Bir SOMALI olarak yazıyorum..
İnsani olarak kendimde, sorumluluk hissetmekte ve 4 gündür yerinde tanık olduğum bu katliamı kendimce anlatmayı bir borç bilmekteyim. Buradan bildiriyorum SİYASİ bir söylemde bulunuyorum. Eğer yapılan usulsüzlüklere, haksızlığa ses çıkarmak, insan vicdanını eleştirmek, yanlış giden düzene karşı çıkmak siyaset ise evet ben siyaset yapıyorum..
Çıkar ilişkisiyle oluşan ortaklıklarla sağlanan karlar, rant , insan sömürüsü(taşeronlaşma) tabi ki bunlar toplumsal fayda için varsa evet ben ve benim gibiler kesinlikle suçludur..
Soma da yaşanan bu faciaya artık kaza demem mümkün değil çünkü olay ne kaza ne ihmal ne tedbirsizlik olay başlı başına; hayatı sömürülen, değersiz görülen işçileri bilerek ölüme terk etmektir.
Olaydan sağ kurtulan bir işçiyle sohbetim; aslında orda ki günlük ritüellerin ne kadar da vahim olduğu sonucuna varmama alt yapı oluşturmama yetmiştir.
Bilinenin aksine çıkan yangın; bu işletmeden önceki işletmelerin, yangın tehlikesi görüp çalışma yapmaya cesaret edemediği bölgede; sırf daha fazla kar gütmek amacıyla göz göre göre, bile bile o bölümden kömür çıkarma çalışmaları sırasında başlatılmıştır..
Şimdi soruyorum 1 işçi üzerinden ekip başı denilen taşeron sahibinin eski söylemle 70 - 80 milyar aldığı bir iş ortamını; yani şöyle özetleyeyim: işçiden taşeronun, taşerondan yerel yönetimin ,müdürlerden şirket sahibinin, şirket sahibinin ortaklarından veya destekçisi olan devlet adamlarının sermaye kazandığı bir çalışma ortamı düşünün.. şimdi nasıl bahsedilebilir demokrasiden insan hakkından, insan vicdanından..
Hadi bunları da bir kenara bırakalım; peki can kaybı sayısının eritildiği, halkın kandırılmaya çalışıldığı bu felakette en basit önlem olan gaz maskelerinin çoğunun bozuk olduğunu kim açıklayacak? Peki cenaze yakınlarının; hayatları boyunca baba, evlat eksikliğinin bedelini kim ve nasıl ödeyecek buna bir cevap var mı? Yok…
Günlerdir tonlarca soru sorduk ve hiç birinin cevabı yok maalesef.. Olmayacak da belki, sindirilmeye çalışılan bir toplum oldu çıktık. Çoğu şey örtüldü kapatıldı. Bu olay ne ilk ne de son; genel algı değişmediği sürece değişim çok zor gözüküyor..
Tanık olduğum tabloyu unutmam mümkün değil. Yüzlerce cenaze ilanı, gözyaşları, feryatlar, çığrış bağrış ve aniden oluşan sessizlikler; cevapsız sorular, kandırılmışlık hissi, büyüyen öfke… Duygu travması yaşadığımız şu günleri atlatmak çok zor... Yüzlerce can kaybı, yüzlerce aile yüzlerce babasız kalan çocuk.. Kozmopolit bir ilçe olarak düşündüğümüzde Soma’yı, bu sadece Somayla kalmayıp birçok şehir etkilenmiştir. Bu vicdansızlığın borcunu nasıl ödeyecekler hiç aklım almıyor, almayacakta..
Yaşanılanlara sessiz kalmak işten değil.. Yakınını kaybedenlerin yasımızı yaşamamıza izin verilmedi söylemlerinin dışında; ortalığı karıştırmayın diyen kimseleri anlamam mümkün değil.. yıllarca toplum olarak yok sayıldık çeşitli şeyler uğruna canlarımız ucuzlaştırıldı, birçok olayda kandırıldık .. Ses çıkarmadık hep bir bahane bulduk ve yine kandırıldık.. Bu ne kadar devam edecek daha ne kadar gözümüzde ki perde inmeyecek..
Yaşananlar çok zordu ama daha zoru da hayat kalan 80 küsur (400 küsur olduğu bildirilmektedir.) işçiden çoğunun yeniden aynı şirkette veya benzeri bir şirkette işe başlayacak olması..
Haydi simdi düşünün bir oda da kilitli kaldığımızda ki o ruhsal bunalımı.. Orada saatlerce yaşanan eziyeti, çaresizliği anlamamız mümkün mü? Değil… Olay böyleyken diyoruz belki de hepimiz ‘neden peki, başka bir iş bulsun? ‘ Diye içimizden geçiriyoruz. O çaresizliği anlayamadığımız gibi bu sorunun cevabını da anlamamız mümkün değil..
Ölümün yaşı olmaz derler, tanımadığımız bir ölüm bile içimizi burkmaya yeterken, yaşanan bunca erken can kaybının yüreğimizde inceden inceye bir yara açması çok doğaldır. Yaş ortalamasının 20-35 yaş arasında olması, büyüyen ağacın en verimli çağında kesilmesi gibidir.. Gencecik kadınlar, çocuklar, doğmamış bebekler babasız ve eşsiz kalmıştır.. Yaşananları yaşamadıkça duyguları tam anlamıyla anlamak mümkün değildir..
Umuyorum ki bu sefer bu sorular cevapsız kalmaz.. Yaşananlar tekrarlanmaz.. Hepimizin başı sağ olsun.. Kalanlara büyük sabırlar dileyerek noktalıyorum.
