Yiğit yoldaş sanı Mahir’e kalsın...

Çok daha küçükken, ne devrim, ne sosyalizm ne de siyasetten haberim yok iken, evimizdeki konuşmalarda, tartışmalarda, bol mezeli sabahın ilk ışıklarına dayanan rakı sofralarında geçen isimler arasında ki bunlar içinde nice Deniz’ler, Sinan’lar, Hüseyin’ler, Ulaş’lar, Pir Sultan’lar, Nesimi’ler, Börklüce’ler geçerken, beni hep en çok etkileyen isimdi “Mahir”... O zaman ne hikayesini bilirim, ne de nasıl biri olduğunu sadece; “Mahir”. O bile yeterdi sanki, o kadar isim içinde “Mahir” dendi mi o küçücük çocuk olan benim içimde kocaman adamlar ayaklanır, heyecanlanırdı... Aradan yıllar geçti, artık hikayesini de nasıl bir önder olduğunu da Türkiye’deki Devrimci Hareketlerin içerisinde nasıl bir yeri olduğunu da çok iyi biliyordum artık. Ve yine bildiğim bir başka şey şudur ki; “Mahir” bir erkek çocuğuna en çok yakışan isimdir! Karakteri, kişiliği, davranışları farketmez, sadece isim bir erkek çocuğuna bu kadar yakışabilir... Ama tabi, “Çayan” bir “Mahir”’e yakışan en güzel karakter olmuştur, “Mahir”, “Çayan”la vücut bulmuştur, “Mahir” ismi en güzel “Çayan” ile yürümüştür Devrim yolunu taa Kızıldere’deki kerpiç eve kadar ama zalimler sanmasın ki o kerpiç evin çatısında “Mahir”imin ismi öksüz kaldı... Bir ölüp bin doğan “Mahir”ler olarak Kızıldere’den bugüne, yarına, geleceğe, onlarca, binlerce “Mahir” yürüyor ve yürüyecek daha...

Bu arada, “Mahir” ismine hayranlığım oluştuğu yaştan beri, eğer erkek çocuğum olursa ismi tartışmasız “Mahir” olmalı diye düşünürdüm hep. Şimdi evliyim, çok sevgili eşim ile şimdilik ve yakın gelecekte çocuk sahibi olma planımız olmasa da, benim ne düşündüğümü bilmeden; ‘eğer erkek çocuğumuz olursa adını kesinlikle “Mahir” koymalıyız’ demesi benim için yeter ve artar zaten...