa pinag samahan namen. 

Sabi mo sakin na hindi mo matangap ang nakaraan ko, pero diba nag bago na ako noon? Alam na alam mo yun, ilang beses ko na naipakita sayo na hindi na ako yung dati, na wala na akong balak balikan kung ano man ang naging landas nang buhay ko noon. Pero ano? Hindi ka naniwala sakin. 

Sabi mo sakin na may nakilala kang bago, anong naging pag kukulang ko sayo? Minahal kita, nang sagad sagad, binigay ko sayo lahat nang mga hinihiling mo, hindi naman siguro ako nag kulang, diba? Pero bakit nakuha mo parin maghanap nang iba? Hindi ba ako sapat? 

Tandang tanda ko parin yung araw kung kailan sinabi mo sakin na hindi mo na ako mahal. Ayokong maniwala sayo noon, nag makaawa ako sayo through calls, texts. Pinaalala ko sayo na mahal kita, na nag mamahalan tayo. Pero anong isinagot mo? Hindi na. Hindi ako nakatulog noon, text ako nang text sayo, nag mukha na akong tanga pero hindi ako tumigil, hanggang umaga, ganon parin. Alam mo ba kung gaano kahirap para sakin ang ibaba ang sarili kong pride? Kilala mo ako, alam na alam mo yun. Pero ano? Wala, mas mataas at mas matibay pala ang pride mo. 

Yun lang ang kailangan para mapangiti mo ako at para maibalik ang mga masasaya nateng alaala. Nitong mga nakaraan na taon, lagi ko nalang iniisip ang mga hindi magandang nangyari saten, ang bakit nang lahat, kung gaano ako nasaktan. Punong puno ang isip ko nang mga negative thoughts, sayo ko ibinato lahat nang kasalanan at nabulag ako sa sakit na nararamdaman. Hindi ko naiintindihan na nagkamali din ako dahil hiniling kong mahalin mo ako the same way I did. Tao ka din lang, at hindi mo pwedeng i-force kung ano man ang nararamdaman mo kaya mas pinili mong iwan ako kesa mag paasa. At ngayon, na naintindihan ko na ang lahat, I thank you. 

Noon, hindi ko maintindihan kung bakit mo ako sinaktan, kung bakit iniwan mo ako nang walang matibay na dahilan. Minahal kita nang sobra sobra at binigay ko sayo lahat nang makakaya ko, pero mas pinili mo pa talagang wasakin ako. Hindi ako mapakali noon, hindi ko maintindihan. Lagi kong tinatanong sa sarili ko kung bakit mo sinayang ang lahat, kung bakit nagawa mong layuan ako. Alam mo kung gaano kita minahal, at alam mo din kung gaano katagal bago ako nakatayo ulit.

Ngayon, ako naman ang lumayo sa taong alam ko na mahal na mahal ako, alam kong binigay sakin lahat, alam kong nasasaktan at iniwan kong wasak wasak. Ginawa nya lahat para mapasaya nya ako, hindi sya kahit kailan nag kulang, pero nagawa ko paring sayangin ang pag mamahal nya sakin iwan nang walang matibay na dahilan. Ako ngayon ang tumatayo sa posisyon mo noon, at naiintindihan ko na kung bakit nagawa mo sakin yun. 

Tama ang sinasabi nilang hindi mo talaga maiintindihan ang sitwasyon kung wala ka sa posisyon. 

Ilang taon na ang nakalipas at ngayon ko lang naintindihan kung bakit mo ako iniwan noon. Hindi mo pinatagal ang relasyon naten dahil alam mong hindi mo din naman masusuklian ang sobra kong pag mamahal sayo noon, hindi mo mapapantayan ang nararamdaman ko at alam mo na mas makakabuti sakin kung lalayo kana lang.